عشق و نفرت
باید گریستن، ای طفل هموطن،
این چاپ ُدره ها بر اندام نازکت،
نقشِ جهالت است که بیداد میکند
***
باید گریستن ،ای دختر وطن
بر گوشها صدایی ازین تازیانه ها
صد «رابعه» و «طاهره» و«انجمن ها» *
از آن مغاک تلخ
و زگور قرن ها، فریاد میکنند
تا زنده ای به گوش تو آواز میکنند.
ای شاهدخت ما، باید گریستن
در بند مرد جاهل نادان گریستن
***
بازار این وطن محبت نمی دهد
این امتعه به قیمت نفرت نمیخرد
اینجا ضمیرها زنفرت رُسته اند
در جویباردل
وافر، کینه بغض و قساوت شناورند
محکم ستاده باش
ای استوار قامتِ رعنای زندگی
***
ایمان تو رفیع تر ازاین لاشخوار هاست
کین قامت لطیف تو بهتر ز کهنه هاست
زیرا خدای تو
از عشق آفرید جهان وزمانه را
این ُدره بازیها ز نفرت مثال هاست
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
* – رابعه منظور از رابعه بلخی دختر کعب است: که بدست برادرش حارث در حمام رگهایش بریده شد وبتدریج عذاب کُش گردید. هنگام مرگ حدود 30 سال داشت. اولین قربانی علنی زن در راه خواسته های برحق زنان که خود تاریخ گردید.
– طاهره :
طاهره بزرگ مشهور به چشم سیاه « قرت العين» زنیکه در راه آزادی زنان کشته شد و مرده اش را در چاهی انداختند و چاه ر ا پـُر از سنگ ساختند. با وجودیکه آثار او را نابود کردند ولی چند پارچه شعریکه از او باقی مانده است در فصاحت وبلاغت کمتراز اشعار حافظ وعطارو مولانا نیست این خانم بزرگ در ادبیات یکی از نادره ها ی زبان دری محسوب میشود. هنگام مرگ فقط 36 سال داشت . نمونه شعر او:
خال بکنج لب یکی ، طرّۀ مشک فام دو
وای به حال مُرغ دل ، دانه یکی و دام دو
محتسب است و شیخ و من ، صُحبت عشق در میان
از چه کنم مجابشان ، پخته یکی و خام دو….
– نادیا انجمن دخت با کرامت و شاعر چیره دست کشور که در بسیار جوانی برای آزادی زنان آگاهانه از نقد جانش دریغ نکرد و قربانی خشونت مرد سالاری گردید. در هنگام مرگ این شاهدخت فقط 25 سال داشت.
نیست شوقی که زبان باز کنم، از چه بخوانم؟
من که منفور زمانم، چه بخوانم چه نخوانم
چه بگویم سخن از شهد، که زهر است به کامم….
روح شان شاد باد
