انتخابات ــ مظهر دیموکراسی یا مایه ی افتراق ؟
نوشته ی : فروغی
پروسه ی انتخابات با همین خصلت و ماهیت تقلب پذیر به شیوه ی امریکایی – انگلیسی اش ، نه تنها ما را به دیموکراسی واتحادملی نزدیک ترنکرده است ، بلکه مظاهرِخشن قوم پرستی ، دین گرایی و برتری طلبی های گروهی – حزبی را که همه در تقابل با دیموکراسی قراردارند ، چنان تقویت نموده که حتا خطربحران های خطرناک و از هم پاشی ملی را به وجود آورده است .
به اساس احصاییه ها و بررسی های سازمان های معتبر و رسمی داخلی و بین المللی ، افغانستانِ امروز( درست پس از چند دورانتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری ) ؛ بی ثبات تر، کم زورتر ، محتاج تر ، دین گرا تر ، فاسدتر و بی اتفاق ترازهرزمان دیگرشده است .
ترویج فرهنگ قدرت طلبی و ثروت اندوزی از سوی حامیان بین المللی انتخابات ، رهبران همه ی گروه ها ، احزاب و تنظیم ها را به جای طرح برنامه های ملی و عام المنفعه ، از اولین روزهای ایجاد تکت های انتخاباتی ، به فکر غصب مقامات بلندتر دولتی و کسب قدرت و ثروت بیشتر مشغول داشته است .
ترویج فرهنگ قدرت طلبی و ثروت اندوزی ، روی تمام گروهها و رهبران قدرت طلب و پول پرست آنان اثر گذاشته ، در برخی از آنان چون جمعیت اسلامی ، حتا سبب چند پارچه گی بیشتر شان نیز گردیده است .
شرکت تعدادی ازرهبران جمعیت در تکتهای گونه گون انتخاباتی ( قانونی ، نور و اسماعیل خان با حنیف اتمر ؛ امرالله صالح وزیر داخله ی 27 روزه با محمد اشرف غنی ؛ احمدولی مسعود با بیرقی مستقل و جدا از جمعیت ؛ عبدالله عبدالله و صلاح الدین ربانی با دوستم و خلیلی ) ، بخوبی گواه چندپارچه گی یکی ازقدرتمند ترین نیروهای جهادی در صحنه ی سیاست و انتخابات افغانستان است ــ نیرویی که در صورت یکپارچه گی درونی و ائتلاف با برخی احزاب و گروههای هم طرازش می توانست یکی از پله های با وزن انتخابات سال آینده را تشکیل بدهد .
به باورآگاهان انتخابات افغانستان تا زمانی نمیتواند مظهردیموکراسی شناخته شده ، سبب قدرتمندی افغانستان و تحکیم عدالت ، وحدت و ثبات شود که مردم به بیداری لازم دست یافته ، دزدان ، غاصبان و فاسدان را هرگز به رهبری خود انتخاب ننمایند .
یک نگاه کوتاه به انتخابات سایر کشورها به ما نشان می دهد که مردمانِ بیداروباشعورتمام کشورهای مرفه و متمدن جهان هیچگاهی دزدان و فاسدان را به رهبری خویش انتخاب ننموده اند .
