آن کارسون، برنده نوبل ادبیات ۲۰۲۶؛ از ادبیات کلاسیک تا…

      بهرام رحمانی bahram.rehmani@gmail.com  آکادمی سوئد روز پنج‌شنبه ۸ اکتبر ۲۰۲۶، جایزه نوبل…

رمانتیسم؛ عطر شانل آیدا، یا سیگار اشنو شهلا ؟

Romantik . آرام بختیاری رمانتیک، مکتبی چند وجهی؛ خردگریز، اتوپیستی، هومانیستی. رمانتیک واژه…

رساله‌ای در باب تخیل (3)

« آزادی و هراس انسان از خلوت خویش » تهیه و…

جنگ ایران، محاسبات ترامپ و بازتعریف آسیب‌پذیری در جغرافیای منطقه

وحیدالله نورزی جنگ‌ها را نمی‌توان تنها با شمار حملات، میزان خسارات…

دو یاداشت !

1-- افغانستان و اثرات موقعیت جغرفیایی ان . 2-- چاره اساسی…

تعلق بر انسانیت بجا است !

امین الله مفکر امینی              2026-08-10! بــه هر طرف مینگرم بوی تعلقات…

از قهرمان‌سازی تا نقد تاریخی؛ بازخوانی کارنامه رهبران در شش…

 نویسنده: مهرالدین مشید بزرگ‌نمایی رهبران؛ ناسپاسی به آرزو های مردم افغانستان رخدادهای…

ابونواس اهوازی؛نمایندۀ شادخواری های عصر ساسانی(بخش۲)

علی میرفطروس -« عربِ بادیه نشین را رها کن و او…

پروفیسور استاد  نصیب الله سیماب

له ښاغلي پروفیسور استاد  نصیب الله سیماب سره، چې د…

پیام هستی

رسول پویان ز قلب هستی پیامی بـه گوش دل گفتند چه خوش…

افغانستان در آستانه بحران چند لایه؛ ابتکار خروج از جنگ

 نویسنده: مهرالدین مشید چه کسی باید ابتکار خروج از جنگ را…

فراتر از امیر؛ درون معماری قدرت طالبان

قسمت دوم: از هویت تا قدرت؛ چگونه یک سازمان خود…

نیهلیسم؛ محصول شکست سیاسی یا فردی؟

Nihilism. آرام بختیاری نیهلیسم یعنی پوچی، انفعال، زوال، بطالت، و فاقد هدف.  نیهلیسم…

گزیده‌ی اشعار شرمین ولی

اشعار کتاب اندوه ارغوانی یک سیب گزیده‌ی اشعار شرمین ولی مترجم: زانا کوردستانی (۱) پاییز…

فراتر از امیر؛ درون معماری قدرت طالبان

قسمت اول: مسئله فقط امیر نیست وقتی درباره طالبان صحبت می‌کنیم،…

بعد از ضربه چه می‌ماند؟

افغانستان و منطقه در عصر جنگ‌های فرسایشی Wahidullah Noorzai — Former…

دل دادن و دل بردن!

امین الله مفکر  امینی                2026-25-09 دلـــــدادن ودل بردن ودل بستن نباشد…

ایدئولوژی سایه ای سنگین برفراز اندیشه ها

 نویسنده: مهرالدین مشید              زنجیر های ناپیدای ایدئولوژی  انسان موجودی معناجو است. او…

علم ګل سحر

له ګران علم ګل سحر سره، چې د علم او…

فاصله میان قدرت و اثر

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist…

«
»

امریکا خواهان تغیردرافغانستان است

    نوشته : اسماعیل فروغی

     پس ازانتشار پیام صوتی داکترمحمد امین احمدی عضوهیأت مذاکره کننده ی دولت افغانستان درباره ی ضرورت جدی ایجاد حکومت مشترکِ بدون حضورداکتراشرف غنی ، عباس استانکزی معاون هیأت گفتگوکننده ی طالبان نیز، ضمن بازدید هیأت طالبان ازماسکو ، به صراحت گفته است که : رییس جمهورغنی وحکومت اش یگانه مانع صلح است … او می گوید : اگرامروزاشرف غنی از جنگ دست برداشته واستعفا بدهد ، این گروه حاضر به مذاکره و همکاری با حکومت جدید می شود …

