لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

د دموکراسۍ د ناکامو تجربو انتقادي ارزونه

نور محمد غفوری سریزه  د تحمیلي جمهوریت او تقلبی دموکراسۍ تجربې موږ ته…

حکمت چیست؟

برهان الدین « سعیدی» حکمت دنیا فـزاید ظن و شک ــ …

این خون کسی ریخته یا می سرخ است یا توت…

نویسنده: جمشید کوهستانی    نظامی سابق فرستنده: محمد عثمان نجیب  ##########################نوتبرعلاوه شعر حضرت سعدی لکه…

افغانستان در تنگنای بن بست؛ انحصار طالبان و پراکنده گی…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت یک بن بست تاریخی؛ قدرت یک دست…

جوانی 

طی شد، دریغ و درد، زمان جوانیم مانده است بهره ی…

افغانستان؛ از انحصار و پراکندگی تا همگرایی و مشارکت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ از واگرایی های سیاسی تا جستجوی وفاق…

 شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری

شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری نشریه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

اقرار 

نوشته نذير ظفرپير  شدم   مرد  جوان  نيستملايق      الطاف …

نورم‌ها و ارزش‌های اجتماعی

 این مقاله نخستین‌بار در اوایل ماه می سال ۲۰۱۷ میلادی، در رسانه‌های…

محبتگاه عشق

رسول پویان زلف چین چین دام صید وتیغ ابرو قاتل است در…

افغانستان و «حاشیه نشینی ژئوپلیتیکی» در نظام بین الملل

نویسنده: مهرالدین مشید از اسیب پذیری ژئوپلیتیک تا نبود مشروعیت؛ «پاشنۀ…

در برابر جنایات ضد انسانی حلقه انسانیت ستیز طالبانیزم باید…

بصیر دهزاد  در هفته های اخیر افغانستان شاهد تشدید ارتکاب یک سلسله جرایم و…

از شمس النهار  و تجدد 

تا : نشريه «شريعت  » و تعصب کور ملا کراسی طالبانی  مصداق حال ما کلام شاعر…

«
»

پیام اعتراضیه بنیاد اوستا در برابر برنامه های برگشت جبری پناه جویان افغان از اروپا

اتریش، نوامبر ۲۰۱۵

 

درهفته های گذشته اظهارات وزیر داخله جمهوری فدرالی المان در باره برگردانیدن جوانان پناه جوی افغان به کشور؛ زمینه ساز ناآرمی ها در بین هزاران پناه جوی افغان شده و باعث بحث و گفت و گوها در باره وضع امنیتی ، اقتصادی و اجتماعی درافغانستان نیزگردید.

آقای دی میزیز دراظهاراتش گفت :

ـ به طور فزاینده پناه جویان افغان ازپایتخت کشورکابل و یا از قشر متوسط الحال جامعه می آیند. دولت المان و رهبری افغانستان همنظر اند که جوانان افغانستان وخانواده های متوسط الحال در کشورشان باقی بمانند و آنجا کشورشانرا آباد سازند.

ـ پولیس و سربازان المان در تلاش اند تا افغانستان را امن تربسازند . وجوه هنگفتی از کمک های انکشافی به افغانستان سرازیر شده است. در این مورد میتوان انتظار داشت تا افغان ها در کشور شان باقی بماند.

ـ افغان‌ها دومین گروه بزرگ پناه جو بعد از سوری‌ها را تشکیل میدهند. این اصلا قابل قبول نیست.

ـ  به این افراد به صورت حتمی اجازه اقامت در المان داده نخواهد شد.

 

بادرنظر داشت وضع اقتصادی و اجتماعی کشورو سیل جوانانی که از داخل کشور و یا ایران و پاکستان به اروپا هجوم می آورند؛ گفته های آقای دی میزیز سخت در خور اندیشه و درنگ است.

 

اظهارات آقای دی میزیز اعتراف روشن در باره شکست برنامه ها و حضورنظامی ناتو و ایساف؛ و به اصطلاح سرمایه گذاری های فراوان بین المللی در بیش از یک دهه در افغانستان میباشد.

