نوروز؛ ارث نیاکان

رسول پویان کهـن نـشـاط بهـاران جشن نوروز است سرور سرو خرامان جشن…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

«
»

نامه اعتراضیه

                       جنبش آزادی بخش زنان افغانستان     

                   عنوانی دادگاه عالی افغانستان 

                              سپتمبر19, 2021
با توجه به تاریخ گذشته درافغانستان،قطعه زمین وزارت امور زنان درسال 1324دراثرسعی وتلاش زینب خواهرشاه امان‌الله برای موسسه خیریه (موسسه عالی نسوان) خریداری شد و به مرور زمان ساختمان بزرگ آن دارای یک سینمای بزرگ به نام«زینب»،یک کودکستان ویک مکتب بزرگ سالان«ازصنف اول تا دوازده» بود. این موسسه ازاعانه زنان تاجروتاجران ملی ساخته شد و از76 سال به این سوملکیت عام وتام زنان افغانستان بود وهیچ کس حق تصاحب آن را نداشت.به جزدوره سیاه طالبانی.طالبان زن ستیز؛همین که داخل شهرکابل شدند. نخست روی تصاویرزنان را رنگ کردند و به ادامه آن لوحه وزارت امور زنان را به زمین انداخته و لوحه بیهوده خود را نصب کردند. این گروه بی فرهنگ درروزهای بعدی فرمان روایی خود؛ حق آموزش،حق کار،حق رهبری،حق آوازخوانی،حق ورزش را از زنان و دختران گرفتند ووزارت امورزنان را که دردرازای تاریخ با نام های مختلف وهمیشه مرکز فعالیت های زنان بود وسد ها زن درسرتاسرکشورمصروف کاردراین وزارت بودند.از آن خود کردند. زنان را خانه نشین و دروازه های آن را به روی زنان بستند و نام آن را به وزارت «دعوت، ارشاد و امربه معروف و نهی ازمنکرکه توهین به تاریخ چهارده سده اسلام وکوچکترین نیازی به آن محسوس نمی شود،تغییردادند.» با این ستم بزرگ درحق زنان،هزاران کودک یتیم نان خود را ازدست داد و دربلا تکلیفی به سرمی برند. طوری که همه می دانیم کسب تحصیل و دانش حق هرانسان است ونقض این حق بی عدالتی به جامعه انسانی و پیشرفت آن است. محروم ساختن دختران ازحق تحصیل وممنوعیت زنان ازکارخیانت بزرگ درحق انسان است.درپایان از دادگاه عالی افغانستان ،همه سازمان های متذکره دراین نامه و وکلای با اعتبارمقیم شهرکابل خواهشمندیم که برای بازشدن دوباره دانشگاه ها ومکاتب به روی دختران توجه جدی مبذول داشته و وزارت امورزنان را که ملکیت همه ی زنان افغانستان است. دوباره بدست آورند. 
                       جنبش آزادی بخش زنان افغانستان
کاپی: به عفو بین المللی درشهرکابلدفتر یونما در شهر کابلسازمان ملل متحد درافغانستان