چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

«
»

آخرین روز و آخرین رازی مادر !

نوشته : ذکیه « لامیه »

 

آی مادر مهربان :

تو در عالم مهرو محبت ، علاقه و تحمل همه سختی ها  ، برای تربیت سالم اولاد هایت رنج و زحمت کشیدی و همه را با کمال و ثمر رسانیدی ، خود سوختی و همه را ساختی !!

آی مادر با برکت :

تو با تلاوت قران کریم  و ادای نماز پینجگانه برای  خانه و خانواده  و اولاد ها ، عروسان ، نواسه، کواسه و دوستان  برکت می بخشیدی  و با نیت  و دل پاک  به  خوشبختی  و سعادت شان  دعای خیر میکردی .

آی مادر صبور :

بیاد دارم  !  تو را  الهی  با  حکمت  و معجزه خویش ؛  از خواب  عمیقی « کما »  هفت شب  و روز بیدار کرد !!!  نه  صدای ماشین  قلب  بود  و نه هم  صدای  دستگاه  تنفس  مصنوعی  و سیرم  و نه هم  علایم  و نشانه های حالت بحرانی  …..                                                                         بلکه با  چشمان بینا  اولادها، عروسان و ….  را در بغل گرفتی ،  نوازش  دادی  و با هر کدام  آخرین  نصایح  و وصیت خود را بیان کردی .

آی مادر با تقوا :

با چشمان پر از  اشک ، شاهد صحنه  مهر و محبت  واقعی  مادر با  فرزندش بودم   !!                  دیدم ..  بلی ؛ دیدم  که شوهر مهربانم  چطور با قلب غمگین  بالای بستر مریضی ات ، قطره ،  قطره اشک  می ریخت .                                                                                                      دیدم که او با محبت دستانت را می بوسید و با  چشمانش  می مالید .                                          دیدم که او از ذات مقدس استدعا  میکرد تا از فیض و برکت و دیدارت بی نصیب نشود و …

اما ؛ تو با وجود اینکه رخت سفر به  درگاه الهی  می بستی ،  با خوشی  سرو صورت فرزندت  را نوارش میدادی و از صمیم  قلب دعا کردی و گفتی :                                                           خداوند تعالی  زیارت حج را نصیب تان کند ، هر دوی شما حاجی و بی بی حاجی  شوید و …

آی مادر عادل :

بیاد دارم !  تو مرا با توان وجود خود در آغوش گرم  مادری گرفتی  و از دل و جان برایم دعا کردی و گفتی :

دخترم :  تو برایم همیشه خدمت کردی، خوار و ذلیل نشی و با شوهر و اولادهایت  خوش باشی….    من در حالیکه دستانت را می بوسیدم ، برایت گفتم :                                                            مادر : اگر از من کدام  خطا رخ  داده باشد ، من  را ببخشید !!                                                  اما ؛ تو با محبت و بزرگواری گفتی :                                                                           دخترم  : من  از تو راضی هستم  ، خدا و رسول  از تو راضی  باشند !!

آی مادر خیراندیش :

بیاد دارم  !  نگاه خسته تو با من هزار گونه سخن  و راز و نیاز داشت .                                     بیاد دارم  !  سوزی درد در نگاه تو می پیچید  و در قلبت کشایش  طوفان  میکرد و …                  اما ؛ با  آن هم  آخرین رازت را برایم  بیان کردی :

دخترم  :  شب  خواب دیدم  که  نزد خسر خدا بیامورزت رفته  بودم ؛  او خدا بیامورز در باغ  بسیار کلان  و سرسبز بلا جای نشسته  بود و دستار « لنگی » مقبول  به سر داشت .                             او پرسان  شوهرت را از من  گرفت و گفت :                                                                  پسرم …  کجاست ..  او  چرا خفه است و …..                                                                  برای همه …….   بگو که این  دنیا بقا  ندارد ، سعادت  شما  در اتحاد  و اتفاق  شماست  و….

