همراه جمیله، وداع با گلزری!

Aitmatow, Tschingis) 20081928- ) آرام بختیاری سوسیالیسم، دیالکتیک وحدت خلقها شد. چنگیز آیتماتف،…

کیست ژورنالیست ؟

هرکی مایک در اختیارش بود ژورنالیست نیستیا  به یک رسانه …

مخاطب خاص نیست!

این سخن، با آنانی‌ست که روزی از شیر و قیماق…

نظریات قوم‌گرایانه و راسیستی مردود است!

نویسنده: نور محمد غفوری ۱. مقدمه مقالهٔ حاضر با عنوان «نظریات قوم‌گرایانه و…

       اصولنامه ی جزایی طالبان خیلی نفرت انگیزو ضد اسلامیست 

       نوشته ی : فروغی        پس ازنشروتطبیق احکام سختگیرانه و نفرت انگیز…

وفاداری به آرمان‌ها و رسالت نجات وطن

وفاداری به آرمان‌ها و رسالت نجات وطن پس از فروپاشی حکومتی…

شصت و یکمین سالگرد با افتخار حزب ما خجسته باد

رفقاى گرامى از نام سازمان حزبى ما در ايالات متحده امريكا به…

مرکه

له ښاغلي (عبدالملک پرهیز) سره د نړېوال ادبي ښوونځی اکسپرسیونیسم…

سرمایه‌داری در لبهٔ شکست؛ اقتصاد بحران‌زده و سیاست مشت‌آهنین

نویسنده: مهرالدین مشید بحران های ساختاری نظام سرمایه داری و ظهور…

سوسیال دموکراسی؛ تمایز مفهومی، تجربهٔ تاریخی و امکان بومی‌سازی در…

نور محمد غفوری مقالهٔ را تحت عنوان (چرا نهضت جدید سوسیال‌دموکراسی…

الگوریتم څه شی دی، څه وخت، چیرته او څنګه را…

نور محمد غفوري الگوریتم د ستونزې د حل لپاره د منظمو،…

د گوند کالیزه په مناسبت‎

پتمنو خویندو او ملگرو د افغانستان دخلق دموکراتیک گوند د…

بوی نفت و خون 

رسول پویان  ز خون سرخ بشر دست ظلم گلگون است  زطرف جیحـون وکارون تا امازون است  خـدا نظـاره گـر قـتل نظـم و قـانـون است  ز بیم جنگ و تجاوز بشر جگرخون است  شرار…

چه ارزان فروختند!

امین الله مفکر امینی                        2026-22-01! چه ارزان فروختند مردمِ دانـــــای  میهن ما را…

پاسخ به سیاه‌مشق آقای انجنیر کمال بهادری (نامی بی‌هویت که…

درباره‌ی مسئولیت جمعی، نقد سیاسی و ضرورت عبور از فردمحورینوشته‌ی…

چرنیشفسکی نیکولای گاوریلوویچ

ترجمه. رحیم کاکایی پ. ا. نیکولایف.  بخش یکم نیکولای گاوریلوویچ چرنیشفسکی در ۱۲…

ټکنالوژي، سیاست او د عدالت پوښتنه

نور محمد غفوری ایا د نوې زمانې په راتګ سره ټولنیز…

وحدت به‌مثابه پراتیک تاریخی

بازخوانی تیوریک نشست شصت و یکمین سالگرد تأسیس حزب دموکراتیک…

یادنامهٔ دکتورعبدالسلام آثم

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ در روزگاری که تاریخ کشورما مشحون از رخ داد های…

بحران فقر در افغانستان: عوامل، چشم‌انداز و راهکارهای مقابله با…

افغانستان در یکی از تاریک‌ترین برهه‌های تاریخ معاصر خود بصورت…

«
»

پیرمرد ناامید!

کمدی سیاست در آمریکا و پیرمرد ناامید!

نویسنده: فوزیه رشید

 جو بایدن رسما نامزدی خود را برای دور دوم ریاست جمهوری اعلام کرد تا در کاخ سفید بماند و به سن ۸۶ سالگی برسد، البته اگر موفق شود! این رخداد یک رویه جدید در تاریخ ریاست جمهوری آمریکا خواهد بود؛ زیرا قبلا پیش نیامده است که آمریکایی‌ها رئیس جمهوری با این سن و سال انتخاب کنند. با این وجود همه می‌دانند که دولت عمیق که جناح صنایع نظامی آمریکا بر آن حاکم است آخرین مداخله را در تعیین رئیس جمهوری مورد نظر انجام می‌دهد.

در حقیقت، تصویر ایالات متحده آمریکا و سیاست این کشور در سطح بین‌الملل هرگز مانند دوران بایدن متزلزل نشده بود! تا جایی که سیاست خارجی و داخلی این کشور مورد طعنه زدن و تمسخر واقع شد و به این ترتیب طی آن ملودرام آمریکایی به کمدی تبدیل شد.

ممکن است در همه کشورهای جهان موضوع ریاست جمهوری و حکومت یک امر داخلی باشد که به سایر کشورها مربوط نباشد مگر در آمریکا که خود را در موقعیت هژمون قرار داده، از این رو مسئله ریاست جمهوری در این کشور مورد توجه همه است. این امر علی رغم این مسئله است که همه می دانند هر طرفی که از پشت ویترین ریاست جمهوری، آمریکا را اداره می کند همان طرفی است که سیاست خارجی آمریکا را تعیین می کند! و همان طرفی است که جنگ‌ها، بحران‌ها و فتنه ها را در جهان شعله‌ور می‌کند! همچنین همان طرفی است که آماده است تا پایان ادامه دهد حتی اگر بحران‌ها را به آستانه جنگ جهانی سوم برساند.

بنابراین، بایدن به قدرت برسد یا شخص دیگری، راهبرد، برنامه‌ها و انگیزه‌های نظامی نهاد حاکمیت در آمریکاست که در نهایت روندها و مسیرهای هر رئیس‌جمهوری را تعیین می‌کند. حتی دونالد ترامپ که یک مورد استثنایی در راستای خارج شدن از چارچوب دولت عمیق بود نمی‌تواند از خطوط اصلی ترسیم شده خارج شود حتی اگر از برخی خطوط فرعی خارج شود مانند دوره ریاست جمهوری‌اش که با محدودیت‌های زیادی از سوی این دولت عمیق محاصره شده بود.

از این رو بایدن بیاید یا هر کس دیگری، تغییر به مثابه تغییر در چاشنی است؛ اما غذای اصلی همان است. این همان چیزی است که طی دهه‌ها زیر نظر گرفتن سیاست‌های آمریکا آموختیم تا زمانی که دولت عمیق بر امور سیطره داشته باشد اوضاع به همین منوال است. به نظر می‌رسد در سال‌های آتی شاهد بی‌توجهی بیشتر آمریکا به صلح جهانی و ثبات خواهیم بود مگر این‌که معجزه‌ای رخ دهد.