فلسفۀ امرور، سفسطۀ فردا و فلسفۀ پس فردا، سفسطۀ پس…

نویسنده: مهرالدین مشید مطلق انگاری و بسته شدن دریچه های انعطاف…

دو جهت شناخت- مکمل بودن و وابستگی آن‌ها به یکدیگر

یوری آنتونوف (Yuri Antonov)  ا. م. شیری فرآیند شناخت در دو جهت…

در بارۀ تغییر تقسیمات طبقاتی

یوری آنتونوف (Yuri Antonov) ا. م. شیری بسیاری از نویسندگان به تغییر…

تعامل سیاسی روپوشی برای توطیه های ژرف و مرموز بر…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان دارالقرای گروه های تروریستی تحت حاکمیت طالبان با…

    عید قربان

           در ماتم قربانی باز  کویند که  عید قربا نست لیک چشم سحر…

             بزرنفاق انگریزی

                                            درو آن با داس روسی  استعمارگران جهان بمنظور غصب سرزمینها ی…

دولت و خدمت!

دولت به انگلیسی State و به فرانسوی Etate  و یا…

عید در غربت

 عید طرب با لب خندان کجاست  میله به آن قرغه و…

چه قیامت برپا کرده طالب!

امین الله مفکر امینی      2024-04-06! چــه قیامت برپــا کرده اند طالــــب درمیــــهــنِ…

Afghanistan

Geopolitics of Afghanistan – Part I By: Saber Azam [*] Introduction: Afghanistan has…

بازگشت عنتر

شاعر: ا-ایران احمدی، بازامدی تا سلطه بر ایران کنی انچه‌باقی مانده را…

آسایشگاه

"آسایشگاه" نام جدیدترین اثر "سامان فلاحی" (سامو) دوست شاعر و…

صابر صدیق

استاد "صابر صدیق" (به کُردی: سابیر سدیق) شاعر کُرد عراقی‌ست. نمونه‌ی…

شعر فوق‌العاده زیبای «سیب» و نظر سه شاعر!

بهرام رحمانی bahram.rehmani@gmaiul.com  وقت شعری و مطلبی و حرفی تازه و از…

رقابت کشور های منطقه و جهان و به حاشیه رفتن…

نویسنده: مهرالدین مشید قلاده داران تروریستان جهان؛ محور رقابت های کشور…

[کورد یەکیگە] 

کۆساڵان بەفر دەباڕیدو  ئەمن لە قۆچان ساردم دەبێ  ئەمن هاتنەگرین ئەبم  سیروان لەمالەم…

مضحکه ی تحت تعقیب بودن سراج الدین حقانی

             نوشته ی : اسماعیل فروغی   سفر پنجم…

جوانمرگی گرامشی؛ مبارز ایتالیایی، در زندان

Antonio Gramaschi (1891-1937) آرام بختیاری گرامشی؛ کمونیست ایتالیایی، خالق دفترهای زندان. آنتونیو-گرامشی (1937-1891م)…

جهان زیستی در بستر جهانی شدن جهان

جهان زیستی فرد٬ مجموعه خصایص و طرز فکری فردی وی…

تافگە صابر

خانم "تافگە صابر" (به کُردی: تاڤگە سابیر)، شاعر، نویسنده، سازنده‌ی…

«
»

سناریوی ازپیش نوشته شده

      نوشته ی : اسماعیل فروغی

      ارچند جوبایدن رییس جمهورامریکا خروج کلیه نظامیان امریکایی راازافغانستان تا یازدهم سپتمبرامسال اعلام داشته است ؛ اما به مشکل میتوان باورکرد که امریکاییان میدان را به این ساده گی به روسیه ، ایران وچین رها نمایند.هنوزمعلوم نمی شود که کارتل های مواد مخدرومیلیاردران امریکایی که ازجنگ افغانستان به اشکال مختلف ودرابعاد گونه گون سود می برند ، قصد ونیت بستن این دکان پرمنفعت را داشته باشند . آنان برای دستیابی به اهداف سود جویانه ی شان هنوز،هم به طالبان وهم به حکومت دست نشانده ای درافغانستان نیازمند اند . درست متکی به هممین نیازاست که امریکا با امضای توافقنامه ی صلح با طالبان ، زمینه ی حضورقدرتمند آنان را درصحنه ی سیاسی افغانستان مساعد کرد . امریکا از تأخیرپنج ماهه درخروج نظامیان شان هم که واکنش تند طالبان را در پی داشت ؛ هدفی جزتقویت قدرت سیاسی طالبان ندارند . تحریم کنفرانس استانبول بعنوان واکنش تند و قاطعانه ی طالبان به عهدشکنی امریکا که پیآمد آن آزادی هفت هزارطالب باقیمانده اززندان ها خواهد بود، خود بخود موقف سیاسی ونظامی طالبان را به عنوان یک طرف قدرت، تقویت بیشترخواهد نمود .

     قرارمعلوم اولین شرط طالبان برای شرکت درکنفرانس صلح استانبول رهایی هفت هزارطالب باقیمانده اززندان ها خواهد بود. تمام این جریانات به تیاترازپیش نوشته شده ای می ماند که سناریو نویس و کارگردان آن یکی است . به گمان اغلب کنفرانس استانبول با حضورطالبان ؛ اما با کمی تأخیروبا تضمین محکم برای رهایی زندانیان طالبان دایرخواهدشد.

    طوریکه معلوم است امریکاییان درهرحال ( شاید با ضمانت رهایی زندانیان طالبان ) میخواهند بازطی اجماع بین المللی دیگری سرنوشت تازه ای برای افغانستان رقم بزنند ــ سرنوشت نامعلوم وگنگی که ملت آزادیخواه ( ! ) وبه گفته ی جوبایدن همیشه نامتحد( ! ) ما تا بیست سال دیگریا کم ازکم تا اجماع جهانی دیگرقادربه درک وتغیرآن نخواهند بود .

    ارچندمعلوم نیست تا چه زمان وچندباردیگرسرنوشت ما اینگونه توسط امریکاییان تعین خواهد شد ؛ اما حقایق نشان می دهد که امریکاییان هرگز نیت خیر برای ما نخواهند داشت . سخنان تند وجدی جوبایدن رییس جمهورامریکا که اخیراً پس ازاعلام تصمیم خروج نیروهای امریکایی ازافغانستان ، بیان نموده و باهیچ واکنشی از سوی رهبران افغانستان روبرونشده است ، گواه روشن این حقیقت است . ایشان باردیگر به صراحت می گویند : « ازآغازکاملاً واضح بود که ما به خاطر دو هدف به افغانستان رفته بودیم: گرفتاری بن لادن و نابودی پناهگاه‌های امن القاعده. و تا جایی که من به خاطر دارم ما هیچ‌گاهی برای متحدساختن مردم افغانستان نرفته بودیم. اصلن آن کشورهیچ‌گاهی متحد نبوده است . هیچ‌گاهی ! » 

    درست روشن نیست که چرا رهبران خودخواه ارگ و سپیدار تاهنوز به این اظهارات تند و صریح رییس جمهورامریکا پاسخ نگفته اند. آیا جوبایدن به حقیقت تلخی اشاره نموده است که هیچیک از رهبران حکومتی وجهادی به آن پاسخی ندارند و یا دست نشانده بودن ، ترسِ نهفته ای دردل میکارد که قدرت پاسخگویی را ازهمه ی این آدمک ها سلب نموده است .