آی مادر جان :

در حالیکه نان  خشک  مورد پسند  تو را  لقمه ، لقمه برایت  میدادم  و تو با  مزه ، مزه  ان  را میخوردی ، بعد از لحظه  سکوت  کوتاه  آدامه دادی :                                                             دخترم : در همان شب  که من  خواب دیدم  ….  دفعتآ از منزل  سوم  به پاېین افتادم  و ….. و حال  که  بیدار شدم ،  در شفاخانه هستم و ….

آی مادر با عاطفه :

بیاد دارم ! در حالیکه سر و صورتم  را در عالم  خوشحالی  نوازش  دادی ؛ با عا طفه مادری  برایم گفتی :

دخترم :  تو و همه عروسانم ؛ برایم  مثل  خواهران  و مثل  دختران  هستید !                              با دختر یگانه ام ….   لطف  و محبت کنید ، او سیاه سر است ؛  و بعد از من  او را با مثل  مادر این خانه و خانواده عزت و احترام  کنید و…..

آی مادر با صبر و متانت :

عمر کوتاه ؛ مرگ  حق و چاره نجات  از آن  نیست !                                                           تقدیر  و سرنوشت ؛  قلب  مهربانت را خاموش  کرد .                                                            چشم از هستی دنیای فانی  بستی  و به دنیای آبدی  پیوستی !!                                                  با مثل فرشته ها در خواب عمیق  بودی.                                                                             از چهره ات  نور میبارید .                                                                                               

بیاد دارم !  بلی ؛ به یاد دارم  آن لحظات غم انگیز و آن دیدار آخرین  را  که :

دیگر چشمان مبارکت باز نشد .                                                                                    دیگر دستان پاک مادریت ؛  کسی را در آغوش پرمحبت مادری نگرفت و نوازش  نداد.                 دیگر نه زمزمه مهر و محبت بود و نه هم  راز و نیازی مادرانه .

آی مادر !                                                                                                                دیدم : اشک در چشمان همه طوفان غم کرده بود و …                                                           دیدم : همه با هم برایت زار .. زار گریه میکردند و ….                                                        دیدم : همه  به دربار الهی  رازو نیاز می کردند و تو ….                                                       تو در خواب آبدئی فرو رفته بودی و ما را ….                                                                     بلی؛ تو ما را دراین دنیای فانی ، تنها  گذاشتی و در شب جمعه مبارک به درگاه حق تعالی پیوستی !

آی مادر؛ تو نعمت گرانبهای الهی  بودی :

میدانم که الهی  حق  والدین  را قرین  به حق خود قرار داد و به بندگان  خویش واجب  ساخت تا با والدین  خویش احسان و نیکی کنند و ….                                                                             میدانم که بدون رضایت  فضیلت والای و دعای خیر مادر ؛ هیچگاه اولاد  به بهشت  و نعمت بهشتی متوسل نمی شود .

دریغا :                                                                                                                 رضای الهی  این  نعمت گرانبها را در این  دنیای فانی از ما گرفت و از برکت اینکه  بهشت زیر پای مادران است ؛ برای همیش محروم  شدیم  و …

آی پروردگار عالمیان :

دستانم به درگاه مقدست بلند و سرم  به سجده تو ؛ خم است !

تو با لطف و مرحمت خویش این مادر مهربان را که  یازده اولاد را در مشقت  و رنج  به ثمر رسانید و با صبر و بردباری شب  و روز زحمت کشید ، برایش  اجر و مزدی  بی پایان در آن  دنیای آبدی و باقی نصیب  کن .

آی پروردگار روز حساب و حشر :

تو با فضل و کرم  خویش این مادر فرشته  را که با  همه مهربان ، عادل ، نیکو کار و  با تقوا بود ؛ بیامورز ، روحش را شاد و بهشت برین را نصیبش بگردان .

امین یارب العالمین

ذکیه « لامیه »

نوامبر 2014 م ــ  المان