زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

محکومیت تجاوز نظامی پاکستان بر افغانستان

اعلامیه و فراخوان انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان بنام خداوند حق و…

وزیر دفاع پاکستان؛ از ناگفته های ساختاری تا راهبرد های…

نویسنده: مهرالدین مشید سیاست ابهام استراتژیک پاکستان؛ ازاعتراف‌های تاکتیکی تا ناگفته‌های…

بمناسبت روز های جهانی عدالت اجتماعی و زبان مادری

بنام خداوند حق و عدالت هموطنان گرامی، ۲۰ و ۲۱ فبروری روز…

مارکوس تولیوس سیسرو

هغه د لرغوني روم فیلسوف، سیاستوال، وکیل، ویناوال، شاعر او…

مبانی نظری عدالت اجتماعی

نور محمد غفوری بررسی نظریه‌ها و رویکردهای معاصر چکیدهعدالت اجتماعی از بنیادی‌ترین…

اینشتین؛ جمهوری خواه، سوسیالیست احساسی

Albert Einstein (1879-1955) آرام بختیاری آلبرت اینشتین: دانشمند، فیلسوف، هومانیست، جهان وطن.  آلبرت…

آموریم خود کفایی !

امین الله مفکر امینی                    2026-16-02! هـــر که آمد در این خطه ی…

آگاهی، عدالت و دموکراسی؛ سه رکن تحول پایدار

نور محمد غفوری تحول سیاسی و اجتماعیِ پایدار، نه با شعار…

«
»

افغانستانِ پس از صلح با طالبان ؟!

                               نوشته ی : فر وغی

عکس ‏‎Ismail Feroughi‎‏

         نتایجِ توافق میان امریکا و طالبان بزودی اعلام خواهد شد .

         رییس جمهورغنی حالا بخواهد یا نخواهد ، امریکاییان طالبان را به حیث یک قدرتِ برتر برسمیت شناخته و زمینه ی حضور قدرتمند آنان را در حکومت آینده میسر خواهند نمود .

         رییس جمهورغنی نباید فراموش نماید که درقدرتمند ترکردن این آدمکشان ، برادر خواندن های ایشان و سَلَف شان آقای حامد کرزی و حاتم بخشی های شان در آزادکردن صدها طالب جنایتکار از زندان ها نیز نقش برجسته داشته است .

        طوری که معلوم است طالبان ظاهراً قادر شده اند امریکا را به قبول بسیاری خواسته های شان – حتا تاسیس دوباره ی پایگاه رسمی قدرت شان درقندهار ( شاید بازهم  زیرنام امارت اسلامی ) ، مجبور نمایند . از نظر امریکاییان دیگر طالبان نه تروریستان آدمکش ؛ بلکه مستحقین بِلا منازع حکومتداری و شرکای قدرتمند دولت در افغانستان میباشند .

        اما طوری که همه میدانند با شریک کردن طالبان درقدرت ، کشتی شکسته ی افغانستان به ساحل امید نخواهد رسید .

       افغانستانِ پس ازصلح با طالبان ،  همچنان کشوری بی ثبات و وابسته خواهد بود و دولتی قومگرا تر و یکه تازتر ازامروزخواهد داشت .

       هیچ ازاحتمال دورنیست که امریکاییان , حکومت مضحک و ناکاره ی دیگری شبیه به حکومت وحدت ملی با شرکت طالبان و دست پروردگان دیسانت شده ی شان     ( آقایون حامدکرزی ، محمد اشرف غنی ویا کسانی دیگر ) ایجاد نموده ، بروی گرده های مردم سوار نمایند .

       با حضور و هجوم هزاران طالبِ چپلک به پا  در شهرها و قرار گرفتن آنان در کنار یا در برابر قوای مسلح موجود  و موازی با آن با حضور پررنگ تر پایگاه های مخوفِ اطلاعاتی – جنگی امریکا در افغانستان ، هم رقابت ها و تنش های گروهی – قومی تشدید خواهدشد و هم رقابتهای منطقوی – بین المللی .

       در نتیجه ، با ادغام طالبان در بدنه ی حکومت ، ما نه تنها به امنیت و صلح دست نخواهیم یافت ؛ بلکه استقلال نیم بند و نسبی خود را نیز از دست خواهیم داد .

       نبود نیروی بازدارنده دربرابر این پلان شوم ، تحقق آن را آسان و مسجل کرده است . نه جهادی های پول پرست که همه در اندیشه ی ثروتهای میلیونی بادآورده ی خویش اند ، نه گروههای ناتوان ملی و وطندوست و نه مردم به خواب رفته ی کشور ، هیچکدام تاهنوز نیت ندارند تا در برابر تحقق دوباره ی تحجر طالبی و پلان شوم امریکاییان صف آرایی نمایند .