چه کسانی مسوولیت کم رنگی اشتراک در انتخابات را بر دوش دارند؟

این یک واقعیت است که اشتراک در انتخابات ۵ میزان ریاست جمهوری، چنان کم رنگ بود که نباید می بود. اما بیایید دلایل این کم رنگی و مسوولان آن را دریابیم:

  1. خواست و تلاش خلیل زاد و سفیر امریکا برای لغو انتخابات و تعویق آن تا بعد از موفقیت پروسه ی صلح با بدرقه ی تبلیغات در این زمینه.
  2. خواست و تلاش عمران خان صدر اعظم پاکستان و آی اس آی برای لغو انتخابات و تشکیل حکومت موقت همراه با تبلیغات.
  3. غیر مشروع خواندن حکومت از جانب طالبان و حاضر نشدن شان برای مذاکره با آن، راه اندازی تبلیغات گسترده مبنی بر این که گویا راه برای برپایی دوباره ی امارت طالبانی باز گردیده، انتخابات غیر مشروع است و به زودی سر قدرت می آیند. 
  4. خواست و تلاش حکومت فدراتیف روسیه برای تعویق انتخابات و تشکیل حکومت موقت، در حمایت از طالبان و مافیای فساد.
  5. خواست و تلاش مافیای فساد رانده شده از قدرت، تحت رهبری بنیان گذار آن حامد کرزی، برای دور زدن انتخابات و تشکیل حکومت موقت، در تبانی با پاکستان، طالبان، خلیل زاد و کابلوف.
  6. شتافتن مافیا به مسکو، لاهور و دوحه، برای پابوسی طالب، روس و پاکستان، در یک اتحاد نامقدس برای سرودن نوای حکومت موقت و لغو انتخابات.
  7. خلق جو بی اعتمادی از جانب مافیا، با تبلیغ این که انتخابات صورت نمی گیرد.
  8. تهدیدهای مکرر طالبان و برحذر داشتن مردم و همکاران کمیسیون انتخابات از رفتن به حوزه های رایدهی و همکاری با کمیسیون.
  9. لغو انتخابات شوراهای ولایتی و ولسوالی از جانب امریکا، امری که منجر به کساد در شمار سوق شده گان به انتخابات گردید.
  10. کاستی های اداری و تخنیکی کمیسیون انتخابات.

در حالی که این ذهنیت تبلیغ شده بود که طالبان نمی گذارند انتخابات صورت گیرد و طالبان نیز تا آخرین روز تهدیدهای شان را تشدید کرده رفتند، ولی تدابیر جدی امنیتی و پایمردی نیروهای امنیتی، اعم از افسر، سرباز و همکار، این رویای طالبان را خاک و دود ساخت. یک نگاه به فهرست بالا آشکار می گرداند که خلق تصنعی فضای بی اعتمادی، تردد، دهشت و ایجاد موانع، مسوولیت عمده و دست اول کمرنگی حضور هموطنان را در پای صندوق های رایدهی، بر عهده دارند که عاملان آن از مسکو تا اسلام آباد، دوحه و کابل شناخته شده استند.

نتایج و دست آوردهای این انتخابات:

ملت افغان نشان داد که رغم تمام تهدیدها و سنگ اندازی ها، به طالب و امارت نه می گویند و به جمهوریت و دموکراسی رای می دهند. افتخار بر محنت کشانی که در سنگر حق قرار دارند!

نیروهای دفاعی-امنیتی با بیداری و شجاعت چنان امنیتی را تامین کردند که دشمنان با وصف تلاش های مذبوحانه موفق به هیچ دست آوردی نشده، شمار تلفات انسانی و مالی چنان پایین بود که گاهی در سال های پسین، چنین نبود. زنده باد قوای دفاعی و امنیتی افغانستان!

آنهایی که از داخل و خارج برای ناکامی این پروسه توطئه کردند و دسیسه ساختند، چنان رو سیاه و سرگشته شدند که اگر کوچکترین حیایی داشته باشند باید از شرم آب گردند و اگر وجدانی دارند از ملت معذرت خواهی کنند. ننگ و شرمساری باد بر مافیای زور و فساد و حامیان شان!

ملت افغان راه خود را برگزیده است. اکنون رییس منتخب شان در جنب وظایف معمول، می تواند با صلاحیت تام، پروسه ی صلح را مدیریت و راه دستیابی بر صلح کامل با وقار و  عادلانه را با حفظ منافع بلند ملی و ارزش های حقوقی، هموار گرداند.

۳۰ سپتمبر ۲۰۱۹