با بهار بیا

ای   جان    زنده‌‌ گانی    و ای    سبزه زار ، آ
دنیای   پر   طراوت    و   موجِ   هزار   ، آ ؛
چون   باد   خوشگوارِ   بهاری   ز   سوی    باغ
رقصیده   ، تاب   خورده   ،  بسی    بیقرار    ، آ ؛
گفتی   که  با    بهار ،   بیایی   عزیز   من
ای  جان   من   فدای   تو   آمد    بهار ، آ ؛
دل   از   فضای     تیره ی   عصر   و   زمان   گرفت
بر   لب ترانه ی   خوشی   با   چنگ    و تار ، آ ؛
بر   چین   هر   آن   کجاست   غمی   از   برِ   جهان
بر   دوش ،   خُم   ز   باده    و   مست   و   خمار ، آ ؛
در    آتش    زمانه   ،   غریبانه    سوختیم
زن    آب   روی   شعله ،   تو   ای    جویبار  آ
عالم   ز   شادی یی   نفس   خود   نمای  مست
ای   مستی یی   فضای   خوشِ    مرغزار ، آ
جان   و   نفس   شدی   به   جهانِ    فسرده گی
جانِ   دگر   به   ما    ِبدَم   ای    روح تبار ، آ
مهرو   در   انتظار   تو   بشْمرده   لحظه هاست
ای    جان   لحظه   های   بسی   بی    شمار، آ
مهرو ۱۵ مارچ۲۰۱۶