تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

سياست منفعل! 

با وجود احترام بي پايان به مردم عام عربستان سعودي و ايران ، رژيم هاي شيخي ، آخندي ظالم و سراپا دروغ هردو كشورقابل نفرت اند.
افغانستان ، ايران، و عربستان همسايه هاي يك ديگر اند.
هردو كشور ايران و عربستان كشور هاي خودكفا، سروتمند و از نگاه نظامي داراي ظرفيت و قوت قابل غور و قابل حساب در منطقه اند.
 افغانستان يك كشور غريب ، بيچاره، دربدر و محتاج كه در اثر بيش از سه دهه جنگ و خون ريزي و تجاوز تقريبا همه دارو ندار اش را از دست داده است.
و فعلا مشكلات دروني، با مردم مريض رواني اش دنيا را به زانو در آورده است.
ايران همسايه ي كه سرحد مشترك و فرهنگ مشترك با افغانستان دارد.
عربستان همسايه دست سوم كه نه سرحد مشترك و نه فرهنگ مشترك با افغانستان دارد حتي اسلام عربستان سعودي خصوصا خاندان آلِ سعود مبني بر وهابيت است كه نه براي أهل تسنن و نه براي أهل تشيعه قابل قبول نيست.
اتفاقا رژيم هاي هردو كشور ايران و عربستان دوست مردم افغانستان نبوده و حتي به ويراني اين كشور به شكل علني آن دست دارند.
حالا منازعه و جنگ نيابتي بين عربستان و ايران در يمن در حال شعله ورشدن است.
متاسفانه افغانستان كشوريكه چندين دهه جنگ آنرا به كشور مصرفي، غريب و بيچاره و احتياج و دست به دامان كشور هاي خارجي تبديل كرده ،  نه در موقفي قرار دارد كه طرف واقع شود، نه ميتواند و نه بايد طرف ايران و نه عربستان را بگيرد. افغانستان بايد سراش را در گريبان اش كرده با بي طرفي كامل مصروف حل منازعات دروني خوداش كه تقريبا همه مردم اش باهم دشمني دارند، مشكلات اقتصادي ، زير بنائي ، تعليم و تربيه مردم اش، پيدا كردن نان، خانه و كار و بلاخره براي قوي شدن و بيشرف مردم اش شود. سياست منفعل را با مردم مريض و زخمي، جيب خالي، و شكم گرسنه نميشود از بين برد اول بايد قوي شد بعد سياست بازي كرد.
اين سياست هاي احساساتي و طرف واقع شدن ها افغانستان را به اين حالت گدايي رساند و حالا در چنين شرايط حساس به نابودي خواهد كشاند.
به گفته هموطنان هزاره ما ” اول تميز كو تميز كو بعد گميز كو” يا اول كندو را پر ارزن كن بعد فكر زن كن”.