پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

«
»

نقطه ی اوج تنش بر سر استعفای عطامحمد نور

                         نوشته ی : فروغی

     تنش بر سر استعفای عطا محمد نور به نقطه ی اوج خود نزدیک شده است .    

     پاسخهای نرم نرمک ؛ اما متکی به خودِ عبدالله عبدالله دربرابرتهدید ها و افشاگری های عطا محمد نور ، به وضاحت نشان داد که عبدالله عبدالله علاوه بر هواخواهان اش در جمعیت ، تکیه گاه دیگری هم درپشت خود دارد ــ تکیه گاه نیرومندی که  تمام  سران و سرکرده گان نظام بشمول  نور ، عبدالله ، اشرف غنی ، اتمر ، خلیلی ، کرزی ، محقق  وغیره همه به آن بسته گی دارند .   

     او با صراحت به عطا محمد نور هوشدار داد که به خوبی میتواند از دندان هایش محافظت نموده و از آن بشکل انسانی استفاده نماید . او عطا محمد نور را والی مستعفی ای به اراده ی خودش خواند که  رییس جمهور ، رهبری جمعیت اسلامی و رییس اجراییه به آن موافقت نموده است . او تلویحاً پایان کار عطا محمد نور را در مقام ولایت بلخ اعلام داشت .   

    در این میان ، آنانی که میخواستند جمعیت را باردیگر دوپاره تر کرده ، خود از غوندی خیر تماشاگرِ بی اتفاقی بیشتر آنان باشند و آن نیروهای اهریمنی که در آرزوی بی ثبات کردن بیشتر شمال استند ، به مراد شان نزدیک تر شده اند  .

     به باورمن ، برای عطا محمد نورعرصه ی بلندپروازی ازین هم  تنگ تر خواهد شد . همانگونه که برای جنرال عبدالرشید دوستم معاون اول رییس جمهور،عرصه ی پرواز گام به گام تنگ و تنگ تر شده ، مجبور به ترک موقتی یا دایمی از وطن شد ، عطا محمد نور نیزدر چونان دامی گیرآمده است که تنها راه نجات از آن ، سیاست سنجیده شده و تدبیر است نه زورگویی و بلند پروازی .   

      از امروز به بعد ، برای آقای نوربیشتر از دو گزینه نمانده است : یا باید به استعفا تن داده ، ازنقش قلدرمآبانه دست کشیده ،  به تقویت نقش سیاسی ــ اپوزیسیونی خویش بپردازد  و یا با جلب حمایت رزمی طرفداران اش ، از تمام آرامش ،  مکنت و ثروت دست کشیده ، در برابر قوتهای رزمی اردوی دولت افغانستان و سربازان تا دندان مسلح ناتو قد برافرازد .

      در انتخاب گزینه ی اول که سبب پخته گی سیاسی نور خواهد شد  ،  شانس برد با عطامحمد نور بیشترخواهدبود . اما درصورت انتخاب گزینه ی دوم ــ آنهم بدون کسب پشتیبانی مردم ، متحدان سیاسی و کشورهای مطرح خارجی  ،  پایان نور و پایان ثروت باد آورده ی او را میتوان تصور نمود . زیرا دیگر نه سوال جهاد مطرح است و نه کوه و کمر در اختیار مجاهدان ثروتمند قرار خواهد گرفت .