سکوت پشتون‌ها در برابر طالبان؛ آتشی زیر خاکستر

 نویسنده: مهرالدین مشید تحلیلی دربارهٔ سکوت سیاسی، نارضایتی اجتماعی و امکان…

کابل چه زمانی می‌تواند ۹۹ درصد آب مورد نیاز خود…

نوشته : کریم پوپل مورخ ۲عقرب ۲۰۲۶ ** پیشنهاد کریم پوپل به…

ژورنالیست یا میکروفونِ خاموش؟

ژورنالیست واقعی نه سخنگوی قدرت، بلکه صدای مردم است؛ کسی…

فوتوریسم ادبی؛ میان توفان انقلاب و هورای فاشیسم

Futurism.   آرام بختیاری فوتوریسم؛ جنبشی ادبی هنری، آینده گرا اعتراضی، و شورشی…

انسان؛ در جست ‌وجوی خویشتن (1)

تهیه و تدوین : فرشید یاسائی پیشگفتار : انسان از نخستین…

انوره دو بالزاک

هغه د (۱۹)مې پېړۍ د فرانسوي ادبیاتو د مخکښانو په…

سیستم څنګه کار کوي؟

نور محمد غفوری د سیستم د فعالیت څرنګوالی - دوهمه برخه سریزه په…

طالبان، تی‌تی‌پی و چرخش به سوی هند؛ رمز یک رقابت…

 نویسنده: مهرالدین مشید یکی از پرسش‌های مهم و پیچیده در تحولات…

میدان، فشار و خطای پیروزی: چه زمانی هزینه به قدرت…

Wahidullah Noorzai | Noorzai International Doctrine Academy (NIDA) تز مقاله در منازعات…

سیستم څه ته وایي؟

نور محمد غفوری سریزه سیستم (System) د انسان د ژوند، طبیعت، ټولنې،…

آیا زمان همگرایی نیروهای سیاسی افغانستان فرا نرسیده است؟

 نویسنده: مهرالدین مشید از راست و چپ تا طالبان؛ ضرورت توافق…

آته ایسم؛ ضرورت انقلاب و روشنگری است؟

Atheism: خدا ناوری  آرام بختیاری 2600 سال بحث و جدل خونین؛ آته…

ابونواس اهوازی؛نمایندۀ شادخواریهای عصر ساسانی

(بخش۳)،علی میرفطروس -«من فرزندِ جامم؛ از آن شیر می‌نوشم  و تا روز رستاخیز،…

شرحی بر شعر اخلاق و تمدن

شرحی بر شعر اخلاق و تمدن

زورا سورونبایوا  شاعر، نویسنده و نمایشنامه‌نویس قرقیزی شوروی

برگردان. رحیم کاکایی زورا سورونبایوا  نخستین نویسنده زن در قیرقیزستان شوروی،…

افغانستان؛ وقتی دخالت خارجی سرنوشت یک انقلاب را تغییر داد

https://www.youtube.com/watch?v=cX5Rlj8weaA از ورود شوروی تا فاجعه نجیب‌الله؛ چه بر سر افغانستان…

خاطرات امین الله مفکر

خاطرات اینجانت امین الله مفکر امینی شاعر و نویسنده درچـــاربــــــخش مختصرا…

افغانستان در دوراهی تاریخ؛ تداوم بحران یا گذار به حاکمیت…

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان امروز در نقطه‌ای حساس از تاریخ معاصر…

بی تفاوتی جهان در برابر تروریزم جهادی در افغانستان!

القاعده و طالبان دو رویی یک سکه اند! جهان در برابر…

اخلاق و تمدن

رسول پویان مگـر جـزیـرۀ اپـسـتـیـن دام شـیـطان بود که مرگ ارزش واخلاق…

«
»

پیرمرد ناامید!

کمدی سیاست در آمریکا و پیرمرد ناامید!

نویسنده: فوزیه رشید

 جو بایدن رسما نامزدی خود را برای دور دوم ریاست جمهوری اعلام کرد تا در کاخ سفید بماند و به سن ۸۶ سالگی برسد، البته اگر موفق شود! این رخداد یک رویه جدید در تاریخ ریاست جمهوری آمریکا خواهد بود؛ زیرا قبلا پیش نیامده است که آمریکایی‌ها رئیس جمهوری با این سن و سال انتخاب کنند. با این وجود همه می‌دانند که دولت عمیق که جناح صنایع نظامی آمریکا بر آن حاکم است آخرین مداخله را در تعیین رئیس جمهوری مورد نظر انجام می‌دهد.

در حقیقت، تصویر ایالات متحده آمریکا و سیاست این کشور در سطح بین‌الملل هرگز مانند دوران بایدن متزلزل نشده بود! تا جایی که سیاست خارجی و داخلی این کشور مورد طعنه زدن و تمسخر واقع شد و به این ترتیب طی آن ملودرام آمریکایی به کمدی تبدیل شد.

ممکن است در همه کشورهای جهان موضوع ریاست جمهوری و حکومت یک امر داخلی باشد که به سایر کشورها مربوط نباشد مگر در آمریکا که خود را در موقعیت هژمون قرار داده، از این رو مسئله ریاست جمهوری در این کشور مورد توجه همه است. این امر علی رغم این مسئله است که همه می دانند هر طرفی که از پشت ویترین ریاست جمهوری، آمریکا را اداره می کند همان طرفی است که سیاست خارجی آمریکا را تعیین می کند! و همان طرفی است که جنگ‌ها، بحران‌ها و فتنه ها را در جهان شعله‌ور می‌کند! همچنین همان طرفی است که آماده است تا پایان ادامه دهد حتی اگر بحران‌ها را به آستانه جنگ جهانی سوم برساند.

بنابراین، بایدن به قدرت برسد یا شخص دیگری، راهبرد، برنامه‌ها و انگیزه‌های نظامی نهاد حاکمیت در آمریکاست که در نهایت روندها و مسیرهای هر رئیس‌جمهوری را تعیین می‌کند. حتی دونالد ترامپ که یک مورد استثنایی در راستای خارج شدن از چارچوب دولت عمیق بود نمی‌تواند از خطوط اصلی ترسیم شده خارج شود حتی اگر از برخی خطوط فرعی خارج شود مانند دوره ریاست جمهوری‌اش که با محدودیت‌های زیادی از سوی این دولت عمیق محاصره شده بود.

از این رو بایدن بیاید یا هر کس دیگری، تغییر به مثابه تغییر در چاشنی است؛ اما غذای اصلی همان است. این همان چیزی است که طی دهه‌ها زیر نظر گرفتن سیاست‌های آمریکا آموختیم تا زمانی که دولت عمیق بر امور سیطره داشته باشد اوضاع به همین منوال است. به نظر می‌رسد در سال‌های آتی شاهد بی‌توجهی بیشتر آمریکا به صلح جهانی و ثبات خواهیم بود مگر این‌که معجزه‌ای رخ دهد.