تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

گلچین تروریسم

مراجع استخباراتی وامنیتی باید در مورد ترورهای پیهم و دوامدار به مردم معلومات دقیق وقانع کننده ارائه کند نه اینکه بصورت غیر مسلکی لغت پردازی کرده با تقلید ژورنالیستی خاک به چسم وگوش مردم بزند .

استادان پوهنتونها ، محصلان ، ژورنالیستان ، صاحب منصبان قوای مسلح ، دکتوران طب ، وکلا وسناتوران ، سارنوالان و روحانیون اهداف قبلآ تعین شده تروربستها اند که به اثر اجرای عملیلات تروریستی علیه این اهداف مردم ملکی واهل بازار بیشترین تلفات را متحمل میشوند .

تروریسم بیداد میکند اما مراجع امنیتی و کشفی انرا نا پذیرفتنی ، غیر قابل قبول و عمل وحشیانه گفته رد مسئولیت مینمایند بلند ترین مقامات امنیتی بسیار مسخره امیز میگویند ( حادثه یک عمل تروریستی بود که ساعت… در … محل رخداد قضیه تحت تعقیب وتحقیق قرار دارد ) گویا کشف بزرگی را انجام داده اند ومبارزه با تروریسم را به وجه احسن پیشبرده اند .

از وضع بر می اید که دولت وتروریسم باهم در امیخته است ، باندها وشبکه های تروربستی احزاب بنیاد گرا و متکی به تروریسم جایگاه در حاکمیت دارند ، موترهای ضد مرمی وشیشه سیاه زورمندان ، مهمانخانه ها ودسته های مسلح غیر مسئول انها میتواند مورد شک قرار گیرد . صف طالبان روشن است ، اعمال انها برای مردم شناخته شده است ، همه میدانند که انها در حالت جنگی و تروریستی قرار دارند .

عدم ارائه معلومات دقیق از طرف مراجع مسئول در مورد قتل های هدفمند دو شک ایجاد میکند ؛ یا مراجع مسئول میدانند که تروریستان امیخته با حاکمیت همدستان تروریسم هستند وبنا بر نفوذ شان به مردم معلومات داده نمیتوانند ویا اینکه تغافل وظیفوی وغیر مسلکی بودن کارمندان این عرصه سر نخ های عوامل را بدست نیاورده نه در مورد تروریسم طالبانی ونه در مورد تروریسمی که به مقصد سبوتاژ صورت میگیرد چیزی نمیدانند و نمیگویند .

این حالت اسفبار مسلط بر کشور باید درهم شکسته شود ، علنیت وصراحت در گفتار وگذارشات مراجع دولتی ذهنیتها را روشن سازد . ترور صورت میگیرد ولی در بحثهای تلویزونی شبکه های شرر افگن و گمراه کننده اذهان مر م حامیان تروریسم دعوت به بحث شده رد پای حوادث وعاملان انان را می پوشانند . طالب نماهای بی ریش وبی دستار خوبترین کار تبلیغی را از همین مایکرو فونها به نفع طالبان انجام میدهند و مسئولیت همه را بدوش دولت انداخته تغیر نظام را بخاطر ختم این حالت به نفع طالبان توضیح میکنند . این شیوه دولتداری زهریست که روان مردم را مسموم میسازد .

دولت باید صریح جواب بدهد :

— آیا درین ترورها دست کسانی ذیدخل است که دولت توان افشای انها را ندارد ؟

— آیا درین ترورها مراجع خارجی دور ونزدیک دست دارند که خاموش گذاشته میشود ؟

— ایا دولت به خاطر دلیل غیر منطقی حفظ سکوت برای پروسه صلح از برملا سازی دست پاکستان و شبکه های تروریستی طالبان سکوت اختیار کرده و میگذارد این جریان ادامه یابد ؟

— ویا اصلآ صلاحیت ، ابتکار وصلابت دولت داری از دست شان رفته است ونمی توانند از جان و مال مردم حفاظت کنند .