ایرانیان ، و کشف داروی شاش شتر!
(طنز)
کمباور کابلی
هزار سال پیش ، فردوسی بزرگ، عرب ها را بخاطر، نوشیدن شیر شتر، تحقیر میکرد:
ز شیر شتر خوردن و سوسمار
عرب را به جائی رسیدست کار
که فرّ کیانی کند آرزو
تفو بر تو، ای چرخ گردون، تفو!
(فردوسی طوسی)
اما همشهریان شاعر ملی، فردوسی،به خاطرنجات از چنگ کرونا،به سراغ « شاش شتر» رفته اند و درقهوه خانه ها، دوبیتی های کرونا زده، زمزمه می کنند:
قرنطین است و غم ، انبار سازیم
به نیش عقرب جرار سازیم
که می پنداشت ، آید ماه روزه:
و از شاش شتر ، افطار سازیم
+++
کرونا آمد و تهران، عزاشد
همه بازارها، خلوتسرا شد
چه فلم مضحکی بود این کرونا
که آخر بسته درب سینما شد!
+++
بیا شاش شتر ، سازیم ذخیره
به یخچال و سربام و حظیره
که هرکس این کرونا را به ما داد
عزیز او، غریبانه، بمیره
