دروازه باستانی «تاق بُست» جلوه های یک تاریخ درخشان کهن


تاق/طاق بُست یکی از جاهاي دیدنی در سرزمین زیبای ماست که با داشتن تاریخ کهن،زبان زد عام وخاص بوده و این دروازه تاریخی قلعه فریدون یا قلعه باستانی بُست است که در ده کیلومتری شهر لشکرگاه درمرکز هلمند جا خوش کرده و از زمره نگینِ بلند بالای کشور عزیزی ما محسوب می شود.                                                                                                                            .
تاریخ نگاران به این باور اند که قلعه و دروازه باستانی بُست درسده ی 11 ساخته شده و تاق بُست زمانی ورودی یکی ازقلعه های مهم باستانی و مقر زمستانی امپراتوری غزنویان بوده.اما امروز از این قلعه چیزی باقی نمانده و بیشتر ازنود درصد آن تخریب شده است.
خوشبختانه دروازه‌ی این قلعه که از خشت پخته ساخته  شده هنوز هم استوار است.
دولت‌مردان و فرهنگیان افغانستان برای این جاذبه باستانی اهمیت ویژه‌ی قایل بودند تا جایی که تصاویر آن را در بانک «نوت‌ها» چندین بار به چاپ رسانیده‌اند.با وجود اینکه جنگ‌آورانِ تاریخی همچون «علاالدین غوری» ،«چنگیزخان مُغول»،«تیمور لنگ» و«نادر افشار» بر این مکان تاریخی هجوم بردند، اماقادر به نابودی آن نشدند و تاحال به عنوان یکی ازبا اهمیت‌ترین مکان‌های تاریخی افغانستان پابرجاست.
سال های گذشته،سال‌های مطلوبی برای دروازه قلعه بُست نبود . با آنکه این اثر ارزشمند را از نظر اهمیت تاریخی با«بودای بامیان» همزمان می دانند،اماهیچ توجه ی برای بقای آن نشده است. 

دروازه قلعه بُست که سده ‌ها درمقابل حوادث پی‌هم و حمله‌های زیادی ایستادگی کرده‌، امروز به اسکلیتی تبدیل شده که بریک اتکای نوساخت تکیه داده شده‌ است.                                       درمرکز و شهرستان‌های هلمند ۸۰ ساحه باستانی و کاخ‌های تاریخی وجود دارد که بیشتر ازپنجاه در صد آن بدست طالبان تروریست است.

طوریکه همه می دانند.نیرو های امریکایی و انگلیسی از 19سال به اینسو در این استان پایگاهی نظامی دارند.حتا نخواستند که امنیت همین استان را بگیرند.

بخشی ازاین آبده تاریخی اکنون به دلیل،توفان‌های طبیعی و آب‌خیزی دریای هلمند،بی‌توجهی دولت وجنگ‌های تحمیلی برهلمند،تخریب شده است.درصورتی که وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان به آن توجه نکند، بدون شک در آینده‌ی نزدیک شاهد نابودی این جاذبه گردشگری خواهیم بود. 
برخی از هلمندیان، این دروازه باستانی را بنام ماه هلمند یاد می کنند،آنها گفته اند اگرماه ما تخریب شود شب های هلمند دیگر ماه نخواهد داشت.