از دیدگاه علم سیاست !

تلاش و سعی چه به شکل مسلحانه باشد یا غیر…

افغانستان در بن‌بست؛ راه‌های برون‌رفت و چشم‌انداز آیند

نویسنده: مهرالدین مشید فردای افغانستان و چگونگی عبور از وضعیت موجود در…

فرانس مهرینگ؛ تئوریسین ژورنالیست، ژورنالیست صاحبنظر

France Mehring (1846- 1919 ) آرام بختیاری مهرینگ؛ کوشش در راه روشنگری…

افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

قرائت های تاریخی و فراتاریخی دینی؛ از بن بست تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در دو سده اخیر، یکی از مهم‌ترین رویکردها…

تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

«
»

د افغانستان يتيمان

ولي څوک يتيم شي ، څنګه يتيم کيژي ، دچا له لاسه يتيميژي ، يتيم خواړه لري ، يتيم کالي لري ، يتيم کور لري ،يتيم خوشحالي لري ، يتيم زړه لري ، يتيم مکتب ته ځي ، يتيم اختر او برات لري ، يتيم ته څوک مرسته هم کوي که نه، يتيم نه خداي ، نه حمايت ګر ، نه داکتر ، نه لاس نيونکي ، نه غم خور ، نه کور ، نه خپلوان ، نه دوستان ، نه همسايه ګان ، نه ډودي ، نه داختر کالي ، نه د خوشحاليو کالي ، نه مدرسه او نه جومات او نه مکتب لري ، يتيم ته څوک په ښه سترګه نه ګوري ، په يتيم هيڅوک رحم نه کوي ؟؟؟

يتيم ډير دشمنان لري ، ( اولين يي کاکاګان دي ، بيايي دکاکا زامن دي ،  بيايي همسايه ګان دي ، بيا يي کلي وال دي ، بيا يي د منطقي خلک دي ، زورواکان ، قيمار بازان ، زورمندان ، تروريستان ، مجاهدين او طالبان ، ملا ن بچه بازان او زنکه بازان ، پيران او حضرتان ، جهادي رهبران  ، قوماندانان او ولسوالان ، تفنګسالاران ، قاچاقبران ، غله او کيڅه بران ، دجوماتونو ملان او چړيان دي ، يتيمان هر څه چي لري او ور پاتي دي کونډي ، مريضي ، غمجني ، تنها ، بيزوره ، وږيي ، بربندي او د پړانګي پړانګو کاليو خاونداني موراني لري چي بيا هم د پړانګانو ، ليوانو ، بيدينه ، بي ايمانه ، بي تميزه ، تږيو ، شهوتګرو نارينه وو ، ،شکار کيژي او په نتيجه کي يتيم چي ددنيا له  ډير مهم نعمت يعني ( پلار )،  له غيږي او محبت او شتون نه بي برخي شوي د  ديرو نويو مشکلاتو ، سختيو او کړاوونو سره چي د مور دنوي ميړه ،  دميړه دزامنو ، دميري ، د کترو او کنايو، د لوږي او نويو کاليو نه هم بي برخي کيږي ،  يتيم بايد شاقه ، کثيف ، درانده ، طاقت پرسا ، او په وږي نس دکار فرما او بادار تر زور او فشار او منت لاندي هر ډول سپکاوي او بيستري ته غاړه کيږدي ، ولو که بازي يا رقص او سکس هم وي ؟؟؟؟؟

 

اوس دجومات ملا ، پير ، حضرت ، غټ خيټي ملکان ، خانان ،  سپين ګيري ، دولتي ماموران ، ريس اجرايه او ريس جمهور ران ( کرزي او اشرف غني )، ماته ويلاي شي دوي څومره بي سر پناه هلکان او نجوني يتيمان لري ؟؟؟

ببرک کارمل چي دوي ورته کمونست وايي د يتيمانو له پاره ( پرورشګاه وطن – دارلمساکين جوړ )، او ميرمني يي د دغو  يتيمانو سرپرستي په غاړه لرله ، تر۳۰۰۰ نجونو او هلکانو  له پاره يي په شوروي کي دتحصيل او تعليم شرايط آماده کړل او دوي يي وليږل ؟؟؟

جناب کرزيه او اشرف غنيه تاسي دواړو. زموږ هلکان او نجوني شاقه او ډيرو کثيفو کارو ته اړ باسل او نن  دغه واړه ( بينوايان )،  موټر شويي کوي ، خښتي تويوي ، لوي ډير کثيف سناچ ډوله جوالونه په غاړو او د زباله دانيو نه  پلاستيکونه او خالي قطي ټولوي ، ګدايي کوي ، بيلاسو او بي پښو دکابل هلکان او نجوني په سرکو ځانونه په سينه ، په ګرد او خاورو کي لوڅ لپړ  کشوي  ، چيرته دي هغه ملي او بين المللي. ديونيسيف او يونسکو  سازمانونه. او دغه ستاسي. اشغالګر ، غول سر مايه عربي او غربي هيوادونه  چي نه يي جنګ محار کړو اونه يي د خلکو نسونه ماړه کړل. او نه يي د زياتو يتيم کيدو مخه ونيوله  که زه يو وزير وي يا والي وي مابه د شهر په هره ناحيه کي د ورځي يعني يو وخت مفت يوه خوراک په مړه ګيډه داسي طعام خوري  پرانيستي وي چي يتيمانو او بينوايانو  هلته. تر هغو وخته دودي خوړله تر څو مي ورته کار نه وو پيدا کړي ، اشغالګرانو ، عربانو او د افغانستان جمهورو ريسانو خداي د درنه پوشتنه وکړي ؟؟؟؟؟