تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

دوامداره رخصتي د اقتصاد او پرمختګ لپاره زهر دی

له بده مرغه موږ یو له هغو وروسته پاتي هېوادونو څخه یو، چې د پرمختګ، سوله، پیاوړي اقتصاد او د ښه ژوند کولو ارمان لرو ولې کار ورته کم کوو. موږ د ځمکي پر سر یواځینۍ هېواد یو، چې ډېر وخت مو په رخصتیو کې تېریږي.

موږ په کال کې۳۶۶ ورځې لرو  چې په دې ورځو کې موږ دوه ډوله رخصتي لرو.

اول: عمومي، دایمي او یا هم پلان شوي رخصتي

دوهم: نا پلان شوي او یا هم اضراری رخصتي

اول: عمومي، دایمي او یا هم پلان شوي رخصتي

۵۲ ورځې جمعه

۵۲ ورځي پنجشنبه: پخوا رسمي رخصتي وو اوس نیمه ورځ کار

۵۲ ورځي د شنبې رخصتي د خارجي او غیر دولتی اداراتو لپاره دی = اوس پوښتنه داده، چې د کوم قانون له مخې په یو هېواد کې دوه ډوله برخورد کېږي؟

۲ ورځي د نوي کال او د بزګر رخصتۍ

۱ ورځ د رمضان مبارک میاشتي رخصتي

۳ ورځي کوچنۍ اختر

۴ ورځي لوی اختر

۱ ورځ لسم د محرم

۱ ورځ میلاد نبی

۱ ورځ ۸ ثور د مجاهدینو د بریا ورځ

۱ ورځ د خپلواکي ورځ

۱ الی ۵ ورځې د احمد شاه مسعود او نورو شهيدانو ورځ

۱ ورځ د روسانو د ماتي لپاره

دوهم: نا پلان شوي رخصتي په لاندې ډول دي:

۳ ورځي انتخابات

۵ ورځي جرګه

۲ ورځي د کابل پروسي برنامه

۵ ورځي په اوسط ډول د som، د اسیا د زړه کنفرانس، ریکا او نورې مهمې ناستی

۳ ورځي د ځینو مهمو سیاسي مشرانو مړینه او یا هم وژل کېدل وټاکو

که دا ټولې ورځې وشمېرو نو په یو کال کې مجموعي رخصتۍ ۱۹۰ ورځي کیږي، دا په دې معنی چې موږ په کال کې ۱۷۶ ورځي کار کوو. د یو وروسته پاتې هېواد لپاره دومره ډېرې رخصتي خطرناکي دي.

 

په رخصتیو کې موږ د لاندې جدي ستونزو مخ کېږو:

 

  1. حکومتي ادراي رخصت وي، زموږ کارونه ځنډنۍ کېږي.
  2. بانکونه او د صرافی مارکیټونه رخصت وی
  3. تحصیلي مرکزونه رخصت وي، دوی نه شي کولای چې نصاب پوره کړي.
  4. تولیدي او صنعتی مرکزونه رخصت او فعالیتونه په ټپه ولاړ وي.
  5. لارې بندې وي انتقالات نه کېږي او د مارکیټ تقاضا نه پوره کېږي.
  6. کارمندانو ته معاش، د ځای کرایه، د برق مصرف ورکول او په مقابل کې هیڅ نتیجه لاسته  رانه شي. په دې سره واړه او متوسط شرکتونه له منځه ځي.
  7. ځیني مهم قراردادونه د لاسه وځي ځکه چې وخت او زمان یې ټاکلی وی.
  8. د سیمي د هېوادونو سره زموږ سوداګریز او اقتصادي اړیکي زیانمنی کېږي.
  9. سفارتونو او خارجي اداراتو سره زموږ کار ځنډنی کېږي.
  10. د وخت او پیسو ضایعه.
  11. لوي برنامې، کنفرانسونه او نندارتونونه نه ترسره کېږي.
  12. د کارمندانو تنبلي ډېریږي.
  13. د کارونو او پروژو پر وخت نه تطبیق کېدل.
  14. مالي زیانونه یې د سوداګرۍ او صنایعو خونې له انده په ورځ کې دوه میلونه ډالره اټکل شوی دی

 

 

د نور هېوادونو سره پرتله:

  1. پرمخ تللي هېوادونه دري الی څلور شفته کار کوي موږ یواځې یو شفت یا وخت کار کوو.
  2. په نورو هېوادونو کې نا پلان شوي رخصتي ډېرې کمې وي ولی زموږ په هېواد کې ډېرې دي.
  3. نور هېوادونه د خپلو دولتي او رسمي چارو لپاره منظم سیستمونه او ځایونه لري، موږ یې نه لرو.

 

وړاندیځونه:

  1. ټول رخصتۍ باید د قانون په رڼا کې وټاکل شي، دوه ډوله رخصتي باید ختمه شي.
  2. د دولتي مراسمو لپاره د مشخصو ځایونو جوړول چې عام خلکو او خصوصي سکټور ته زیان ونه رسوي.
  3. د رخصتیو د ورځو کمول.
  4. په مراسمو او پروګرامونو کې د هغو دولتي چارواکو چې مستقیما مسوولیت نه لري نه شاملول
  5. د دولتي مراسمو لپاره د لارو نه بندول او بدیلي لارې پیدا کول.

 

یادښت: د کورنۍ تولیداتو د پرمختګ لپاره باید د افغانستان اقتصادي ماشین تل فعاله وساتل شي، امنیت تامین او کاري وختونه له یو شفت څخه باید دري شفتونو ته وغځول شي.

صیام پسرلی

هڅوونکي ویناوال او د کاروبار لارښود