      این اظهارات ، درحالی بازتاب گسترده یافته است که اخیراً آنتونی بلینکن وزیرخارجه ی جدید امریکا هم پس ازگذاشتنِ مهرتایید برادامه ی کارزلمی خلیلزاد درامورافغانستان ، در نهایت امر، باورمندی اش را برتطبیق توافقنامه ی صلح میان طالبان و امریکا تأکید کرده است .

      از جانب دیگر ، سفرهای پرطنطنه واستقبال رسمی گرم ازهیأت طالبان درپاکستان ، ایران ، روسیه و بعداً چین ، که همه مطابق نقشه ی راهِ خلیلزاد – طالبان ، سبب تقویت و استحکام موقف سیاسی طالبان گردیده است ، واضح می سازد که اکنون نفی طالبان از پروسه ی شریک شدن درقدرت ناممکن وحتا غیرقابل انکاربه نظرمی رسد .

      شواهد نشان می دهد که هم امریکای خسته ازجنگ وهم پاکستان مداخله گر، با تفاهمِ هم ، بیشتر برای تغیروضعیت موجود تمایل دارند تا به حفظ آن .

      امریکا آرزودارد تا با آبرو و بی سروصدا ازافغانستان پا پس بکشد ؛ که این تنها در صورت تطبیق توافقنامه ی دوحه و امتیازدادن به طالبان متصوروممکن است نه با ایستادن در پشت غنی وصالح .امریکاییان نمیخواهند به آن رویداد مهم تاریخیِ پشت پا بزنند که یکسال قبل دردوحه اتفاق افتاده وازبرکت آن طی یکسال گذشته هیچ سربازآنان بقتل نرسیده است .

      متکی به دلایل و شواهد بسیار، داکترغنی وامرالله صالح بخواهند یا نخواهند ، امریکاییان درتفاهم با پاکستان ، در تفاهم با شیخ های میلیاردرسعودی واماراتی ، درتفاهم باقدرتهای منطقه – شاید حتا درتفاهم با ایران ( البته پس ازاحیای برجام ) ، شرکت طالبان در قدرت را تنها راه نجات خود ازمنجلاب خونین جنگ افغانستان تشخیص نموده اند ــ نه کم و نه زیاد … 

    اما اینکه کناررفتن غنی و تیم تک محوراش ازرأس حکومت و شریک کردن بی رویه و بدون ضمانت طالبان درقدرت ( آنگونه که خلیلزاد و پاکستان پلان کرده اند )  ، ثبات و صلح به کشور به ارمغان بیاورد ؛ من به آن شک دارم . همه بیادداریم که سی سی و اند سال پیش هم ، امریکا، پاکستان و مجاهدان وقت ، با پیش شرطِ کناررفتن داکترنجیب الله رییس جمهور پیشین ، قدرت را تصاحب کرده ، هرج و مرج خونینی برپا داشتند که تاهنوزآثار زیانبارآن باقیست .

     به باورمن اشرف غنی منحیث یک رییس جمهورناکام و تک محور، بخاطرصلح و به پاس تاوان ناکامی ها و عدم صداقتش در رهبری مملکت باید کنار برود ؛ اما بخاطرجلوگیری ازفروپاشی نظام وقوای مسلح کشورکه اثرات خونبارو ناگواری در قبال خواهد داشت ، این کناررفتن رییس جمهوروحکومت موجود ازقدرت ، باید با نقشه ی راهی مسوولانه و تضمین شده ازسوی شورای امنیت سازمان ملل متحد ، قدرتهای بزرگ و کشورهای منطقه ی ما همراه باشد . درغیرآن تاریخ خونبار سی سال پیش دوباره تکرارخواهد شد.