انسان و نیروهای سازندهٔ تمدن( بخش اول)

«انسان معمار روشنایی در دل تاریکیِ جهان» تهیه و تدوین :…

 دشمنی با فارسی؛ بازتاب سیاست زبانی برتری‌جویانه طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید فارسی‌ستیزی؛ چهره پنهان سیاست زبانی طالبان برای بررسی  دقیق…

نسل‌کشی هزاره‌ها یک پروژه چندوجهی بود که ریشه در سیاست‌های…

افغانستان سرزمینی نیست مانند روسیه و یا هند که بزرگ‌تر…

اگزیستنسیالیسم؛ آزادیاست، یا ترس و مرگ؟

Existenzphilosophie. آرام بختیاری فلسفه وجودی انسان؛ آزادی بورژوایی، یا رهایی جامعه؟ آیا انحلال…

۱۱ سپتامبر جهان را تغییر داد؛ زندگی من را نیز…

از صبحی که آمریکا را تغییر داد تا میدان‌های افغانستان؛…

د سیاسي فعالیت لپاره د ایډیا او رهبر جوړول

نور محمد غفوری (هیله من یم چې دا لیکنه د سیاست…

پروفیسور استاد نصیب الله سیماب

له ښاغلي پروفیسور استاد نصیب الله سیماب سره چې د…

کتاب راز هستی

رسول پویان به زندانی که دل دربند آن زنجیر و برپا…

 اسلام سیاسی؛ از اصلاح دینی تا ایدئولوژی قدرت

 نویسنده: مهرالدین مشید اسلام سیاسی یکی از مهم‌ترین پدیده‌های فکری و…

روزهای آخر امین؛ روایت ناگفته از ورود شوروی و تغییر…

https://www.youtube.com/watch?v=K0xOd1gPFV0 تاریخ معاصر افغانستان؛ روزهای آخر حکومت حفیظ‌الله امین. روزهایی که…

وقتی عقل به راز و نیاز رسید

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist…

شورا در اسلام!

مقدمه  شورا ومشاوره واژه عربی است به معنی ابراز رای ،…

آئوزوف نویسنده‌ی شوروی و قزاقستان

برگردان. رحیم کاکایی نویسنده . روسلان سمیاشکین  ،فرزانه‌ای از شرق و…

۲۰۲۱؛ افغانستان چگونه به نقطه عطف شکست غرب تبدیل شد؟

سقوط یک نظام، پایان یک جنگ یا آغاز یک نظم…

 از بیست سال جمهوریت قلابی تا پنج سال امارت استبدادی…

 نویسنده: مهرالدین مشید مردم افغانستان پس از سرنگونی دور نخست حاکمیت…

 اقلیت های کامران، طردشدگان گناهکار؛ و دفاع میشل فوکو.

Michel Foucault (1926- 1984 ) آرام بختیاری فلسفه فوکو؛ ضرورت انحلال زندان…

افغانستان؛ قلب آسیا — سرزمینی که دردش از مرزهایش عبور…

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Strategic &…

د فکر خونه یا (Think Tank) څه ته وایي؟

نور محمد غفوری د سیاسي، ټولنیزو، علمي او اقتصادي ډلو او…

افغانستان؛ سرزمینی میان جغرافیا و تاریخ

چرا راه‌ها همیشه سرنوشت ما را تعیین کرده‌اند؟ گاهی برای فهم…

از اصلاحات تا شورش؛ چه بر سر انقلاب ثور افغانستان…

https://www.youtube.com/watch?v=l0ow4OzGHJQ https://www.youtube.com/watch?v=Hyq-bga7Suc https://www.youtube.com/watch?v=tOXvTwiDiOM https://www.youtube.com/watch?v=H1Qje9nj1e0 https://www.youtube.com/watch?v=oaAMDDVRm44 دوم سپتامبر ۲۰۲۶، پنجمین جلسه از سلسله گفت‌وگوهای ما با…

«
»

له طالب سره سوله او يو څو خبرې

په داسې حال کې چې له طالب وسله والو سره د امريکايې پلاوي پنځم پړاو خبرې لا هم په قطر کې روانې دي او پايله يې لا رسنيو ته نه ده راوتلې؛ دلته په کور دننه له ډلو ټپلو او ځینې احزابو سره چې له طالب سره جنګي او د مخالفت مخينه لري؛ اندېښمن شوي دي. په خوا کې ورسره يو شمېر د ښځو د حقونو فعالان او ميرمنې هم اندېښمن دي چې له طالب سره له سولې وروسته به د ښځو حقونو ته څومره پاملرنه وشي.

هاخوا د ډيموکراسۍ مدافعین هم د طالب له راتګه اندېښمن دي چې له سولې وروسته به هغه کارونه چې د ډيموکراسۍ د ترويج لپاره ترسره شوي څومره پر ځای پاتې شي او په کومو برخو به بنديزونه ولګول شي. حکومت هم انديښمن دی چې د پردې تر شاه د زلمي خليلزاد او طالبانو تر منځ څه خبرې روانې دي چې پايله يې لا روښانه نه ده او خبرې همداسې پسې غځيږي.

