خلیل زاد محتاج یاری مسکو است

                      نوشته ی : فروغی

       زلمی خلیلزاد نماینده ی خاص امریکا ، با رفتن به مسکو میخواهد تقصیر نرفتن به کنفرانس ماسکو را جبران نماید .

       آنگونه که معلوم است ، دوران بلندپروازی های زلمی خلیل زاد و دولت متبوع وی باید به پایان رسیده باشد . آن گاهی که او صفوف گروههای تندرو و میانه رو مجاهدین افغانی و عربی را در برابر تهاجم شوروی می آراست و آن دورانی که برای هموارکردن مسیر خط لوله ی گاز ، طالبان را به یاری پاکستان بروی گرده های مردم مظلوم ما سوار کرد  ، دیگر به سر رسیده است .

       شاید او باز بتوانند بخش قابل ملاحظه ای از طالبان و حامیان پاکستانی شانرا در خدمت حفاظت از منافع سودجویانه و توسعه طلبانه ی امریکا بگمارد ؛ اما اینبار نه به آن سهولتی خواهد بود که قبلاً به آن دست یافته بودند .

        نزدیکی طالبان و پاکستان با روسیه ، قیمت این کار را برای امریکا و نماینده ی خاص وی خلیل زاد چند برابر کرده است .

       و درست متکی به همین حقیقت است که حالا آقای خلیلزاد دروازه های ماسکو ، چین  و شاید هم تهران را باید دق الباب نماید .

      خلیلزاد باید به این حقیقت تن بدهد که قدرتهای منطقوی امروزی با تمام هوش و حواس مواظب مهندسی های سودجویانه و افراطی پرورانه ی ایالات متحده ی امریکا در افغانستان و منطقه استند .

     خلیل زاد باید قبول نماید که وقتی ماسکو امروزی ، بتواند با زور و قهر ، بنیادگرایان اسلامی ( داعش ، النصره وغیره ) را از سوریه و عراق براند ، در بیخ گوش خویش نیز آنان را تحمل نکرده ، به آنان فرصت تنفس کردن نخواهد داد .

     من فکر میکنم خلیل زاد با همین درک به مسکو رفته است تا هم شرکت نکردن امریکا در کنفرانس مسکو را جبران نماید وهم در مشوره با آن کشور راهی برای برون رفت از بحران مذاکرات صلح با طالبان ، پیدا نماید .

    بی تردید زلمی خلیلزاد و ولادیمیر پوتین رییس جمهور قدرتمند روسیه از زمانی که پوتین افسربلند پایه ی سازمان امنیت ملی شوروی بوده و خلیلزاد لشکر مجاهدان افراطی افغانی و عربی را در برابر شوروی سابق می آراست ، همدیگر را خوب می شناسند . برخلیل زاد سیاستمدار کهنه کارامریکایی است تا هنگام تگدی صلح از ولادیمیر پوتین ، شاهکارهای جهادگرایانه وضد روسی پیشین اش را ازنظر دورنداشته باشد .