دستور جدید پنتاگون به نیروهایش درافغانستان

                      نوشته ی : فروغی 

          توافقِ هنوزهم سری و پشت پرده ی امریکا با طالبان ، هرچه باشد، باردیگر بازی با سرنوشت سیاسی – تاریخی ملتِ به خواب رفته ی افغانستان است .

          این توافق که بیشتر به بیرون شدن سربازان امریکایی از افغانستان متمرکزخواهد بود تا تحقق صلح در افغانستان ، به پاکستان فرصت وصلاحیت بیشتر خواهد داد تا به سیاست عمق استراتژیک اش در افغانستان آسان تر دست بیابد .

          باساس تازه ترین گزارشِ روزنامه ی معتبر ” نیوزویک ” ، به پیشواز این  توافق ، پنتاگون ازامروز به نیروهایش درافغانستان دستورعدم مشوره به نیروهای نظامی افغانستان و محدود کردن و حتا قطع حملات علیه طالبان را ، صادر نموده است .

          به اساس این گزارش امریکا قصد دارد بزودی خروج هزاران سربازاش ازافغانستان را آغاز نماید .

عکس ‏‎Ismail Feroughi‎‏

         این دستور که هنوزازسوی رهبران افغانستان تأیید نگردیده و جدی پنداشته  نشده است ، ما را به یاد آخرین سالها و ماه های حکومت دوکتور نجیب الله فقید می اندازد – به یاد سالهایی که اتحاد شوروی سابق پشت حکومت دوکتورنجیب الله را خالی کرده ، او را دربرابر گروههای مختلف مجاهدین ، پاکستان ، سعودی ، ایران ، انگلیس ، امریکا و تمام کشورهای بزرگ حامی مجاهدان ، تنها گذاشتند .

         هرچند نجیب الله توانست سه سال تمام دربرابرمخالفان قدرتمند جهانی ، منطقه ای و داخلی اش بایستد ، اما در نهایت از درون پاشید و از پا درافتاد .

         حالا پرسشهایی شبیه به پرسشهای آن دوران شکل گرفته است . پرسشهایی ازین دست که :

        آیا واقعاً امریکا و پاکستان میخواهند باردیگر ما را در دام سیاه بنیادگرایی اسلامی – طالبی بیندازند ؟

       آیا سرنوشت حکومت وحدت ملی و شخص رییس جمهورغنی با سرنوشت انتخابات گره خورده است یا با حکومتِ موقتِ مشترک با طالبان ؟

       آیا برخورد سایرگروههای افغانی با این توافقِ سری امریکا با طالبان چگونه خواهد بود ؟

      آیا امریکا بخاطر منافع خویش ، با تحمیل دوباره ی طالبان برمردم ، احتمال جنگهای میان گروهی ویرانگر تازه را ازنظر دورداشته است ؟

       و پرسشهای فراوان دیگر …

             پاسخ به این پرسشها هرچه باشد ، در چنین وضعیت بحرانی و حساس برماست تا هرچه زودترازدنیای خیالی ای که امریکاییان طی نوزده سالِ گذشته برای ما ایجاد نموده اند ، بیرون آمده ، بخودآییم – به خود آییم تا در آن زمانی که امریکاییان ما را تنها گذاشته است ، با دشواری های مرگبارتری همانند دشواری های سالهای حکمروایی تنظیم های جهادی و دوران سیاه امارت اسلامی ؛ روبرو نشویم .

       برای بازیافتن خود ، پیش ازهمه ما باید ازهمین حالا – از همین امروز ، بیشتر در کنارهم قرار بگیریم تا درمقابل هم .

      ما هرکدام باید از همین حالا صادقانه برای ملت شدن تلاش نماییم .

      تنها با ملت شدن است که ما قادر به عبورازاینهمه بحران خواهیم شد .