تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

شریعت طالبان و بی حقوقی کودکان 

سیامک بهاری

اخیرا نهاد تحقیقی «رواداری» که تحت نظر سازمان ملل، توسط شهرزاد اکبر فعالیت می‌کند گزارش تکان دهنده‌ای از وضعیت کودکان در افغانستان تحت سلطه طالبان منتشر کرده است. یک کشور را که دو دستی تقدیم طالبان کردند اینک شیرازه‌اش چنان توسط طالبان از هم دریده است، که دیگر نمی‌شود پشت الفاظ مشمئز کننده صلح همه شمول و اراجیفی از این دست پنهانش کرد.

اینجا افغانستان است. سرزمین زخم‌ها و دردها ورؤیاهای ناتمام مردمانی مصیبت‌زده که بیش از چهل سال است توسط انواع جنگ سالاران کرایه‌ای شخم می‌‌خورد. آمریکا و شرکای غربی ‌آن یک جریان وحشی تروریستی-اسلامی را روی سر آن گذاشته‌اند، تا بیشتر به جامعه خون بپاشد، و انسانیت را لگدمال کند.

گزارش «رواداری» اگرچه بر دوره حاکمیت و تسلط طالبان محدود شده است، اما همه سر فصل‌های قابل توجه آن تشدید تداوم وضعیت جهنمی پیشین است. افزایش اشکال مختلف خشونت علیه کودکان، افزایش ازدواج‌های اجباری و زودهنگام، از جمله ازدواج اجباری طالبان با دختران خردسال، افزایش اقدام به خودکشی در میان کودکان، خشونت و بدرفتاری با کودکان در مدارس، آزار جنسی کودکان در مدارس دینی، استفاده از کودکان به عنوان سرباز و نیروی نظامی، نقض اصول محاکمه عادلانه و وضعیت حقوق بشری کودکان خلافکار، لغو قوانین اختصاصی کودکان،‌ رسیدگی به تخلفات کودکان با اعمال فراقضایی، عدم دسترسی به وکیل مدافع، لاابالی‌گری عامدانه در رسیدگی به پرونده‌‌های خلافکاری کودکان، نگهداری کودکان زیر سن و خردسال با زندانیان بزرگسال، شکنجه و بدرفتاری با کودکان، برخورد تبعیض‌آمیز محاکم طالبان با کودکان و اجرای مجازات‌‌های وحشیانه و بشدت ظالمانه به کودکان و در یک کلام جاری کردن قوانین شریعت ارتجاعی و قرون وسطایی اسلامی. 

بازگرداندن هیولای طالبان به افغانستان، وضعیت مصیبت‌بار سابق را دو چندان تشدید کرد. گسترش فقر و فلاکت اولین قربانیانش را از میان کودکان و زنان درو کرد. قبح فروش نوزادان و کودکان فروریخت و علنی شد. با بستن مکاتب و دانشگاه‌ها به روی دختران، نکبت کودک همسری بر سر دختر‌بچه‌‌ها آوار شد. میلیونها کودک به نان‌‌آور خانه بدل شدند.

جامعه افغانستان و در رأس ‌آن زنان شجاع و جسور برای پایان دادن به این مصائب هولناک از پا ننشسته است. مقابله با این هیولای وحشی و همه حامیان بی‌شرم ‌آن نبرد نابرابری است که با هزینه‌ای سنگین پیش می‌‌رود تا راه را بر هرگونه تعامل و سازش با طالبان ببندد و جامعه را از شر  آن خلاص کند. پشتیبانی و حمایت  فعال از این مبارزات یک وظیفه انسانی و جهانی است.