زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

محکومیت تجاوز نظامی پاکستان بر افغانستان

اعلامیه و فراخوان انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان بنام خداوند حق و…

وزیر دفاع پاکستان؛ از ناگفته های ساختاری تا راهبرد های…

نویسنده: مهرالدین مشید سیاست ابهام استراتژیک پاکستان؛ ازاعتراف‌های تاکتیکی تا ناگفته‌های…

بمناسبت روز های جهانی عدالت اجتماعی و زبان مادری

بنام خداوند حق و عدالت هموطنان گرامی، ۲۰ و ۲۱ فبروری روز…

مارکوس تولیوس سیسرو

هغه د لرغوني روم فیلسوف، سیاستوال، وکیل، ویناوال، شاعر او…

مبانی نظری عدالت اجتماعی

نور محمد غفوری بررسی نظریه‌ها و رویکردهای معاصر چکیدهعدالت اجتماعی از بنیادی‌ترین…

اینشتین؛ جمهوری خواه، سوسیالیست احساسی

Albert Einstein (1879-1955) آرام بختیاری آلبرت اینشتین: دانشمند، فیلسوف، هومانیست، جهان وطن.  آلبرت…

آموریم خود کفایی !

امین الله مفکر امینی                    2026-16-02! هـــر که آمد در این خطه ی…

آگاهی، عدالت و دموکراسی؛ سه رکن تحول پایدار

نور محمد غفوری تحول سیاسی و اجتماعیِ پایدار، نه با شعار…

«
»

نقطه ی اوج تنش بر سر استعفای عطامحمد نور

                         نوشته ی : فروغی

     تنش بر سر استعفای عطا محمد نور به نقطه ی اوج خود نزدیک شده است .    

     پاسخهای نرم نرمک ؛ اما متکی به خودِ عبدالله عبدالله دربرابرتهدید ها و افشاگری های عطا محمد نور ، به وضاحت نشان داد که عبدالله عبدالله علاوه بر هواخواهان اش در جمعیت ، تکیه گاه دیگری هم درپشت خود دارد ــ تکیه گاه نیرومندی که  تمام  سران و سرکرده گان نظام بشمول  نور ، عبدالله ، اشرف غنی ، اتمر ، خلیلی ، کرزی ، محقق  وغیره همه به آن بسته گی دارند .   

     او با صراحت به عطا محمد نور هوشدار داد که به خوبی میتواند از دندان هایش محافظت نموده و از آن بشکل انسانی استفاده نماید . او عطا محمد نور را والی مستعفی ای به اراده ی خودش خواند که  رییس جمهور ، رهبری جمعیت اسلامی و رییس اجراییه به آن موافقت نموده است . او تلویحاً پایان کار عطا محمد نور را در مقام ولایت بلخ اعلام داشت .   

    در این میان ، آنانی که میخواستند جمعیت را باردیگر دوپاره تر کرده ، خود از غوندی خیر تماشاگرِ بی اتفاقی بیشتر آنان باشند و آن نیروهای اهریمنی که در آرزوی بی ثبات کردن بیشتر شمال استند ، به مراد شان نزدیک تر شده اند  .

     به باورمن ، برای عطا محمد نورعرصه ی بلندپروازی ازین هم  تنگ تر خواهد شد . همانگونه که برای جنرال عبدالرشید دوستم معاون اول رییس جمهور،عرصه ی پرواز گام به گام تنگ و تنگ تر شده ، مجبور به ترک موقتی یا دایمی از وطن شد ، عطا محمد نور نیزدر چونان دامی گیرآمده است که تنها راه نجات از آن ، سیاست سنجیده شده و تدبیر است نه زورگویی و بلند پروازی .   

      از امروز به بعد ، برای آقای نوربیشتر از دو گزینه نمانده است : یا باید به استعفا تن داده ، ازنقش قلدرمآبانه دست کشیده ،  به تقویت نقش سیاسی ــ اپوزیسیونی خویش بپردازد  و یا با جلب حمایت رزمی طرفداران اش ، از تمام آرامش ،  مکنت و ثروت دست کشیده ، در برابر قوتهای رزمی اردوی دولت افغانستان و سربازان تا دندان مسلح ناتو قد برافرازد .

      در انتخاب گزینه ی اول که سبب پخته گی سیاسی نور خواهد شد  ،  شانس برد با عطامحمد نور بیشترخواهدبود . اما درصورت انتخاب گزینه ی دوم ــ آنهم بدون کسب پشتیبانی مردم ، متحدان سیاسی و کشورهای مطرح خارجی  ،  پایان نور و پایان ثروت باد آورده ی او را میتوان تصور نمود . زیرا دیگر نه سوال جهاد مطرح است و نه کوه و کمر در اختیار مجاهدان ثروتمند قرار خواهد گرفت .