دیالوگ

https://www.youtube.com/watch?v=j-Nr0pI5vJ4&ab_channel=dparsa

خلوت دل

رسول پویان نمـی پـرســد ز احـوال دل تـنـهـایی تـنهایم نمی داند کسی…

تا کی ز دستِ!

امین الله  مفکر امینی       2024-20-02! تا کــی ز دسـتِ  مـــلا و محتــسب کشیم عـــذاب شرم…

بازی های جدید استخبارات پاکستان و اختلاف فریبنده ی اسلام…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روز ها گزارش هایی به نشر…

اجلاس دوحه هیاهویی پوچ

سیامک بهاری اجلاس دو روزه دوحه درباره بحران افغانستان به سرپرستی…

جمهوری متحد ضداستعماری عرب

دانیل (دَنی) شاو ــ پیش از سوم ژانویهٔ ۲۰۲۰ایرانی، ایرانی بود    …

زرع گندم در افغانستان

انواع گندم  در مناطق مختلف افغانستان پیشگفتار این کتاب برای چند منظور…

اسلام گرایان از نفی سیطره ی غرب تا نفی فرهنگ…

نویسنده: مهرالدین مشید نفی سیطره ی غرب را نباید با نفی…

انبیق یادها

رسول پویان صـدای بلـبـل آبـی و شـالـیــزارانم دوباره زنـده کند خاطـرات دورانم ز…

هیچ انسانی غیر مجاز نیست!

سیامک بهاری «اتباع غیر مجاز حق اجاره کردن خانه و ملک…

نزدیک به ۶۰ اجماع سازمان برای افغانستان – نشست دوحه…

که ۶۰ هزار اجماع هم برگزار شود – تا عنصر…

واهمه

از شكستن غرور واژه‌های تو  عطر باغچه هم شكست و قنارهای سركش…

نشست های جهانی و نبود اجماع سیاسی و بی پایانی…

نویسنده: مهرالدین مشید اجماع سیاسی در سطح ملی و بین المللی…

از بلند پروازی تا سقوط

عبدالصمد ازهر                 …

وحدت ضامن پیروزی وحافظ بقای ماست

پيشگفتار: مردم آزاده افغانستان در درازنای تاریخ هر زمانیکه خاک آبایی…

کدام دانه های تلخ را خلیلزاد در افغانستان کاشته است؟

      نوشته ی : اسماعیل فروغی       زلمی خلیلزاد نماینده…

اسلام گرایان از نفی سیطره ی غرب تا نفی فرهنگ…

نویسنده: مهرالدین مشید نفی سیطره ی غرب را نباید با نفی…

حکایت خورشید

رسول پویان چـو بـال مـلۀ صـیـاد از پـرِ خـام است تـمــام پـرّش…

تان «پیرمرد من»

نویسنده «ارنست همینگوی»؛ مترجم «جعفر سلمان‌نژاد» حدس می‌زنم الان به آن…

«
»

حاتم بخشی حکومت وحدت ملی

                           نوشته ی : فروغی

    درحالی که هرروز تعدادی از هموطنان و سربازان بیگناه ما بیرحمانه توسط طالبان بقتل میرسند  و در موقعیتی که گروههای مختلف تروریستی اسلامی از جمله طالبان هنوز حاضر به مذاکره  با دولت کابل نبوده و تمام بسته ی پیشنهادی صلح را  ” توطئه ” می خوانند ؛ رییس جمهور افغانستان با حاتم بخشی تمام ، در یک جاده ی یکطرفه ، آغوشش را بروی انتحاریون باز نموده اعلام نموده اند که :

    اگر رهبران طالبان با دولت مذاکره نمایند ــ  زندانیان شان را آزاد نموده ، دفتر رسمی و حزب سیاسی شان را برسمیت شناخته ، دسترسی آنانرا به رسانه ها و پاسپورت مساعد ساخته ، از لیست سیاه خارج شان میکنند و همه ی شان را کار ، زمین و ملک می دهند .

    این بلندپروازی و حاتم بخشی رییس جمهور ، اگر از یکسو میتواند کمک نماید تا فقط بخشی از گروههای هراس افگن را که وظایف ( !  ) شان به پایان رسیده است ، در کنار رییس جمهور جا داده ، موقعیت گروهی و قومی او را برای انتخابات آینده تقویت بخشد  ، اما بیشتر مصرف تبلیغاتی داشته ،  هدف اش جلب کمکهای بیشتر جامعه ی جهانی برای چهارمین حکومت فاسد درجهان میباشد .

    همانگونه که قبلن باربار حامدکرزی و محمد اشرف غنی با طرح ها و وعده های چرب شان ، از کنفرانسهای بین المللی به نفع گروههای فاسد مافیایی – جهادی سود برده اند ؛ اینبار نیز ماهرانه میخواهند با کسب باورِ کمک کننده گان بین المللی ، کیسه های دزدان داخلی و خارجی را بیشتر از پیش پر از زر نمایند .

    استقبال گرم کشورهای ثروتمند اروپایی و سازمانهای بین المللی کمک کننده ی افغانستان گواه این است که تیر رییس جمهور به نشانه اصابت کرده است .

    طالبان به صلح بپیوندند یا نپیوندند ، با این ترفند زمینه ی جلب و جذب ادامه ی کمکها مساعد گردانیده شده و هرگاه ضرورت بیفتد ، عده ای از طالبان را هم همانند گلبدین حکمتیار و نفراتش در کنار خود جا خواهد داد  تا هم در سیاستهای روزمره از آنان سود ببرند و هم در انتخابات آینده ایشان را در کنار خود داشته باشند .

    ناظران مسایل افغانستان به این باور اند که در نبودِ استراتژی معین برای صلح و اختلافات درونی عمیق میان رهبران و قدرتمندان حکومت ، هر بسته ی پیشنهادی صلح ، شعار میان تهی بیش نبوده ، اذهان عامه را به بیراهه می برد و عمر بی ثباتی و فساد را در افغانستان طولانی تر می سازد .