هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

«
»

مرجان هم رفت !


تحولات اجتماعی ، برای تبدیل شدن به فرهنگ ابتدا باید در ذهن افراد محکم شود …


مرجان، خواننده و بازیگر ایرانی در بیمارستانی در لس‌آنجلس آمریکا در اثر ایست قلبی در سن 71 سالگی درگذشت. شهلا صافی ضمیر، در سال ۱۳۲۷ در تهران متولد شد. او نام هنری «مرجان» را برای خود برگزید. اولین بازی او در سن ۲۱ سالگی در فیلم «دنیای پر امید» به کارگردانی احمد شیرازی بود. مرجان با خواندن ترانه “کویر دل” که پیش‌تر خواننده ترکیه‌ای آژدا پکان آن را به زبان فرانسه اجرا کرده بود، بسیار معروف شد.


او درطول فعالیت سینمایی خود با بازیگرانی چون محمدعلی فردین، ناصر ملک‌مطیعی، رضا بیک‌ایمانوردی، سعیدراد، رضا فاضلی و ایرج قادری به ایفای نقش پرداخته است. مرجان پس از انقلاب بازداشت و زندانی شد اما پس از آزادی از ایران خارج شد و در لس‌آنجلس آمریکا زندگی می‌کرد.


او در مصاحبه ای درباره بازداشت خود و همسرش فریدون ژورک گفته بود که از اوایل سال ۵۹ به جمع هواداران سازمان مجاهدین خلق پیوسته بودند و در همین رابطه در ۱۶ تیرماه ۱۳۶۱ در خانه شان دستگیر می‌شوند.. او در همین مصاحبه گفته بود که پس از آزادیش از زندان “۱۷ سال تمام ممنوع الخروج بوده است.”


این بود مختصری از بیوگرافی مرجان . با مرجان و کارهای هنری اش خاطره زیاد داشتم . در جایی یکی نوشته بود که گرایش سیاسی مرجان تنها نقطه منفی کارنامه هنری اش بود … اتفاقا از نظر بقیه هم گرایش یا تفکر جنابعالی بار منفی دارد والا مثل گوساله فقط نشخوار نمیکردی و برای مشتی روانپریش بیمار به نام امام و پیامبر سینه نمیزدی …


اینکه کسی از گرایش سیاسی دیگران خوشش نیاید یا قبول نداشته باشد … قابل فهم است . ولی اینکه حکم یا قضاوت کند چه منفی و چه مثبت است اتفاقا برعکس است . یعنی ایرانی و فرهنگ ایرانی همین است . فرهنگی که قانون جنایت پرور دینی هم به آن آغشته است و پدر به پشتگرمی همن قانون دستور قتل دخترش را میدهد…


مرجان یا مرضیه یا هایده … قبل از گریش سیاسی هنرمند بودند و اتفاقا هنرمند با هر گرایش سیاسی بیشتر احترام دارد ، شرایط ایران اینطور است که تعهد هنرو هنرمند دخالت مستقیم در سیاست است .


منصور قدرخواه هنرمند سینمای در تبعید بود و چون در شورای مجاهدین هم عضو بود بعد از وفاتش یک نفهم بی شعوری نوشته بود مرگ یک دشمن سیاسی…دشمن سیاسی دیگه چه ادبیاتیه پدرجان ؟


زری اصفهانی درگذشت برایش نوشته بودند این عجوزه خوب شد که مُرد…انگار دیگران یا خود احمقشان آمدند بمانند !


حالا هم مرجان ، که مدعی نوشته بود گرایش سیاسی منفی داشته است …


وقتی از نظر شما گرایش سیاسی مرجان منفی است یعنی رفتن زیر قبای ملا مثبت است … ملای حاکم هم که اساسا هنرنمیداند چیست به جز مشتی مزخرفت دینی مداحان …


حبیب هم هنرمند بود . قبل از وفات رفت ایران … زندگی نامه اش را بخوانید تا متوجل شوید برای هیچ شکلی از هنر ، نظام اسلامی فاشیستی فرش سرخ پهن نمیکند . بودن در جمع بیشتر از 5 نفر برایش ممنوع بود…


حالا مرجان جدای اینکه گرایش سیاسی مثبت یا منفی داشت ، یک هنرهندی بود که خاطرات ما را و نسل ما را ساخت . اتفاقا با گرایش سیاسی اش بیشتر جذاب میشد . مثل خیلی ازهنرمندان دیگر که ظاهرا گرایش سیاسی ندارند تا در مجالس لس آنجلسی پول بیشتری درآورند . به نظر من همه آدمها در هر موقعیتی گرایش سیاسی دارند ، آنها که به زبان نمیآورند فقط به شکل بدی کاسبند !


بله جناب مثبت یا منفی نگر ، تحولات اجتماعی ، برای تبدیل شدن به فرهنگ ابتدا باید در ذهن افراد محکم شود …


یاد مرجان همیشه گرامی است .


07.06.2020
اسماعیل هوشیار