قضاء وچگونگی آفرینش عدالت

قسمت سوم عدالت قضائی وتأثیر آن برامنیت جامعه وعدالت اجتماعی:      واقعیتیکه من…

دینی گُم شده با عالمانی جنایت پیشه

قسمت دوم مردی که خاتم پیامبران بود به عربی سخن می‌گفت…

ِ شرم تان باد دکان داران‌ِ وجدان فروش 

من در جمع کاندیدان مطمح نظر آمریکا برای جاسوسی بودم…

نگرانی جمعی درآستانه کنفرانس صلح استانبول! 

عبدالاحمد فیض درآستانه همایش بین المللی درمورد بحران افغانستان که به…

نفس دلربا

رسول پویان نوای طبله وسیتاروچنگ وپازیب است بدان هارمونیه بانگ نای ترکیب…

شمارۀ 16 ماهنامه اعتراض

شمارۀ 16 ماهنامه اعتراض

تَنِ میهن به مرحم احتیاج است

     با میهن باش این راه عِلاج است من بر…

طرح پشنهادی درباره نظام فدرالی در افغانستان

محمدعوض نبی زاده بنابرخصوصیات اجتماعی و فرهنگی, ترکیب قومی…

شورای امنیت جواب داد !

آمریکا مذاکرات غیرمستقیم با سپاه پاسداران درباره برجام را سازنده…

رویای شیرین

رسول پویان مگـردان تلخ یارب کام رویاهـای شیرین را خیال آمیز تر…

سیمرغ سیمین تن رویا های من

نوشته‌ی محمد عثمان نجیب             بخش…

میترا نور و من قمر میترا

     سلسله‌ی‌‌ داستان تخیلی مرتبط به سه ده سال و اندی                 نوشته‌ی…

نشست استانبول میزبان امیدها و قافلۀ آرزو ها

نویسنده: مهرالدین مشید استانبول فرصتی استثنایی؛ اما چالشی فراتر از عبور…

یک رویداد بزرگ تاریخی و یک پیام خوش برای…

سلیمان کبیر نوری  امروز؛ انگلیس و امریکا، خوشبختانه!، دریافته اند که…

مکثی بر دو نگارش محترم بهرمان نجیمی در گزارشنامه…

به قلم دکتور جهش خوشایند است که صفحات رسانه های اجتماعی…

چرا خرافات؛ تعین کنندهِ جنگ و صلح و حاکمیت و…

محمد عالم افتخار بدون «حس کنترول بر محیط زیستی» در بشر؛…

سیزده بدر

رسول پویان طرف صحرا وچمن سیزده بدرآمده است هـمه جـا بـوی گل…

قضاء وچگونگی آفرینش عدالت

قسمت دوم روند بی عدالتی را تنها به محکمه وقاضی  نسبت ندهید: منبع…

بهسود جلوه گاه مظلومیت و تبعیض 

در افغانستان شعله‌های آتش جنایت نشأت گرفته از جهل حاکمیت…

عمده ترین عوامل سقوط حاکمیت دموکراتیک خلق افغانستان

در راستای مبارزات آزادی خواهی در مسیر جنبشهای ملی دموکراتیک…

«
»

مذاکرات بین الافغانی ، صلح نمی آورد

    نوشته ی : اسماعیل فروغی

          حقایق تلخِ برخاسته ازجنگ 42 ساله ی افغانستان ، مارا به این باور رسانده است که متأسفانه مذاکرات بین الافغانی هرگز ثمری درقبال نداشته و این جنگ نه از راه مذاکرات میان افغان ها ؛ بلکه تنها از طریق تفاهم و جورآمد میان قدرتهای بزرگ ، قدرت های منطقه وهمسایه گان افغانستان به پایان خواهد رسید .

       جهان آگاه است که تنورِ سوزان این جنگ که ابتدا با هدف سقوط و سرکوب اتحاد شوروی وقت و بعداً به قصد بدنام کردن اسلام ، داغ شد ، نه توسط مردم افغانستان بلکه با هزینه و رهبری ایالات متحده ی امریکا ، اتحادیه ی اروپا ، سعودی ها و دست داشتن تمام همسایه های طماع ما گرم نگهداشته شده است . آنان این تنور را ایجاد کرده اند و تا زمانی که آنان نخواهند این تنورآدمخوارهمچنان داغ و سوزان خواهد ماند . مردم ساده و خوش باورافغانستان ازهمان اول فقط هیزم این تنور بوده اند و بس .

       اصطلاحات مذاکرات بین الافغانی و مصالحه ی ملی که از زمان حکومت داکتر نجیب الله سر زبانها افتاد ، ازاول تا امروز یک رویای خوش و یک مقوله ی بی تفسیر برای باشنده گان افغانستان بوده و برای همیشه رویای بی تفسیر باقی خواهد ماند . مذاکرات گروههای اسلامی وغیراسلامی درپاکستان ، در روسیه ، درافغانستان ، در دوحه و حتا در مکه ی شریف ، همه بین الافغانی بودند که هیچکدام پیام صلح باخود نداشته اند .

       مذاکرات مضحک دوحه نیزکه با ترکیب فرمایشی – مصلحتی ، بیهوده گی و ناکامی اش از اول روشن بود ، یکی ازهمان نشست های بین الافغانی است که هیچ نقشی برای تأمین صلح نخواهد داشت . و به همین سان است مذاکرات ماسکو…

       طوری که معلوم است خواست امریکا برای تامین و تحکیم ثبات درافغانستان اهمیت حیاتی دارد . امریکا با تسلط همه جانبه برهمه جوانب جنگ ، به خوبی میتواند این تنورسوزان راهمانگونه که روشن کرده است ، خاموش اش نیز نماید . تا امریکا به نیات شوم سودجویانه اش درافغانستان ومنطقه تجدید نظرننماید ، صلح و ثبات نصیب افغانستان نخواهد شد .

      اما حقایق نشان میدهد که حالا امریکا زیرفشارهزینه های سنگین جنگ و زیرفشار قدرتهای منطقه ای ، آرزو دارد هرچه زودترخود را ازگودال جنگ فرسایشی افغانستان بیرون بکشد. حالا که اتحاد جماهیرشوروی سوسیالیستی حضور فزیکی ندارد ، حالا که ایران اسلامی با تمام کوششها سقوط ننمود ، حالا که قدرتهای منطقه ای چون روسیه ، چین ، ایران و هندوستان چهارچشمه براوضاع نظارت داشته ، قدراست دربرابر یکه تازی ها و چپاولگری های امریکا ایستاده اند ، وبالاخره حالا که امریکا قصد و نیت حمایت ازنظامهای خودکامه و تک محور را ندارد ؛ ایالات متحده ی امریکا میخواهد هرطوری شده است به وضعیت موجود خاتمه بدهد. چهره هایی را که در رأس قدرت استند ، تعویض نموده و با قبولاندن تعدیلاتی به طرف های جنگ ، وضعیت را از نو مدیریت نماید .

      درست به همین اساس است که برخلاف روند دوحه ، اینبار امریکای تکرو، دست به دامن ملل متحد، روسیه ، چین ، ایران و هندوستان برده ؛ ازهمه تقاضا دارد تا با شرکت درمجلس صلح استانبول ، امریکا را درامرختم غایله ی افغانستان یاری برسانند .

      به باورمن کنفرانس استانبول یک کنفرانس خیلی با اهمیت درسرنوشت و وضعیت افغانستان خواهدبود که امیدواریم وضعیت جدید قربانی های کمتری را از مردم ما طلب نماید .