محبتگاه عشق

رسول پویان زلف چین چین دام صید وتیغ ابرو قاتل است در…

افغانستان و «حاشیه نشینی ژئوپلیتیکی» در نظام بین الملل

نویسنده: مهرالدین مشید از اسیب پذیری ژئوپلیتیک تا نبود مشروعیت؛ «پاشنۀ…

در برابر جنایات ضد انسانی حلقه انسانیت ستیز طالبانیزم باید…

بصیر دهزاد  در هفته های اخیر افغانستان شاهد تشدید ارتکاب یک سلسله جرایم و…

از شمس النهار  و تجدد 

تا : نشريه «شريعت  » و تعصب کور ملا کراسی طالبانی  مصداق حال ما کلام شاعر…

 کاسیرر؛ فلسفه یعنی تئوری شناخت

آرام بختیاری تئوری شناخت جناب کاسیرر؛ متافیزیکی و لیبرالی است.   ارنست کاسیرر(1945-1874.م)،…

هجرت و تمدن؛ از زایش تمدن‌ها تا زایش بحران‌ ها

نویسنده: مهرالدین مشید روایت دوگانه هجرت؛ دیروز امید، امروز اضطراب هجرت به‌عنوان…

طالبان؛ اسطوره شکست ناپذیر با پاشنه اشیل

نویسنده: مهرالدین مشید توهم اقتدار پایدار؛ از فروپاشی امپراتوری‌ها تا شکست طالبان ظهور…

قربانی یاری شو!

امین الله مفکر امینی    2026-02-05! قربانی یاری شو که قربانــــت شـــــــــود     بوقتی سختی…

سلطنت مطلقه ؛ آنارشی جنگل گرگ ها

Hobbes , Thomas (1588-1679) آرام بختیاری هابس؛ فیلسوف سیاسی سلطنت مطلقه.  توماس هابس(1679-1588.م)،…

پایان یا بازتولید قدرت؛ طالبان در آستانه یک چرخش سرنوشت‌…

نویسنده: مهرالدین مشید حاکمیت طالبان و سناریو های آینده؛ تغییر از…

تکنولوژی یا تخیل؟ هارپ در میان واقعیت و توطئه 

از یوتیوب تا توهم خدایی: کالبدشکافی یک روایت خطرناک سلیمان کبیر…

بگذریـــد!

امین الله مفکر امینی          2026-27-04! بـگذرید زحرف وسخن های ممــلو ا زریـــــــــا نـــــدارد…

شب سیاه

رسول پویان شب سیاهی گریخته ماهی، شکـسته چنگی گـرفته نایی سحـر نیامد…

همدیگر ناپذیری

نفاق ، همدیگر ناپذیری ، بلند پروازی ، امتیاز طلبی…

مدافعان خط دیورند؛ واقع گرایان ژیوپلیتیک یا متهمان به همسویی…

نویسنده: مهرالدین مشید موافقان دیورند؛ بازیگران واقع گرا در برابر ستون…

‬‬نه به جنگ و نابرابری، آری به همبسته‌گی جهانی کارگران‬‬‬‬

 ‬‬‬‬اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به‌مناسبت اول ماه می، روز…

توهم برتری و بازی قدرت

«جستاری در خودبزرگ‌ بینی و بازی‌های پنهان برتری» تهیه و تدوین…

بالیستیک چی‌ست؟

چرا این واژه‌ی صفت را به جای نام اصلی کار…

طالبان؛ پیامد فساد ساختاری و سازمان یافته حکومت‌های کرزی و…

نویسننده: مهرالدین مشید از امید تا انحطاط؛ فساد ساختاری و بازگشت…

قلۀ پیروزی

از قلـب خراسـان کهـن آمده ام با یعـقوب لیث و تهمتن…

«
»

رویای اروپا فرو می‌پاشد؟

زهره نوروزپور

جان کری روز جمعه در گفتگو با همتای روس خود درباره اجرای توافقنامه ژنو تاکید کرد، در همین حال روسیه و یونان به عنوان رئیس دوره اتحادیه اروپا خواستار هرچه زودتر اجرایی شدن توافقنامه شدند.

کاخ سفید روز جمعه به روسیه هشدار داد اگر در عمل کردن به موافقتنامه بین المللی جدید درباره اوکراین کوتاهی یا نیروهای خود را به بخش شرقی این کشور اعزام کند ، با تحریم های بیشتری روبرو خواهد شد. سوزان رایس مشاور امنیت ملی باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا در مصاحبه با خبرنگاران گفت این تحریم ها ممکن است بخش های بسیار مهم اقتصاد روسیه را هدف قرار دهد.

روسیه به دنبال ظهور شوروی مدرن است؟

بحران اوکراین از جایی آغاز شد که ویکتور یانکوویچ رئیس جمهور وقت اوکراین از امضای تجارتی با اتحادیه اروپا سرباز زد که منجر به آشوب و در آخر به سقوط یانکوویچ انجامید. بحرانی که غرب می گوید روسیه منشاء آن است و روسیه می گوید غرب این آتش را به پا کرده است.

