افغانستان ، پس از خروج سربازان امریکا
نوشته ی : اسماعیل فروغی
در حالیکه مطابق اعلام دونالد ترامپ، قشون امریکا دانه دانه راهی خانه های شان شده ، طالبان برای یورش برق آسا وهمزمان برشهرها وشاهراه ها آماده گی میگیرند، رهبران دولت افغانستان بی خیال مشغول سفرهای نمایشی و تفریح واسپ سواری استند .
ایالات متحده ی امریکا همانگونه که بیست سال پیش دولت دست نشانده را ایجاد کرده بود ، اکنون با دستان خود آنرا در لبه ی پرتگاه قرارداده است .
همه میدانند که این نه اشرف غنی و لویه جرگه ی فرمایشی وی بلکه قراردادِ امریکا ـ طالب بود که شش هزارجنگجوی بیرحم و کمربسته ی طالبان را آزادی بخشید و با این رهایی گروهی ، جبهه ی نظامی ـ سیاسی طالبان را قوت دوچندان بخشید .
حقایق نشان می دهد که طالبان با حضورشش هزارجنگجوی سربه کفِ تازه آزادشده ی شان از زندان ، حالا قوی ترو منسجم تراز پیش درپشت دروازه های شهرها و ولسوالی های بزرگ قابوداده برای یورش برق آسا برشهرها آماده گی می گیرند .
دونالد ترامپ دوباره انتخاب شود یا نشود ، دولت فاسد و تمامیت خواه افغانستان ، با چند ماشیندار و رینجر و طیاره های تاریخ تیرشده توان ایستادن دربرابردشواریهای پس از خروج امریکا را ندارد . امریکاییان دربیست سال حضور سیاه شان در افغانستان نه به اردوی ما طیاره ی شکاری دادند و نه تانک و توپ ثقیل .
ارچند امریکا هنوز نیت ترک افغانستان را درسر ندارد ؛ اما ازدونالد ترامپ که در انجام اقدامات غیر قابل پیشبینی مشهوراست میتوان این تصور و انتظار را داشت که وقتی با قاطعیت و صراحت می گوید تا پایان سال جاری میلادی از افغانستان خارج می شویم ، خارج خواهند شد . زیرا تحقق وعده ی بازگشت سربازان به خانه های شان ، بزرگترین برگ برنده برای وی در انتخابات خواهد بود .
از رهبران حکومت افغانستان که هیچکدام پشتوانه ی سیاسی ، حزبی و مردمی نداشته و همه غرق درگنداب فساد حکومتی ، خودپرستی ها و قومگرایی های شان استند ، تا کنون هیچ اقدام ملی ـ وطنی که نشانه ای از آگاهی دهی و بسیج مردم برای شرایط سختِ پس از خروج امریکا باشد ، به چشم نمی خورد . فقط لاف می زنند لاف و بازهم لاف …
اروپا ، روسیه ، چین ، هندوستان و ایران از خروج بی رویه ی امریکا ترس داشته و ازعواقب خطرناک آن هشدار می دهند .
همه میدانند که دولت فاسد وقانون گریزی که ازحمایت مردم عوام بی بهره بوده ، فقط برای پرکردن جیب های یک اقلیت چپاولگردیسانتی و مافیایی ـ جهادی تلاش می نماید ، طبیعتاً عمردرازی نمیتواند داشته باشد ـ بخصوص آنگاهی که امریکاییان رفته باشند .
در چونین وضعیتی ، برمردم است تا حتماً بیدارترشده ، برای مقابله با ظهوردوباره ی سیاه وخشن طالبان ، آماده ی مقاومت نجا تبخش ملی شوند .
شاید بسیج ملی دربرابر تروریزم طالبی دشوار به نظر آید ؛ اما چون تنها راه نجات است ، میتواند خیلی عملی هم باشد .
مردم به یک تشکل نیرومند ملی که توسط رهبر و یا رهبران صادق وملی هدایت شوند ، احتیاج مبرم دارند . فروغی
