پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

«
»

شریعت طالبان و بی حقوقی کودکان 

سیامک بهاری

اخیرا نهاد تحقیقی «رواداری» که تحت نظر سازمان ملل، توسط شهرزاد اکبر فعالیت می‌کند گزارش تکان دهنده‌ای از وضعیت کودکان در افغانستان تحت سلطه طالبان منتشر کرده است. یک کشور را که دو دستی تقدیم طالبان کردند اینک شیرازه‌اش چنان توسط طالبان از هم دریده است، که دیگر نمی‌شود پشت الفاظ مشمئز کننده صلح همه شمول و اراجیفی از این دست پنهانش کرد.

اینجا افغانستان است. سرزمین زخم‌ها و دردها ورؤیاهای ناتمام مردمانی مصیبت‌زده که بیش از چهل سال است توسط انواع جنگ سالاران کرایه‌ای شخم می‌‌خورد. آمریکا و شرکای غربی ‌آن یک جریان وحشی تروریستی-اسلامی را روی سر آن گذاشته‌اند، تا بیشتر به جامعه خون بپاشد، و انسانیت را لگدمال کند.

گزارش «رواداری» اگرچه بر دوره حاکمیت و تسلط طالبان محدود شده است، اما همه سر فصل‌های قابل توجه آن تشدید تداوم وضعیت جهنمی پیشین است. افزایش اشکال مختلف خشونت علیه کودکان، افزایش ازدواج‌های اجباری و زودهنگام، از جمله ازدواج اجباری طالبان با دختران خردسال، افزایش اقدام به خودکشی در میان کودکان، خشونت و بدرفتاری با کودکان در مدارس، آزار جنسی کودکان در مدارس دینی، استفاده از کودکان به عنوان سرباز و نیروی نظامی، نقض اصول محاکمه عادلانه و وضعیت حقوق بشری کودکان خلافکار، لغو قوانین اختصاصی کودکان،‌ رسیدگی به تخلفات کودکان با اعمال فراقضایی، عدم دسترسی به وکیل مدافع، لاابالی‌گری عامدانه در رسیدگی به پرونده‌‌های خلافکاری کودکان، نگهداری کودکان زیر سن و خردسال با زندانیان بزرگسال، شکنجه و بدرفتاری با کودکان، برخورد تبعیض‌آمیز محاکم طالبان با کودکان و اجرای مجازات‌‌های وحشیانه و بشدت ظالمانه به کودکان و در یک کلام جاری کردن قوانین شریعت ارتجاعی و قرون وسطایی اسلامی. 

بازگرداندن هیولای طالبان به افغانستان، وضعیت مصیبت‌بار سابق را دو چندان تشدید کرد. گسترش فقر و فلاکت اولین قربانیانش را از میان کودکان و زنان درو کرد. قبح فروش نوزادان و کودکان فروریخت و علنی شد. با بستن مکاتب و دانشگاه‌ها به روی دختران، نکبت کودک همسری بر سر دختر‌بچه‌‌ها آوار شد. میلیونها کودک به نان‌‌آور خانه بدل شدند.

جامعه افغانستان و در رأس ‌آن زنان شجاع و جسور برای پایان دادن به این مصائب هولناک از پا ننشسته است. مقابله با این هیولای وحشی و همه حامیان بی‌شرم ‌آن نبرد نابرابری است که با هزینه‌ای سنگین پیش می‌‌رود تا راه را بر هرگونه تعامل و سازش با طالبان ببندد و جامعه را از شر  آن خلاص کند. پشتیبانی و حمایت  فعال از این مبارزات یک وظیفه انسانی و جهانی است.