وحدت ملی و حکومت مشروع؛ میان امیدهای فردا و چالش‌های…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان بر سر دو راهی؛ وحدت ملی یا…

بیان ابراهیم

خانم بیان ابراهیم (به کُردی: بەیان ئیبراهیم) شاعر کُرد زبان…

کیف آزادی

رسول پویان لباس غـم برون از قـامت شـادی کنید هردم بـرای شادخـواری…

زنان وجهاد سیاسی علیه ظلم واستبداد

مقدمه  از دید قرآن کریم وسنت نبوی ، زنان دارای شآن…

خیزش زنان هرات؛ آزمون مردانگی فراقومی  و تجلی همبستگی ملی

نویسنده: مهرالدین مشید هتک حرمت به زنان هرات؛ پرده از سیمای…

         چه باید کرد 

چه  با ید  کرد  ها  بسیا  ر گشته  از ینکه  راه …

باسط محمد غریب

آقای "باسط محمد غریب" (به کُردی: باست حەمە غەریب) شاعر…

طالبان نماد خشونت، تبعیض و سرکوب علیه زنان و دختران

شباهنگ راد یکی از مهم‌ترین روایت‌ها در تبیین پدیدهٔ طالبان این…

دیار حلبچه‌ای

شاعر کُرد زبان "دیار حلبچه‌ای" (به کُردی: دیار هه‌له‌بجه‌یی) با…

ایدئولوژی ستیزان؛ خود ایدئولوژی گرایند

ideologie . آرام بختیاری ایدئولوژی انسانی؛ ضروری، مفید و رهایی بخش است.  ایدئولوژی؛…

 پری قره‌داغی

بانو "پری قره‌داغی" (به کُردی: پەری قەرەداخی) شاعر معاصر کُرد،…

از صنف درس تا پشت فرمان؛ روایت یک نسل

نویسنده: مهرالدین مشید آینه غربت؛ روایت زندگی یک نسل در یک…

جبار صابر

استاد "جبار صابر" (به کُردی: جەبار سابیر) شاعر معاصر کُردزبان…

بیاد دنیای امن و آزاد

رسول پویان نفت و گاز اول فروغ منزل و کاشانه شد بعد…

اهمیت ژئوپولتیک و ژیواکونومیک دهلیز واخان؛

پاکستان در اندیشه کنترول کامل این دهلیزحیاتی: کریدور واخان (Wakhan Corridor)،…

ډرونونه، سیم‌کارتونه او ټکنالوژیک جنګ

ليکنه: حميدالله بسيا په اوسنۍ نړۍ کې د جګړو بڼه تر…

طالبان و بازی‌های پنهان؛ از فرافکنی سیاسی تا مهندسی استخباراتی

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان و نبرد روایت ها؛ بازی های سیاسی…

مپیندارید یاران!

امین الله مفکرامینی  2026-02-06! مپنــــدارید یـاران که من دیوانــــــه ام زخودغافل وبــا خلق…

دورنمای پایان نزاع‌های گروهی و قومی در افغانستان؛ فرصت‌ها و…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در بیش از دو سدهٔ اخیر، افزون…

توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان

ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین : منافع روسیه ؛ افغانستان با…

«
»

احمد مسعود دربرابردیوهای مست …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی

     نباید خودمان را فریب بدهیم . قضیه روشنِ روشن است. افغانستان با زوریا باخدعه و نیرنگ دراشغال پاکستان آمده وحکومت افراطیِ تک قومیِ طالبانی که به هیچ ارزش انسانی ، مدنی ، تاریخی و شهروندی پابند و باورمند نیست ، بخاطرتحقق اهداف شوم پاکستان و برای ویران کردن تمام هست و بود افغانستان بقدرت رسانده شده است .

      اعلام حکومت طالبان که متشکل ازبنیادگراترین ملاهای تربیت یافته درپاکستان است ، سیلی محکمی بود بروی مردم افغانستان و بروی فرهنگ متعالیِ گشن بیخ کشور که جامعه ی بشری امروزی به آن باورمند شده است .

      طالبان با اعلام حکومت بدوی تک قومی شان ، درواقع نیشخند تندی بروی مردم مسلمان افغانستان ، بروی تمام گروهای قومی بخصوص قوم شریف پشتون و بروی مردم جهان زدند . آنان نه به اسلام ، نه به آزادی وعزت اقوام شریف کشور، زره ای پابندی و تعهد ندارند . تنها تعهد آنان اینست تا ما را ذلیل ترازپیش کرده ، زمینه ی دسترسی مطلق پاکستان وشرکای جهانی ومنطقه ای اش را در تمام امورکشورما ومنابع سرشارزیرزمینی ما مساعد بگرداند .

      درچنین وضعیت ناگوار ، برای نجات مملکت و نجات عزت مردم افغانستان از چنگال پنجابی ها باید یک مشت و یکصدا شویم .

      باید از مقاومت شیرزنان هراتی ، رادمردان و شیرزنان بلخی ، قندزی و کابلی … که دلیرانه و بی ترس فریاد آزادی وعدالت و فریاد مقاومت ملی دربرابرتجاوزپاکستان و نوکران بنیادگرا و بدوی اش بلند نموده اند ، حمایت بی دریغ نمود . باید ازرادمردان دلیری چون احمد مسعود که شجاعانه دربرابرلشکرجهل وتعصب وپنجابی های متجاوز  بپاخاسته اند ، حمایت و پشتیبانی کرد .

     اگراحمد مسعود شجاعانه سرلشکردادخواهان شده ، راه اش را از راه تیکه داران دین و معامله گران قومی ـ جهادی جدا ساخته است ، چرا نتواند با اعتبارترین و پرقدرت ترین آدرس برای مقاومت ملی و کلیه دادخواهان کشورشود ؟ احمد مسعود این تقوا و توانایی را باید کسب نموده باشد .

     احمد مسعود باید بداند که افغانستان به یک رهبرملی نیرومند ، شجاع ، صادق به افغانستان وبا خرد نیازمنداست – رهبری با تقوا که نه ازآدرس یک گروه یا قوم خاص ؛ بلکه فقط و فقط ازآدرس مردم افغانستان و ازآدرس مقاومت آزادیبخش ملی ، با مردم گفتگو نماید .

     احمد مسعود خردمند هرگزنباید ازآدرس جمعیت اسلامیِ پارچه پارچه شده وشورای نظار، وارد میدان ومعرکه ی ملی شود .

     پنجابی های متجاوزوطالبان ، این دیوهای مست را فقط با قوه ی قهریه ی تمام مردم افغانستان ـ شامل پشتون ، تاجیک ، هزاره ، ازبیک و دیگران … میتوان به خاستگاه اصلی شان – پاکستان فرستاد.