میرزا تورسون‌زاده شاعر صلح و دوستی تاجیکستان

 برگردان. رحیم کاکایی زویا عثمانووا میهن‌دوستی پرشور که هرگز چیزی را بر…

 افغانستان ؛ در چنبره افراطیت دینی و تندروی قومی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در طول تاریخ معاصر خود، به‌ویژه در…

از دیدگاه علم سیاست !

تلاش و سعی چه به شکل مسلحانه باشد یا غیر…

افغانستان در بن‌بست؛ راه‌های برون‌رفت و چشم‌انداز آیند

نویسنده: مهرالدین مشید فردای افغانستان و چگونگی عبور از وضعیت موجود در…

فرانس مهرینگ؛ تئوریسین ژورنالیست، ژورنالیست صاحبنظر

France Mehring (1846- 1919 ) آرام بختیاری مهرینگ؛ کوشش در راه روشنگری…

افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

قرائت های تاریخی و فراتاریخی دینی؛ از بن بست تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در دو سده اخیر، یکی از مهم‌ترین رویکردها…

تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

«
»

د کابل ـ ډهلي اړيکو؛ د آی ايس مشر په زړه خوړین کړی دی

له کلونو راهيسې پاکستاني چارواکي پر افغان حکومت نیوکه لري، چې د پاکستان په پرتله هندوستان ته ډير نيږدې دی او خوږې اړيکې ورسره لري خو په وروستيو کې د آی ايس آی نوی مشر نويد مختار د کابل ـ ډهلي اړيکو نيږديوالي ته په غبرګون کې وايې چې پاکستان کولى شي په افغانستان کې د هند رول د کمزوري کولو لپاره توندو يا يرغليزو لارو چارو ته مخه کړي، چې د نوي ډهلي لپاره د کابل نيابتي دريځ مخنيوى وشي. هندوستان ټايمز هندۍ ورځپاڼه وايې نويد مختار په امريکا کې د زدکړو پر مهال د “افغانستان، بديلې راتلونکې او پايلې” تر سرليک لاندې خپله يوه ليکنه کې ټينگار کړى چې پاکستان بايد په افغانستان کې د هند د اغېز په وړاندې مبارزه وکړي. سرچينه د آی ايس آی د نوي مشر په حواله وايې که افغانستان د يوې بلې غليمې مورچې په توگه را د بره کېږي او د هند لپاره يو نيابتي دريځ خپلوي نو اړينه ده چې پاکستان يې مخنيوى وکړي. د ورځپاڼې په وينا، نويد مختار د افغان طالبانو په وړاندې د پاکستان نورو پوځي مشرانو ته ورته ذهنيت لري، چې هغوى ته يې ځاى ورکړى او پلوي يې کوي.

دا لومړی ځل نه دی چې پاکستان، د افغانستان او هندوستان له نيږدې اړيکو زړه خوري او پرې نيوکه کوي بلکې له وړاندې يې هم بيلابيلو چارواکو ورته څرګندونې کړي او آن په افغانستان کې د هندوستان د نفوذ د مخنيوي په خاطر يې د وسله والو طالبانو د ترهګريزې ډلې په جوړولو هم اعتراف کړی. تير کال د پاكستان پخواني كودتايي ولسمشر پروېز مشرف اسامه بن لادن، طالبان، حقاني شبکه او نورې ترهرې ډلې د پاکستان اتلان وبلل. مشرف ويلي: ((په ١٩٩٠ کال کې کله چې کشميريانو د خپلواکۍ تحريک پيل کړ، نو موږ د وسله والو ١٢ ډلې جوړې کړې، هغوى ته مو روزنه ورکړه.))

پاکستان تل له کابل ډهلي نيږدې اړيکو ځوريدلی دی او د دغو اړيکو د شکولو او مخنيوي لپاره يې ډيرې هڅې کړي دي خو په دې يې فکر نه دی کړی چې څه باعث شول چې افغانستان خپل ګاونډی هيواد پاکستان پريږدې او له ليرې هيواد هندوستان سره اړيکې نيږدې او ژورې کړي؟

ډیر ښکاره او لکه د لمر په شان روښانه ځواب لري. لکه څنګه چې کلي په زور نه کيږي، مينه په زور نه جوړيږي او د يو چا په زړه کې ځای پيدا کول هم د زور خبره نه ده. نو همداسې په ډيپلوماسۍ کې هم د دوو هيوادونو تر منځ اړيکې هم د متقابل خوږ نيت له امله جوړيږي. له بده مرغه چې پاکستان هيڅکله د افغانستان لپاره ښه نيت نه دی درلودلی او تل يې د افغانانو په بربادۍ کې خپلې ګټې خوندي کړي دي. کله يې د مجاهد په نوم د ترهګرو ډلو په لاس د افغانانو وينه تويه کړې او کله يې د طالب او داعش په نوم افغان وژنې ته ادامه ورکړې ده. کله يې د اشرار او کله يې د جاسوس په نامه راته قومي مخور وژلی دی، کله يې په خپله او کله يې د طالب په مرسته د افغانانو د زده کړې او سرنوشت جوړولو تاسيسات ويجاړ کړي دي. او …

خو په مقابل کې هندوستان، هم په ډيپلوماسۍ  او هم په اخلاقي لحاظ پاکستان ته ماتې ورکړې ده. هندوستان د افغانستان ابادي او پاکستان يې بربادي کړې ده، هندوستان راته ښوونځي او نورې اړينې ودانۍ رغولې دي خو پاکستان مو د زده کړو ځايونو سوځولي دي. هندوستان مو زيربنايې پروژې پلې کړې دي خو پاکستان يې د تخريب هڅې کړې دي، هندوستان مو د ژوند د خونديتوب لپاره سړکونه جوړوي خو پاکستان يې د طالب په مرسته په دې نوم چې د کفارو په پيسو جوړ شوی دی؛ په بمونو الوځوي، هندوستان مو لکه د ورونو په شان په زړونو پورې نيسې او مينه راکوي خو پاکستان د سکني ورونو تر منځ هم د نفاق اور بلوي او په دښمنۍ مو اړوي. او …

نو تاسې قضاوت وکړئ چې د کابل او ډهلي اړيکې به څنګه نه نيږدې کيږي او له اسلام آباده به ولې واټن نه اخلي. دا چې پاکستان له لومړۍ ورځې راهیسې د طالبانو پټ او ښکاره ملاتړ کوي او روزنه يې کوي، نو افغانان هم اړ دي چې د پاکستان پر ځای د هند دوستي وپالي.

لیکنه : خوشحال آصفي