بمناسبت روزجهانی منع خشونت دربرابرزنان
اعلامیه هیات مدیره همایش زنان افغانستان دراروپا
25 نوامبرمصادف است باروزجهانی منع خشونت برزنان
درسال 1960 درین روزسه خواهردادخواه بجرم مخالفت بااستبداد درشکنجه گاه دژخمیان جمهوری دومنیکان جان باختند. ازسال 1983 بدینسو اینروزرا سازمان ملل به روزجهانی منع خشونت به زنان مسمی ساخته است.-
وضعیت زنان کشورمادرحال حاضرژرفای تراژیدی دوران مااست.
زنان قربانیان خشونت درخانواده ، خشونت دراجتماع ، خشونت سلاح سالاری وزورگویی ، خشونت وستم ازجانب حاکمان ظالم وفرهنگ سنتی پدرسالارانه اند.
محاکم صحرایی زنان ، سربریدن زنان ،گوش وبینی بریدن زنان ،سنگسارکردن زنان،خریدوفروش آنان،ازدواجهای اجباری ،ازدواج با دختران خوردسال ،تن سوزی زنان ، مبادله آنان باحیوانات،ظالمانه ترین، فجیع ترین ووحشیانه ترین اشکال خشونت است که مکرا در
افغانستان صورت مگیرد.
زنان اولین قربانیان بی امنیتی ، بی مصونیتی وعدم موجودیت حکومت قانون ،فقروحشتناک ،بیسوادی ،سلاح سالاری ،بیدادحکومت فاسد
، حضورمافیای مواد مخدروعدم موجودیت قوانین تضمین گر حقوقق زنان میباشند
فقروبیسوادی ، عدم دسترسی به آموزش ، خدمات صحی وعقب مانی
رانیزبه حیث عوامل خشونت میدانیم.
ماهمصداباملیون هازن رنجدیده کشور خودازدولت افغانستان هردولتی
که باشدوحامیان بین المللی آن که زیر شعار دفاع ازحقوق بشروزنان درافغانستان حضوردارندقاطعانه مطالبه داریم تا:
ـ کنواسیون جهانی رفع خشونت دربرابرزنان راخود رعایت وباایجاد کمیسارهای عالی مبارزه علیه خشونت دربرابر زنان ودرجنب آن ایجاد شبکه های اختصاص قضایی ،حقوقی، اجرایوی وامنیتی به اشتراک خود زنان،مسوولیت تطبیق این کنواسیون رابه عهده بگیرند.
ـ ماراه رفع خشونت رادربرابرزنان دربرکنارساختن عوامل آن میدانیم.
تامین صلح عادلانه وپایدارازهمه خواست مازنان است ،ولی اجازه نمیدهیم که مذاکره باطالبان وبرگشت دوباره آنان ویاکنارآمدن بادیگر
افراطیون به قیمت معامله حقوق وآزادی های حداقل موجودبرای زنان بیانجامد.
زنان باید به پیمانه وسیع درپروسه صلح وتوسعه وانکشاف جلب شوند،
حضور نمایشی یک عده زنان وابسته به تنظیم ها وگروپهای مسلح وحلقات مافیای موادمخدرودولت فاسدازتوده های زن افغان نمایندگی کرده نمیتواند.
مادرینروزبه همه زنان رنجدیده وستمکش وطن خویش روی می آوریم وخواستار مقاومت ومبارزه دلیرانه علیه انواع خشونت هستیم.
به شمامردان وزنان عدالت پسندودادخواه که ظلم وخشونت وسلب حقوق انسانی درافغانستان ،خشمگین تان ساخته است.
ـ به همه سازمانها ،احزاب،جامعه مدنی ، نهادهای زنان ومدافعان حقوق بشرمراجعه می کنیم تادرمبارزه عادلانه زنان ماراپشتیبانی نموده به خشونت یک صدا «نه !!» بگویم.
درین روز یکبار دیگربه هرزن هموطن خودروی می آوریم وضرورت مبرم تشکل درصفوف یک جنبش مستقل ووگسترده رابه
مثابه یگانه راه رسیدن به داعیه بزرگ زنان افغانستان مطرح می سازیم.
تنهامبارزه شکیبا ،باورمندومتحدانه ء ماراه نجات مااست.نابودباخشونت.
داکترشفیقه رزمنده ریس همایش اروپایی زنان افغانستان