د ټولو اړخونو اندېښنې تر يوه حده پر ځای او تر يوه حده له وخته مخکې دي. ځکه چې په افغانستان کې د طالبانو د واکمنۍ پر مهال پورته يادو شويو ټولو قشرونو زيان ليدلی او اوس بيا نه غواړي چې يو ځل بيا دې طالباني دورې ته وګرځي.

د حکومت اندېښنه

افغان حکومت د قطر له خبرو ځکه اندېښمن دی چې دغه خبرې د بندو دروازو تر شاه ترسره کيږي او د هيلو خلاف ورځ تر بلې غځيږي. په داسې حال کې چې له يو لوري د راتلونکي هجري لمريز کال د جوزا په مياشت کې د اوسني حکومت قانوني دوره پايته رسيږي او له بل لوري د طالب او امريکا تر منځ د سولې د روانو خبرو غټ ټکي نه دي روښانه شوي؛ دغې چارې حکومت اندېښمن کړی چې ګويا که د طالب او امريکا خبرې همداسې ګونګې تر جوزا غځيږي نو بيا به د حکومت سياسي او وسله والو دواړو مخالفانو ته فرصت په لاس ورشي چې ګويا حکومت قانوني حيثيت له لاسه ورکړی ځکه ورسره د سولې خبرې نه کوي. په داسې حالت کې بيا د موقتې ادارې رامنځته کول شونې کيږي. همدغې چارې افغان حکومت اندېښمن کړی دی.

د دیموکراسۍ غوښتونکو اندېښنه

د سولې له روانو خبرو يو شمېر ډيموکراسي پلوه اشخاص ډير په اندېښنه کې ښکاري او داسې ګمان کوي چې ګويا له طالب سره د سولې وروسته به د دوی اتلس کلنې هڅې چې په افغانستان کې د ډيموکراسۍ د ترويج لپاره کړي؛ له خاورو سره ملې شي. دوی په افغانستان کې د طالبانو تېره واکمني د بېلګې په ډول يادوي او وايې چې طالبان به له سولې وروسته افغانستان دوه لسيزه وروسته حالت ته بوځي. د دوی اندېښنه بېځايه ځکه ده چې نه طالب پخوانی د غرونو ببر سری طالب پاتې دی او نه خلک او شرايط دا ايجابوي چې پخواني طالبانيزم ته دې وګرځي.

طالب مجبور دی چې ځان د خلکو د غوښتنو مطابق برابر کړي او له خپل پخواني دريځه نرمښت وښيې. ځکه طالب اوس واک او په سياست کې شريکېدل غواړي او دا هغه وخت امکان لري چې طالب د خلکو غوښتنو ته مثبت ځواب ووايې. سمه ده چې له طالب سره له سولې وروسته به په افغانستان کې د روانې ډيموکراسۍ، بيان آزادۍ او د ښځو په حقونو کې نسبي بدلون راشي خو دا بدلون به ډير دوام ونه کړي. طالب به يواځې د خپل اوسني دريځ د ساتلو په خاطر تر يوه کاله په ډيموکراسۍ او د بيان په ازادۍ محدوديت وضع کړي خو کال نیم کال بعد به حالات بيرته اوسني حالت ته راوګرځي.

د سياسي ډلو اندېښنه

له وسله والو طالبانو سره د سولې له روانو خبرو هغه ډلې ټپلې هم په اندېښنه کې دي چې کلونه کيږي په افغانستان کې په واک کې پاتې شوي او لا يې هم د واک تنده نه ده خړوبه شوې. دغه ډلې له طالب سره د سولې له روانو خبرو نه يواځې اندېښمن دي بلکې پټ او ښکاره مخالفت يې هم کوي. دوی ځکه اندېښمن دي چې له طالب سره له سولې وروسته به يې يوې خوا اوسنی واک نيمايې شي او له بلې خوا به له دوی سره د پخوانيو مخالفتونو او جګړو حساب وغواړي. دوی له طالبانو سره مخامخ ناستې هم کوي، او هڅه کوي له دغې لارې د طالب ډاډ ترلاسه او په راتلونکې کې خپله سياسي بقا تضمين کړي، خو که وس يې بر شي نو په يو نه يو ډول له طالب سره د سولې روانو خبرو پر وړاندې خنډ هم جوړوي.

ولس بايد څه وکړی؟

ولس مو بايد د سولې خبرو په تړاو له پوره تدبير او حوصلې کار واخلي او منتظر پاتې شي چې په قطر کې له روانو خبرو څه نتیجه راوځي. کچيري دغه نتیجه د ولس او افغانستان په ګټه وه داسې وه چې دلته په دايمي سولې تمامېدله نو هرکلی دې ترېنه وکړي او که خدای مه کړه روانې خبرې يواځې د امریکا او طالب د ګټو د تامين لپاره وې نو بايد چې ژر تر ژره لاس په کار شي او د راتلونکي احتمالي بحران مخنيوی وکړي.

لیکنه : خوشحال آصفي