یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

محکومیت تجاوز نظامی پاکستان بر افغانستان

اعلامیه و فراخوان انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان بنام خداوند حق و…

وزیر دفاع پاکستان؛ از ناگفته های ساختاری تا راهبرد های…

نویسنده: مهرالدین مشید سیاست ابهام استراتژیک پاکستان؛ ازاعتراف‌های تاکتیکی تا ناگفته‌های…

بمناسبت روز های جهانی عدالت اجتماعی و زبان مادری

بنام خداوند حق و عدالت هموطنان گرامی، ۲۰ و ۲۱ فبروری روز…

«
»

حاتم بخشی حکومت وحدت ملی

                           نوشته ی : فروغی

    درحالی که هرروز تعدادی از هموطنان و سربازان بیگناه ما بیرحمانه توسط طالبان بقتل میرسند  و در موقعیتی که گروههای مختلف تروریستی اسلامی از جمله طالبان هنوز حاضر به مذاکره  با دولت کابل نبوده و تمام بسته ی پیشنهادی صلح را  ” توطئه ” می خوانند ؛ رییس جمهور افغانستان با حاتم بخشی تمام ، در یک جاده ی یکطرفه ، آغوشش را بروی انتحاریون باز نموده اعلام نموده اند که :

    اگر رهبران طالبان با دولت مذاکره نمایند ــ  زندانیان شان را آزاد نموده ، دفتر رسمی و حزب سیاسی شان را برسمیت شناخته ، دسترسی آنانرا به رسانه ها و پاسپورت مساعد ساخته ، از لیست سیاه خارج شان میکنند و همه ی شان را کار ، زمین و ملک می دهند .

    این بلندپروازی و حاتم بخشی رییس جمهور ، اگر از یکسو میتواند کمک نماید تا فقط بخشی از گروههای هراس افگن را که وظایف ( !  ) شان به پایان رسیده است ، در کنار رییس جمهور جا داده ، موقعیت گروهی و قومی او را برای انتخابات آینده تقویت بخشد  ، اما بیشتر مصرف تبلیغاتی داشته ،  هدف اش جلب کمکهای بیشتر جامعه ی جهانی برای چهارمین حکومت فاسد درجهان میباشد .

    همانگونه که قبلن باربار حامدکرزی و محمد اشرف غنی با طرح ها و وعده های چرب شان ، از کنفرانسهای بین المللی به نفع گروههای فاسد مافیایی – جهادی سود برده اند ؛ اینبار نیز ماهرانه میخواهند با کسب باورِ کمک کننده گان بین المللی ، کیسه های دزدان داخلی و خارجی را بیشتر از پیش پر از زر نمایند .

    استقبال گرم کشورهای ثروتمند اروپایی و سازمانهای بین المللی کمک کننده ی افغانستان گواه این است که تیر رییس جمهور به نشانه اصابت کرده است .

    طالبان به صلح بپیوندند یا نپیوندند ، با این ترفند زمینه ی جلب و جذب ادامه ی کمکها مساعد گردانیده شده و هرگاه ضرورت بیفتد ، عده ای از طالبان را هم همانند گلبدین حکمتیار و نفراتش در کنار خود جا خواهد داد  تا هم در سیاستهای روزمره از آنان سود ببرند و هم در انتخابات آینده ایشان را در کنار خود داشته باشند .

    ناظران مسایل افغانستان به این باور اند که در نبودِ استراتژی معین برای صلح و اختلافات درونی عمیق میان رهبران و قدرتمندان حکومت ، هر بسته ی پیشنهادی صلح ، شعار میان تهی بیش نبوده ، اذهان عامه را به بیراهه می برد و عمر بی ثباتی و فساد را در افغانستان طولانی تر می سازد .