شکست این برنامه های ناسنجیده شده و اقدامات نمایشی باعث گردید که پس از ده سال حضور بی مانند سیاسی ، نظامی ، اقتصادی و فرهنگی غرب و ناتو در افغانستان ، این کشور ازنظر اجتماعی ناامن و بی ثبات بوده و در چند ماه گذشته بیش از ۱۲۲ هزار افغان کشور را ترک نمایند. در این یک دهه با وجود سرمایه گذاری های بی مانند درتاریخ افغانستان، بنا بر گفته آقای دی میزیر یکی از سیاستمدارن طراز اول المان ؛ جوانان از قشر متوسط الحال جامعه و آنهم از پایتخت کشور صلاح شانرا در فرار از کشور می بینند. اعتراف روشن تری از ناکامی مداخله و حضور سیاسی ـ نظامی ناتو در افغانستان نمی توان یافت.

پیام دومی آقای دی میزیر که این جوانان باید در کشور بمانند و کشور شان را خود بسازند نیز شایان توجه بوده و بر مسوولیت حاکمیت آمده با امریکا و ناتو و قشر جوان کشور تاکید دارد. این حاکمیت فاسد و مافیایی به بهانه جنگ و شرایط ناامن هرگز در فکر پیدا نمودن راه حل برای هزاران معضل اجتماعی و اقتصادی از جمله کارآفرینی برای نسل جوان کشور نبوده؛ و زمینه ساز فرار سرمایه های بی شمارانسانی از کشور شده است. یعنی در فرار مردم حاکمیت موجود در افغانستان نیز مقصر بوده و حق ندارد به ساده گی از کنار این مشکل بنیادی بگذرد.

و دیگر اینکه جوانان افغانستان باید در افغانستان باقی مانده و آینده شان را خود بسازند. ارقام نشر شده گواه آنست که رقم جوانانی که در« قبرستان مدیترانه » به کام مرگ فرو می روند صد ها بار بیشتر ازجوانانی است که در مبارزه رویا روی به خاطر فراهم آوری یک زنده گی آبرومندانه و انسانی درداخل کشور جان شانرا از دست می دهند. با دریغ این نظام آمده با امریکا روحیه یاری و همبستگی دربین جوانان ما را کشته است. این ارتش بزرگ و پرتوان اجتماعی کشور به جای کمک و یاری همدیگر برای تغیر وضع ؛ فرار از وطن، بی سرنوشتی و انتظار جانکاه در کمپ های پناه جویی که زمینه ساز ده ها مصیبت اجتماعی ـ روانی  است ؛ را ترجیع می دهند.جا دارد تا احزاب سیاسی ، نهادهای اجتماعی و جامعه مدنی کشورنیز در بسیج و تشکل جوانان در مبارزه به خاطر حقوق و منافع شان یاری رسانند و با پیش کش نمودن برنامه های عملی ، اعتراضات و کنش های گسترده به خاطر بهبود شرایط زنده گی جوانان کشور بر دولت فشار بیآورند.

 

بنیاد فرهنگی اوستا دراتریش بر مسوولیت دولت افغانستان برای فراهم آوری شرایط انسانی و آینده نگر برای مردم و جوانان افغانستان تاکید نموده ، از رهبران کشور می طلبد تا به تعهدات شان در برابر مردم افغانستان به خاطر تامین صلح ، فراهم آوری شرایط  کار، عدالت و تامینات اجتماعی پابند بوده؛ و نگذارد تا کشور از جوانان تحصیل کرده و مستعد به کار خالی گردد.

هموندان نهاد اوستا همه روزه همراه و همگام با سایر نهادهای حقوق بشر و خیریه در حد توان به پناه جویان افغان در اتریش کمک و یاری نموده و با اگاهی از تشویش و نا آرامی های فراوانی که پس از اظهارات اخیر وزیر داخله المان ؛ سخت گیری ها و محدودیت های تازه در قانون پناهنده گی در اتریش و سایر کشورهای اروپایی ایجاد شده است ؛ از اتحادیه اروپا و جامعه جهانی خواستار پابندی به اصول اعلامیه جهانی حقوق بشر بوده و صدای اعتراض و ناسازگاری خود در برابر برگشت جبری پناه جویان افغان را بلند می نماید.

آنهایی که امروز از سیل مهاجران افغان در هراس اند، از جمله دولت المان؛ خود در آفرینش این معضل مسوول و شریک می باشند. جامعه جهانی حق ندارد از مسوولیت اخلاقی و تعهدات سپرده شده  در برابر مردم افغانستان به خاطر تامین صلح ، شرایط بهتر زیستی ، عدالت و پیشرفت سر باز زنند.

 

بااحترام

هیات رییسه بنیاد فرهنگی اوستا