یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

محکومیت تجاوز نظامی پاکستان بر افغانستان

اعلامیه و فراخوان انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان بنام خداوند حق و…

وزیر دفاع پاکستان؛ از ناگفته های ساختاری تا راهبرد های…

نویسنده: مهرالدین مشید سیاست ابهام استراتژیک پاکستان؛ ازاعتراف‌های تاکتیکی تا ناگفته‌های…

بمناسبت روز های جهانی عدالت اجتماعی و زبان مادری

بنام خداوند حق و عدالت هموطنان گرامی، ۲۰ و ۲۱ فبروری روز…

«
»

آیا جنگ در مناطق هزاره نشین ، جنگ قومیست ؟

                نوشته ی : فروغی   

      این روز ها همزمان با تلاشهای پرسش برانگیز صلح با طالبان ، کوششهای اهریمنی بیشتری برای تشدید بی ثباتی در کل کشور – بخصوص در مناطق هزاره نشین ، اوج گرفته است .

     تا کنون در نتیجه ی حملات وحشیانه ی طالبان بر ارزگان خاص ، جاغوری و مالستان ، ده ها هموطن هزاره ی ما بیرحمانه به قتل رسیده و صدها خانواده ی آنان آواره و دربه در شده اند .

     با آنکه آتش افروزان این جنگ وحشیانه بشمول برخی حلقات معلوم الحال حکومتی ، سعی مینمایند آنرا جنگ قومی نشان داده ، اقوام مختلف کشور را در برابر هم قرار بدهند ؛ اما این جنگ ، نمیتواند جنگ قومی  باشد .

     این جنگ وحشیانه که یکی از اهداف ناپاکش نفاق افگنی است ، توطئه ی شیطانی ایست که از بیرون با هزینه ی گزاف سعودی ها و اماراتی ها ، در تفاهم با امریکاییان و پاکستانیان براه انداخته شده و به شدت و خشونت بیشتر به پیش برده خواهد شد .

     شرافگنان سعودی و هم پیمانان امریکایی – اسراییلی شان که هنوزطعم تلخ شکست در جنگهای سوریه و یمن را بر دهان دارند ،  سعی مینمایند با داغ کردن تنور جنگ در مناطق هزاره نشین افغانستان ، پای ایران و فدراتیف روسیه را بیشتر به جنگ بکشانند . تا به این وسیله هم انتقام سر خورده گی  هایشان در سوریه و یمن گرفته شود وهم مطابق نقشه ی هم پیمانان شان ،  آتش جنگ را در کل کشور ما شعله ور نگهدارند .

    آنچه برای مردم پیشگام و شجاع هزاره ( که آبروی بزرگی برای روند مدنیت پذیری ما استند ) ، اهمیت حیاتی دارد اینست که :

  ــ  در گام اول این جنگ را جنگ قومی نپندارند .  

  اینکه طالبان در خط اول این جنگ کثیف قرار دارند ، هرگز نمیتواند مفهوم جنگ میان دو قوم را افاده نماید . چون طالبان با خصایص ضدبشری ، ضد افغانی ، ضد اسلامی و حتا ضد پشتونی شان ، به هیچ صورت نمیتوانند از قوم شریف و شجاع پشتون ما نماینده گی نمایند .

   ــ و دوم اینکه ، اگر هزاره های عزیز و مدنیت پذیر ما آرزو دارند بر این هجوم خونبار شیطانی و دسایس و توطئه های بعدی پیروز شوند ، باید حتما بروی پای خود ایستاده ، با تکیه به بازوی پرتوان مردم ، ( هرطوری میشود ) نیروی عظیم مقاومت مردمی ایجاد نمایند . بی اتکا به رهبران سودجو و شکم پرست جهادی شان و بی اتکا به همسایه گان فتنه گر  ، از شرف ، عزت و  موجودیت سازنده ی خود برای افغانستان عزیز پاسداری نمایند .

      تجربه نشان داده است که نه دولت با حامیان امریکایی – انگلیسی – سعودی شان ، نه رهبران سودجوی جهادی و نه همسایه گان فتنه گر ، هیچ کدام ، از منافع کل مردم بخصوص هزاره ها پاسداری نمیکنند و نمیخواهند پاسداری نمایند .

     آنانی که ازشرف ، عزت و روح بزرگِ مدنیت پذیر هزاره ها که تاریخ رنجهای بزرگ و بیکران شان را در داغ ترین صفحاتش درج نموده است ، میتواند پاسداری نماید ، فقط نیروی عظیم مقاومت مردمی خودشان است و بس .