تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

شخصیت گرامی ببرک کارمل

۳

از نظر دانشمندان وتحلیلگران سیاسی 

 عبدالوکیل کوچی

بخش سوم 

رهبریت وزعامت ببرک کارمل در رابطه به رشد جامعه در عرصه های اجتماعی وفرهنگی دستاوردها ی بیسابقه واساسی دارد که ثبت زرین تاریخ گردیده است. 

یکی از شخصیتهای فرهنگی کشور پوهاند دکتور عبدالرسول رهین درین رابطه چنین نگاشته اند .

ببرک کارمل از همان آغاز زعامتش در دولت جمهوری دموکراتیک افغانستان تلاش ورزید تا پیامد های نا گوار اقدامات اید ه لوژیکی ….امین را خنثی وزیانهای سیاسی ،اجتماعی وقومی را که بسایر اقوام خورد وبزرگ کشور وارد آمده بود بر طرف سازد .ونیز حزب دموکراتیک خلق افغانستان اصول دموکراتیک حل مسُله ی ملی را اعلام کرد وبرابری حقوق کلیه ملیتها واقوام افغانستان وپایان به ستم بر اقلیت تباری کشور تا کید ورزید . 

پوهاند رهین در ادامه مینویسد که شاد روان ببرک کارمل در پاسخ بسوالی از آقای حامد علمی در شهرک حیرتان زمانی گفته بود در سکوت من سیاستی نهفته است وآن سکوت تا زمان مرگش ادامه یافت ولی چرا سکوت ؟ آیا آن شخصیت بزرگ وسخنران نامدار افغانستان چیزی را برای گفتن نداشت ؟ نه بلکه او نخواست از خود بگوید وخود داوری کند .بلکه انتظار کشید تا تاریخ سخن بگوید وحوادث وانکشافی که او بوقوعش ایمان خلل نا پذیر داشت وبه درست بودن مشی و آرمان خود وسیاستهای توسعه طلبانه ونیات تجاوزکارانه ایالات متحده امریکا در مورد افغانستان ومنطقه آگاهی داشت تاریخ قضاوت کند . 

چنانچه تاریخ امروز سخن میگوید وحوادث وانکشافات بعد از فروپاشی حکومت دموکراتیک وبخصوص حضور ابر قدرت امریکا در افغانستان وشرایط کنونی کشور صحت گفتار وحقانیت سکوت آن بزرگ مرد تاریخ ببرک کارمل را ثابت میسازد.

همچمان در ین رابطه محترم غلام دستگیر پنجشیری عضو بیروی سیاسی  حزب ویکی از بنیا نگذاران ح د خ ا در رابطه به شخصیت زنده یاد ببرک کارمل چنین مینویسد 

ببرک کارمل یکی از دولت مردان استثنایی تاریخ نوین افغانستان بود . هیچ شاه امیر وریس جمهور در رشد فرهنگ وزبانها ، ادبیات ،هنر ها ، آگاهی سیاسی ، بیداری شعور ملی اجتماعی وبرابری حقوق اقلیتهای ملی مذهبی وقومی افغانستان برابر ببرک کارمل دلسوزی وتوجه ترقی آفرین وکیفی نداشته است .

حقیقتاً زنده یاد ببرک کارمل بمثابه یک مکتب سیاسی ویکی از بنیانگزاران اصلی دموکراتیک وترقیخواهی در کشور با داشتن نبوغ سیاسی ونیات عدالتخواهی آنچه در توان داشت بخاطر اتحاد مردم ورفاه وسعادت زحمتکشان افغانستان انجام داد . این رهبر بی بدیل زحمتکشان کشور تا پایان عمر برای وحدت وهمبستگی خلقهای افغانستان تاکید میورزید وبرای حل اختلافات ذات البینی مردم راه ها ووسایل گوناگون علمی وعملی جستجو میکرد .

ادامه دارد