از بیست سال جمهوریت قلابی تا پنج سال امارت استبدادی…

 نویسنده: مهرالدین مشید مردم افغانستان پس از سرنگونی دور نخست حاکمیت…

 اقلیت های کامران، طردشدگان گناهکار؛ و دفاع میشل فوکو.

Michel Foucault (1926- 1984 ) آرام بختیاری فلسفه فوکو؛ ضرورت انحلال زندان…

افغانستان؛ قلب آسیا — سرزمینی که دردش از مرزهایش عبور…

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Strategic &…

د فکر خونه یا (Think Tank) څه ته وایي؟

نور محمد غفوری د سیاسي، ټولنیزو، علمي او اقتصادي ډلو او…

افغانستان؛ سرزمینی میان جغرافیا و تاریخ

چرا راه‌ها همیشه سرنوشت ما را تعیین کرده‌اند؟ گاهی برای فهم…

از اصلاحات تا شورش؛ چه بر سر انقلاب ثور افغانستان…

https://www.youtube.com/watch?v=l0ow4OzGHJQ https://www.youtube.com/watch?v=Hyq-bga7Suc https://www.youtube.com/watch?v=tOXvTwiDiOM https://www.youtube.com/watch?v=H1Qje9nj1e0 https://www.youtube.com/watch?v=oaAMDDVRm44 دوم سپتامبر ۲۰۲۶، پنجمین جلسه از سلسله گفت‌وگوهای ما با…

وقتی دین و فلسفه به ایدئولوژی بدل می‌شوند

 نویسنده: مهرالدین مشید ایدئولوژیک شدن دین و فلسفه؛ آغاز فاجعه دین و…

انتقاد،اعتراض، پاڅون او بغاوت

عبدالصمد ازهر                 …

دل « قلب » چیست؟ 

برهان الدین « سعیدی » دل نباشد غیر آن  دریای نور…

افغانستان؛ کشوری که توسعه در آن چند بار متوقف شد

نگاهی تاریخی و فرهنگی به «آغازهای ناتمام»، از دولت‌سازی تا…

نــذر

سعید، ماشینش را جلوی در ورودی امامزاده پارک کرد. پیاده…

انشاء

خانم "میر"، معلم کلاس سوم "شهید شمسه"، رو به دانش‌آموزان…

اسراف

"رها" دست مادرش را سفت گرفته بود، که در شلوغی…

از افغانستان تا هرمز؛ وقتی بحران‌های منطقه به یک زنجیره…

وحیدالله نورزی Wahidullah Noorzai Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist |…

عدالت در اسلام !

شیخ الاسلام امام ابن تیمیه می گوید . ان الله…

 افغانستان در بن‌بست پیچیده؛ روزنه‌های امید برای گشایش

 نویسنده: مهرالدین مشید قومی‌سازی جنگ؛ ترفند طالبان برای بقای انحصار قدرت  این…

مکثی بر طرح «ضرورت عقلانیت سیاسی، واقعبینی و گفتگوی سیاسی»

نوشته از بصیر دهزاد برای اولین بار است که ، بعد…

  نوستالژی انقلابی رمانتیسم فقرو بیچارگی

Victor Hugo (1802- 1885 ) آرام بختیاری آثار هوگو؛ مدرن، روشنگر، اخلاقی،…

فراتر از فروپاشی: چرا دولت‌ها پیش از سقوط، از درون…

تحلیلی نهادی از افغانستان و منطق سرایت بحران در منطقه وحیدالله…

من مسئول اعمال خودم هستم، نه مسئول اشتباه هم‌تبارانم

 نور محمد غفوری اگر سخنانی که از نام رحمت‌الله نبیل در…

«
»

