اقلیت های کامران، طردشدگان گناهکار؛ و دفاع میشل فوکو.

Michel Foucault (1926- 1984 ) آرام بختیاری فلسفه فوکو؛ ضرورت انحلال زندان…

افغانستان؛ قلب آسیا — سرزمینی که دردش از مرزهایش عبور…

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Strategic &…

د فکر خونه یا (Think Tank) څه ته وایي؟

نور محمد غفوری د سیاسي، ټولنیزو، علمي او اقتصادي ډلو او…

افغانستان؛ سرزمینی میان جغرافیا و تاریخ

چرا راه‌ها همیشه سرنوشت ما را تعیین کرده‌اند؟ گاهی برای فهم…

از اصلاحات تا شورش؛ چه بر سر انقلاب ثور افغانستان…

https://www.youtube.com/watch?v=l0ow4OzGHJQ https://www.youtube.com/watch?v=Hyq-bga7Suc https://www.youtube.com/watch?v=tOXvTwiDiOM https://www.youtube.com/watch?v=H1Qje9nj1e0 https://www.youtube.com/watch?v=oaAMDDVRm44 دوم سپتامبر ۲۰۲۶، پنجمین جلسه از سلسله گفت‌وگوهای ما با…

وقتی دین و فلسفه به ایدئولوژی بدل می‌شوند

 نویسنده: مهرالدین مشید ایدئولوژیک شدن دین و فلسفه؛ آغاز فاجعه دین و…

انتقاد،اعتراض، پاڅون او بغاوت

عبدالصمد ازهر                 …

دل « قلب » چیست؟ 

برهان الدین « سعیدی » دل نباشد غیر آن  دریای نور…

افغانستان؛ کشوری که توسعه در آن چند بار متوقف شد

نگاهی تاریخی و فرهنگی به «آغازهای ناتمام»، از دولت‌سازی تا…

نــذر

سعید، ماشینش را جلوی در ورودی امامزاده پارک کرد. پیاده…

انشاء

خانم "میر"، معلم کلاس سوم "شهید شمسه"، رو به دانش‌آموزان…

اسراف

"رها" دست مادرش را سفت گرفته بود، که در شلوغی…

از افغانستان تا هرمز؛ وقتی بحران‌های منطقه به یک زنجیره…

وحیدالله نورزی Wahidullah Noorzai Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist |…

عدالت در اسلام !

شیخ الاسلام امام ابن تیمیه می گوید . ان الله…

 افغانستان در بن‌بست پیچیده؛ روزنه‌های امید برای گشایش

 نویسنده: مهرالدین مشید قومی‌سازی جنگ؛ ترفند طالبان برای بقای انحصار قدرت  این…

مکثی بر طرح «ضرورت عقلانیت سیاسی، واقعبینی و گفتگوی سیاسی»

نوشته از بصیر دهزاد برای اولین بار است که ، بعد…

  نوستالژی انقلابی رمانتیسم فقرو بیچارگی

Victor Hugo (1802- 1885 ) آرام بختیاری آثار هوگو؛ مدرن، روشنگر، اخلاقی،…

فراتر از فروپاشی: چرا دولت‌ها پیش از سقوط، از درون…

تحلیلی نهادی از افغانستان و منطق سرایت بحران در منطقه وحیدالله…

من مسئول اعمال خودم هستم، نه مسئول اشتباه هم‌تبارانم

 نور محمد غفوری اگر سخنانی که از نام رحمت‌الله نبیل در…

جوردانو برونو ( بخش دوم ) 

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

«
»

سرټمبه پاکستان به لارې ته راشي؟

وروسته له هغې چې د کابل ـ اسلام اباد په اړيکو کې ترينګلتيا اوج ته ورسېده؛ پاکستان له افغانستان سره د اړيکو د رغولو په هڅه کې شو. بيلابيل دولتي پلاوي يې کابل ته راغلل، ولسمشر غني یو ځل پاکستان کې ورسره ولیدل او په دې وروستیو کې د اسلامي همکاریو سازمان په سرمشریزه کې د ګډون په پار یې سعودي عربستان کې د پاکستان له نوې صدراعظم عمران خان سره هم خبرې اترې وکړې.

افغان ولسمشر داسې مهال اسلام آباد ته ور روان دی،چې له دې وړاندې د پاکستان اکثره راغلي پلاوي له کابله ناهيلې بيرته د پاکستان پر لور رهي شول او د افغان امنیتي او سیاسي برخې چارواکو سفرونو هم د پاکستان سرټمبګي سړه نکړای شوه.

