کیف آزادی

رسول پویان لباس غـم برون از قـامت شـادی کنید هردم بـرای شادخـواری…

زنان وجهاد سیاسی علیه ظلم واستبداد

مقدمه  از دید قرآن کریم وسنت نبوی ، زنان دارای شآن…

خیزش زنان هرات؛ آزمون مردانگی فراقومی  و تجلی همبستگی ملی

نویسنده: مهرالدین مشید هتک حرمت به زنان هرات؛ پرده از سیمای…

         چه باید کرد 

چه  با ید  کرد  ها  بسیا  ر گشته  از ینکه  راه …

باسط محمد غریب

آقای "باسط محمد غریب" (به کُردی: باست حەمە غەریب) شاعر…

طالبان نماد خشونت، تبعیض و سرکوب علیه زنان و دختران

شباهنگ راد یکی از مهم‌ترین روایت‌ها در تبیین پدیدهٔ طالبان این…

دیار حلبچه‌ای

شاعر کُرد زبان "دیار حلبچه‌ای" (به کُردی: دیار هه‌له‌بجه‌یی) با…

ایدئولوژی ستیزان؛ خود ایدئولوژی گرایند

ideologie . آرام بختیاری ایدئولوژی انسانی؛ ضروری، مفید و رهایی بخش است.  ایدئولوژی؛…

 پری قره‌داغی

بانو "پری قره‌داغی" (به کُردی: پەری قەرەداخی) شاعر معاصر کُرد،…

از صنف درس تا پشت فرمان؛ روایت یک نسل

نویسنده: مهرالدین مشید آینه غربت؛ روایت زندگی یک نسل در یک…

جبار صابر

استاد "جبار صابر" (به کُردی: جەبار سابیر) شاعر معاصر کُردزبان…

بیاد دنیای امن و آزاد

رسول پویان نفت و گاز اول فروغ منزل و کاشانه شد بعد…

اهمیت ژئوپولتیک و ژیواکونومیک دهلیز واخان؛

پاکستان در اندیشه کنترول کامل این دهلیزحیاتی: کریدور واخان (Wakhan Corridor)،…

ډرونونه، سیم‌کارتونه او ټکنالوژیک جنګ

ليکنه: حميدالله بسيا په اوسنۍ نړۍ کې د جګړو بڼه تر…

طالبان و بازی‌های پنهان؛ از فرافکنی سیاسی تا مهندسی استخباراتی

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان و نبرد روایت ها؛ بازی های سیاسی…

مپیندارید یاران!

امین الله مفکرامینی  2026-02-06! مپنــــدارید یـاران که من دیوانــــــه ام زخودغافل وبــا خلق…

دورنمای پایان نزاع‌های گروهی و قومی در افغانستان؛ فرصت‌ها و…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در بیش از دو سدهٔ اخیر، افزون…

توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان

ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین : منافع روسیه ؛ افغانستان با…

بازخوانی تحولات افغانستان؛ از بن بست سیاسی تا تحول اجتماعی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در آستانهٔ دگرگونی؛ از متن استبداد تا…

چگونگی آبیاری  زمین های زراعتی

نوشته کریم پوپل مورخ ۲۲ می ۲۰۲۶ آبیاری عملیه رساندن مقادیر کنترل…

«
»

از فیضیه تا الیزه …

خانم مسیح علینژاد نیازی به معرفی ندارد . یک چهره رسانه ای است . در ایران بزرگ شد و تا قبل از خروج از ایران بزرگترین افتخارش داشتن عکس یادگاری با خاتمی است . خود خاتمی از چهره های شارلاتان حوزه علمیه است . مسیح علینژاد ولی از زیر عبای نظام حاکم خارج شد . کاری که قبل از ایشان اکبر گنجی ، سروش ، شیرین عبادی و خیلی های دیگر کردند . گنجی حتی زورش را زد تا گاندی ایران شود ولی نشد . نهایتا جایزه نیم میلیون دلاری بنیاد فریدمن را گرفت و حالشو برد .


انگیزه این اشاره نه عملکرد شخص مسیح و نه عذرخواهی خفن و شوک آور نخست وزیر کانادا …

ملاقات در کاخ الیزه با مکرون در مسیر چهارشنبه های سفید ، آزادی های یواشکی ، پوشیدن لباس سپاه جلوی دوربین ، انواع سناریوهای ربایش وهیچکدام دیگر ازعملکرد ایشان توان انگیزه دادن ندارد  ، بلکه وقتی شعار و خواست مردم در دالانهای قدرت شنیده شد بوی خوبی ندارد .

 فرانسه و آمریکا و حاکمان فعلی جهان حدود 500 سال تجربه و سابقه بدبخت کردن ملتها را دارند دنیا را به واسطه سیاستهاشان به خون کشیده اند . حالا چطور میشود آنها را در پوزسیون مثبت باور کرد ؟ به نفعشان نباشد جواب سلامت را هم نمیدهند چه رسد وارد کاخ شوی و ملاقات کنی …


پس وقتی رسانه اش تریبون میدهد و تا کاخ الیزه بدرقه میشوی ، این نقطه آغاز شک است .


مسیری که مسیح علینژاد از فیضیه تا کاخ الیزه طی کرد ، پپیچیده نیست . از تهران به مسکو تا ایتالیا تا انگلیس تا آمریکا و عکس یادگاری با وزیر خارجه آمریکا و بالاخره ملاقات با مکرون در الیزه با لباس وزیر خارجه آمریکا و… در هر ایستگاهی هم یک جایزه شجاعت بهش میدادند و عکسش روی مجله تایم هم رفت .


غرب البته چند بار گفت هدفش جایگزینی یا تعویض نظام نیست ولی اینها نفهمیدند و هی دنبال قاچ بزرگ هنداونه بودند …


مسیح علینژاد حالا آن خبرنگار ساده زمان خاتمی نیست . سیاست بین الملل را میداند ، نخست وزیر به عذرخواهی وادار میکند ، میداند که چطور باید کار کند حرف بزند ، بخورد ، برنارد هنری لویی فرانسوی ، متخصص سناریوهای سیاه در کشورهای جهان سوم را میشناسد و میداند چطور مثل یک وزیر لباس بپوشد و میداند کلا هی در جاده خاکی ترمز دستی بکشد … وخلاصه خیلی میداند !

به نظر من همه آدمها حق تجدید نظر در مسیر یا عملکردشان را دارند . تا میتوانید از توانایی هاتان استفاده کنید ولی نمایشات روحوضی خودتان را به نام جنبش مردم و مهسا مُهر نکنید . به نوشته رسانه های چهره ساز غربی ، شاه آن جماعت اتوبوس نشین ، دستور داد که نام‌هایی را برای اضافه شدن به اتوبوس افزوده شود !

این جماعت با نام همبستگی و سازماندهی برای آزادی ایران و با نام اختصاری «مهسا» بیشتر به دزدهای ناشی شبیه هستند که به کاهدان زده اند . این جماعت زیر میکروسکوپ مدیای غرب از جنس مردم و جنبش مردم نیستند . حتی اگر با یک فرمان شاهانه اتوبوس مجانی شان پر شود ، و روی بوفه هم مسافر بزنند ، ولی باز هم از جنس و درد مردم نیستند .


از فیضیه تا الیزه اصلا مسیر سختی نیست … از فیضیه تا پیکار نیست که نیاز به تحولات عمیق فکری باشد .

05.04.2023

اسماعیل هوشیار