برخی از تحلیلگران می گویند روسیه به دنبال کشور گشایی و ظهور شوروی مدرن است اما به گفته دکتر امیر احمدیان کارشناس مسائل روسیه و اسیای میانه این حرف سندیت ندارد زیرا که روسیه از درون پوسیده است وی در این رابطه عقیده دارد:« درون روسیه پوسیده تر از آن است که بخواهد دوباره به قدرت تبدیل شود.در بخش شرقی روسیه مردمی ناراضی زندگی می کنند که مترصد فرصتی برای خیزش هستند.اما پوتین و یاران کا.گ.ب فعلا اعتراضات را سرکوب می کنند.»

امیر احمدیان در ادامه گفت: « برای حل بحران درونی روسیه بهترین راه ایجاد بحران در برون است.که بهانه ای برای سرکوب داخلی باشد. فرافکنی مسائل داخلی راهی است که دولت های پیرامون روسیه نیز از آن بهره می گیرند و تا به حال پاسخ مثبت داشته است.»

اما در این باره جاناتان ایال تحلیلگر موسسه سلطنتی خدمات نظامی و امنیتی بریتانیا عقیده دیگری دارد.وی در تحلیلی در این موسسه می گویداستراتژی روسیه در اوکراین ،رویای اروپا را فرو می‌پاشد.

در ادامه این تحلیل آمده است: روسیه به اهدافی بزرگتر از اوکراین چشم دوخته و می‌خواهد وضعیت موجود اروپا را که پس از فروپاشی شوروی ایجاد شده از هم بپاشد.در جلسه اخیر وزرای خارجه پیمان ناتو، مهمترین موضوع صحبت این بود که آیا احتمال دارد نیروهای روسیه که در حال حاضر در مرزهای اوکراین تجمع کرده اند به مناطق شرق اوکراین که ساکنان آن از تبارهای مختلفند حمله کنند؟

احتمال زیاد دارد که یک چنین حمله ای دفع خواهد شد. ولی برای قاره اروپا تهدید امنیتی روسیه هم از نظر اهمیت و هم تاثیر زیاد، همچنان به قوت خود باقی است و می تواند برای سال ها ادامه پیدا کند.

وی در ادامه می گوید:دلایل منسجمی برای محتمل نبودن ورود نیروهای روسیه به شرق اوکراین وجود دارد.
مهمترین دلیل برای این که چرا ولادیمیر پوتین رهبر روسیه نیروهای خود را در حال حاضر روانه اوکراین نخواهد کرد این است که او راه های دیگری برای دستیابی به اهدافش دارد.

آقای پوتین می داند که کریمه در کنترل او باقی خواهد ماند و هیچ دولت غربی اشغال کریمه توسط نیروهای روسیه را که اکنون به یک استان روسیه تبدیل شده به چالش نخواهد طلبید. در اطلاعیه ای که پس از ملاقات اخیر جان کری، وزیر خارجه آمریکا با سرگی لاوروف، وزیر خارجه روسیه در پاریس انتشار یافت حتی نام کریمه ذکر نشده بود.

جاناتان ایال در ادامه تحلیل خود از این بحران با عنوان سر تیتر “اوکراین فدرال” می گوید:

اولین ماموریت روسیه این خواهد بود که از پیوستن اوکراین به تشکیلات اقتصادی و امنیتی غرب مانند اتحادیه اروپا یا ناتو جلوگیری کند و اوکراین را مانند یک منطقه حائل که نه به غرب تعلق دارد و نه به شرق، نگاه دارد.

و تحقق این هدف با ترغیب غرب به قبول آنچه که مسکو می خواهد آن را “فدرالیزه کردن” اوکراین بخواند، امکان پذیر است.

تقاضاهای روسیه برای ایجاد یک اوکراین فدرال بسیار جامع و فراگیر است. از جمله گنجاندن این پیشنهاد که بخش های مختلف اوکراین نه تنها در مورد مسائل محلی بلکه در مورد مسیر سیاست خارجی اوکراین نیز حق اظهار نظر خواهند داشت. با این پیشنهاد، روسیه به طور مودبانه ای می گوید که روس تبارهای داخل اوکراین قادر خواهند بود مانع گرایش اوکراین به غرب شوند.

و چنانچه این استراتژی موثر واقع نشود روسیه می تواند به این تدبیر ساده متوسل شود و روس تبارهای ساکن اوکراین را ترغیب کند که جدایی و حتی استقلال خود از کشور اوکراین را اعلام کنند. ولادیمیر پوتین معتقد است که در حال حاضر او ابزار لازم برای تضعیف اوکراین را بدون شلیک حتی یک گلوله، دارد.

ممکن است مورخان این بحث را شروع کنند که چه کسی را باید به خاطر این اتفاق ناگوار ملامت کرد.

ولی سیاستمداران غربی چاره ای جز کنار آمدن با واقعیت جدیدی که آقای پوتین عامل آن بوده ندارند؛ این واقعیت که آینده شاهد رویایی بیشتر، و نه کمتر غرب با شرق خواهد بود.