په تېرو وختونو کې،خو کله،چې د آى اېس آى مشر نويد مختار کابل ته راغلی و ، د افغان ولسمشر لخوا ورسره د توند غبرګون او ترخو خبرو مسئله یادېده داسې ویل کېږي،چې ښاغلي غني ورته ویلې و که غوښتنې يې ونه منل شي او پاکستان په خپلو تېرو کړو ژمنو عمل ونه کړي، هيڅ افغان چارواکى به د اړيکو رغولو په موخه پاکستان ته لاړ نه شي او هيڅ پاکستاني چارواکي ته به اجازه ورنکړي، چې د افغانستان خاورې ته داخل شي.
خو ولیدل شي،چې ولسمشر به بیا پر خپل پخواني دريځ ټینګار وکړي؛ که نرمښت به وښيي؟

دوه اویا کاله کېږي،چې پاکستان د افغانستان پر وړاندې ډير مردار او دوه ګونی سياست پر مخ وړی او لا هم دا لاره تعقیبوي؛ په دې معنا،چې له هرې لارې او طريقې غواړي هم افغانان برباد کړي او هم ورسره په ښکاره د دوستۍ اړيکې ولري،خو په اصل کې بیا لکه خاین ملګري له شا ګوزار کوي.

کله هم چې د کابل او اسلام اباد اړيکې ترينګلې شوي؛ نو پاکستان تل له بيلابيلو ټاکنو یا بدیلونو څخه په استفادې هڅه کړې، چې دا اړيکې له سره ورغوي.
او د دې لپاره چې يو ځل بيا د کابل او اسلام اباد اړيکې عادي کړي؛ څو،څو ځله یې خپل پلاوي کابل ته راواستول،څو ولسمشر غني پخلا کړي او د افغان چارواکو له خبرو داسې ښکاري،چې د پاکستان منتر یو ځل بیا پر ښاغلي اغېز کړی؛ دا دی په همدې لړ کې يې په مکه کې د اسلامي هېوادونو له کنفرانس څخه په استفادې افغان ولسمشر ته د اسلام آباد د لیدو بلنه ورکړه او زموږ خوشبین یا ښايي مجبور ولسمشر ورسره منلې او د بهرنیو چارو وزارت مو هم له ولې(یو ډول ونه) څخه د مڼې تمه لري.

خو پوښتنه دا ده چې دا ځل به افغان لوری له کومو هیلو او پلانونو سره پاکستان ته ولاړ شي؟

آیا د پاکستان صدراعظم به د آی،اېس،آی او پوځ ساز له خولې خبرې وکړي او زړې په زړې به یو ځل بیا تکرار کړي که په رښتیا به هم پاکستانی صدراعظم د د دې هېواد لخوا پر کړیو ژمنو عمل وکړي؟

تر کومه ځایه،چې لیدل کېږي دوی تل په یوه غشي درې ښکاره کوي.
له یوې خوا خپلو خبرو ته دوام ورکوي،له بلې خوا پر افغان خاوره توغندي را اوروي او ترڅنګ یې له وسله والو طالبانو هم د فشار آلې په توګه کار اخلي.

بله مهمه موضوع د آی،اېس،آی تر مستقیم اغېز لاندې د دوی د رسنیو افغان ضد او پوچ تبلیغات دي،چې د ځان د سپین ښودلو او د افغان لوري د ملامت ښودلو لپاره ترې په لویه کچه کار اخلي او تاسې به وګورئ،چې د افغان ولسمشر له دې سفره به د دوی رسنۍ او چارواکو څومره د پوځ او حکومت په ګټه کار واخلي او سیاسي مانور به وکړي!
په پای کې د یادونې وړ بولم،چې سرټمبه پاکستان هغه لېوني سپي ته ورته دی،چې که هرڅومره ډوډۍ او خواړه ورکړي بیا دې هم د داړلو فکر له سره نه وباسي.

که داسې نده،نو پاکستان دې په رښتیني توګه دې خپله ملګرتيا او ښې اړيکې په عمل کې ثابتې کړي؛ځکه افغان لوري خو تل د دوی بلنې منلې دي او د خبرو او سولې لاس یې ور اوږد کړی.
که له کابل سره ښې اړيکې نه ساتي؛ نو لږ تر لږه بد خو دې هم نه رارسوي او دا باید تضمین کړي.
دا سمه ده چې پاکستان د نړۍ په نقشه شتون لري او  خلاصون مو ورڅخه ګران دی،خو بايد د ښه ګاونډيتوب لپاره کار صادقانه کار وکړي؛نه د شیطنت او شومو موخو پر بنسټ؛ او دا چاره هغه شوني ده، چې پاکستان د افغانستان پر وړاندې له دوه مخې پاليسۍ لاس واخلي او په عمل کې خپله ملګرتيا ثابته کړي. له دې پرته که پاکستان ته زر واره هم مینه ور وبخښل شي او ښه ورسره وشي؛نو دا به د هوا ګزول وي،چې له سرټمبه پاکستانه وغواړو،چې لارې ته راشي.

لیکنه : خوشحال آصفي