دیار بی کسی

داد و بیداد این زمان  یک رهبر با درد  کو ؟

در دیار  گلشنم یک مرد کو ؟ یک مرد  کو ؟

هر یکی با صد فریب و خدعه آید این زمان

از مقام و پول و منزل ، رهبر  دلسرد  کو  ؟

ضُجه و زاری ما  ، در آسمانها   شد  بلند

آن سیه روی  که ما را  وعده  ها  میکرد  کو ؟

در  دیار  بی کسی ، فارغ ز سودایت نیم

ای تو زیبا  میهنم  ، غیر تو غم پرورد کو ؟

از یَمین و از یَسار بارد  هجوم  رنج و  غم

آن  نیکو  رودابة  کو  شیر میاورد  کو  ؟

آسمان  بی مهرو بخت واژگون و روزگارم سیاه

غیر من یک با « وفا »ی عاشق  رنگ زرد کو ؟

عبدالله وفا

ویانا

4/01/2015