څوک افغانستان ته نجات ورکولاي شي ؟؟؟؟


زما په نظر هر انسان چي د استعمارګرو او اشغالګرو تر اداري ، ډيکټاټ ، او قدرت او حاکميت لاندي ژوند وکړي د هغوي دوطن پرستي احساس ، دآزادي او استقلال احساس د خودمختاري احساس د خاوري د تماميت احساس ورکيژي او ټوله مفکوره او عقيده يي هم اشغالګروته ورته کيژي ، ۸۰ فيصده افغانان نن چي په وطن کي ژوند کوي داشغالګرو نوکران او آغابلي دي ، نه پوهيژم کوم يو وطن پرست به څه وخت په افغانستان کي را پيدا شي  چي د يوه واحد ، مستقل او آزاد افغانستان تهداب دسره کيږدي او اشغالګران او دغه جهادي ګوډاګي ۱۶ تنظيمونو او ګوندونو رهبران او درهبري غړي او قوماندانان يي چي د ۴۰ کلن خونين ناورين سبب شول او افغانستان يي کاملا د غرب مستعمره کړو ، نفاق او شقاق ، قوم او مليت پرستي  يي را ژوندي کړه ، چي د دکتور نجيب الله د حکومت تر آخره په افغانستان کي نه وه دوي ( مجاهدينو ، طالبانو او نن داعشيانو  د امريکا او ۴۸ غربي هيوادو او پاکستان ، ايران او عربانو خاصتا سعدي عرب )، په تحريک زموږ په خاوره کي د بي اتفاقي تخم بذر کړو، نن افغانستان  په مختلفو هيوادو لکه ( افغانستان – خراسان – آريانا – تاجکستان – ازبکستان – هزارستان – پشتونستان )، باندي د همدو مجاهدينو او طالبانو له برکته ترکه او تقسيم شو  ، ځکه ۴ کاله کيژي چي د افغان په کلمه جنګ دي او دغه هم د مجاهدينو او جهاد يوه خاينانه بيلګه ده ، او نن وينو چي په افغانستان کي څو ريس جمهوران پيدا شول لکه (( حامد کرزي – اشرف غني – ډبل عبدالله – قانوني – سياف – حکمتيار ګلبدين – عطامحمد نور –  ضيا مسعود او ولي مسعود – لطيف پدرام – محقق او خليلي ، جنرال دوستم ،  محسني او اکبري – انورالحق احدي  – طالبان ملا حيبت الله – ))، او دغو  کسانو په افغانستان رسي اچولي او جريب کوي يي هر يو غواړي ، خپل حق جلا کړي ، او ډير نژدي به  د هزارستان خلک د عيسويانو کليسا په باميانو يا يوه بله نقطه کي جوړوي ، ځکه د استعمار چيانو او اشغالګرانو دستراتيژيک پلان يو هدف هم دعيسويت  ترويجول او تشکيلول وو  په افغانستان کي ، دبلي خوانه موږ وليدل چي د منظور احمد  پشتين هدف او آرمان هم د پشتونستان آزادي يا لوي افغانستان جوړول هدف نه وو ،بلکه قوي پاکستانغواړي او موږ افغانانو هم دده نه د يوه نوي او انقلابي حرکت په خاطر حمايت او تبليغات وکړل بلکه ده د بنديانو آزادي  او دقاتلينو په سزا رسول او قوي پاکستان هدف وو ، همدا وجه ده هغو چا چي د استعمارګرو او اشغالګرو دلاسه ډالر اخيستي ، او د اشغالګرو په دستر خوان رالوي شوي ، اولادونه يي  د اشغالګرانو توطيه ګرانو په ډالرو ، کلدارو ، ريال او درهم درسونه ويلي ، په لکسو کورو کي دناز او طنعم نه برخورداره وو  لکه د  افغانستان د جهادي رهبرانو زامن او کورني او د پشتونخوا اکثريت مشران ، غټ خيټي خانان او سپين ژيري يي  او  زموږ افغانستان ننيو چارواکو ژوند ټول د استعمار چيانو او  اشغالګرانو په لاس کي دي ، نو له همدي خاطره په افغانستان کي  بيدون له ديموکراتانو بل افغان د استعمار  او اشغالګرانو په توطيو نه پوهيزي او بيدون له دوي نه بل افغان هم افغانستان ته نجات نه شي ورکولاي  دا ګز او دا ميدان ؟؟؟؟؟