“بابا”

رنج ” كيرى ” گنج گوهر زا شود

دلقكى از نعمت اش “بابا” شود

 

مردكى صاحبدل از اشرف غنى

كرد پرسش كاى روانى، موردنى!

 

” باز گو آخر كجا بشتافتى ” ؟

” كاين همه گنج سعادت يافتى”؟

 

زود گو آخر چه كردى كاين چنين

گشته يى “بابا”(!) و مغزى بهترين؟

 

در جوابش گفت: ز جود سرورم

” شاهد مقصود آمد در برم “!

 

سال ها در پاى انگريز و يهود

كار و خدمت می نمودم با سجود!

 

“مى ستادم خشك بر جا از ادب”

“دست بسينه، جام بكف، جانم بلب”!

 

هر چى می گفتند برايم جا به جا

مى پذيرفتم من از صدق و صفا!

 

انتخابات چون رسيد اندر ديار

“جان كيرى” رفت و آمد، بار بار!

 

گر چه رأى لشمك از من كم نبود

ليك بر من يك سرى مو غم نبود!

 

با تقلب، با دلار ، هم  با ريا!

هم برنده گشتم و هم پيشوا!

 

چون دروغ اندر سياست بيحدست

حج برفتم پس ازان تسبيح بدست!

 

طالب و داعش به من گرديده دوست

قدرت و تاب و توان من از اوست!

 

تا كه راكتيار مرا همكار گشت

هر رقيب من خراب و زار گشت!

 

گر چه مى دانم بسى رسوا شدم

ليكن اندر مملكت پيشوا(!) شدم

 

رنج ” كيرى” گنج گوهر زا شود!

دلقكى از نعمت اش بابا(!) شود!

زبير واعظى