تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

تير کال څه لوټ کړل او څه يې راکړل؟

تير په هير خو راتلونکې ته هوښيار اوسئ

۲۰۱۶ کال پاتی ته ورسيد، نن د ۲۰۱۷ ميلادي کال دویمه ورځ ده. تير ميلادي کال د افغانستان لپاره له بيلابيلو ستونزو او کړاوونو او همداراز له يو شمير لاسته راوړنو سره مل و. لويې ستونزې يې د کندز ولايت سقوط، د هلمند حالات بدترکېدل، ارزګان سخته جګړه وليده، ننګرهار د داعش تر وحشت لاندې و او همداراز بيلابيل نورو ولايتونو هم د ځنکندن سختۍ تيرې کړې. په تير کال کې د افغان ولس په ګډون افغان امنيتي ځواکونو ته هم درنې مرګ ژوبلې واوختې. د کابل ښار په ګډون په بيلابيلو ولايتونو کې د طالب او داعش ترهګرو ځانمرګي او بمي بريدونه وشول، په سلګونو هيوادوال مو شهيدان شول، په زرګونو نور د غم په ټغر کېناستل او په همدې شمېر هيوادوال مو د ناامنيو له کبله خپلو سيمو پريښودو ته اړ شول.

که څه هم له هيواده د بشري قوې تيښته مو له تيرو کلونو روانه ده خو دا لړۍ تير کال هم روانه وه او په زرګونو ځوانان مو د اروپايي هيوادونو د سختو لارو سفرونو ته مخه کړه. په نشه يې توکو د روږدو په شمير کې نه يواځې دا چې کموالی رانغی بلکې ښځينه او ماشومان هم پرې اضافه شول. د ځوانانو د بې روزګارۍ سريال نوي پړاو ته ورسيد، فساد او مفسدينو نوي بچي وزيږول، سوله د مرغۍ شيدې شوې، وسله والو طالبانو نوی پلار او نوی بادار پيدا کړ، داعش تجارت شروع کړ چې له ننګرهار ولايت څخه خيبر پښتونخواه ته د ځنغوزيو قاچاق او تجارت يې ښه بېلګه ده.

د مقننه او اجرايه قوې تر منځ د سياليو ډګر تود شو، نهه وزيران په کور کېنول شول، د حکومتي مشرانو خپلمنځي سياليو نوی رنګ خپل کړ، د ولسي جرګې لخوا د سلب سلاحيت شويو وزيرانو د څوکيو پر سر نوې چنې وهل پيل شول، د حکومت هغه سياسي مخالفين چې د زيړ او نارنجي مدني حرکتونو ګواښونه يې کول په ارګ ننوتل او هغوی چې د غوښتنې د نه پوره کيدو په غبرګون کې يې د ميلوني هيوادوالو د لاريونونو ګواښونه کول او په خپل نوم يې چې د منتخب ولسمشر توب پوسټرونه لګول؛ په سياست کې د ګوښه کيدو پر لور روان دي. د ملي پروژو د کار د مخنيوي لپاره ځينې په ايراني پيسو پړسيدلې مغرضې څيرې وزيږيدې. او دې ته ورته په سلګونو نورې پيښې چې په ليکلو به يې حتی د قلم رنګ خلاص شي.

تير په هير راتلونکې ته هوښيار اوسئ

۲۰۱۶ کال که هر رنګه و خو تير شو او په تير پسې بيل راخيستل هسې د وخت ضايع کول دي بايد د راتلونکي کلونو غم وخوړل شي. تير کال په لکړه تير شو او که په ککړه خو د افغان ولس، افغان حکومت او وسله والو مخالفينو لپاره يوه ستره تجربه وه چې بايد پند ترې ترلاسه شي.

حکومت بايد د نظام په هره برخه کې که کورنی سياست دی، که بهرنی سياست دی، که د سولې پروسه ده، که له نړۍ سره ډيپلوماټيک اصول دي او که هره برخه ده؛ بايد د راتلونکې کال لپاره پرې له سره کتنه وکړي او هغه نيمګړتياوې چې په تير کال کې يې درلودلې ليرې او اصلاحات رامنځته کړي. له وسله والو طالبانو سره د سولې نوی میکانيزم رامنځته کړي. وسله وال طالبان هم بايد له خپله تير تاريخه تجربه واخلي او د دې پر ځای چې د خپل پروني دښمن (روسيې او ايران) په غيږ کې پريوځي؛ بايد له افغان حکومت سره د بين الافغاني خبرو زمينه برابره کړه. ولس هم بايد دحکومت په کړنو پوره څار وکړي او پرينږدي چې د تير کال تيروتنې بيا تکرار شي.

لیکنه : خوشحال آصفي