فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

«
»

از فیضیه تا الیزه …

خانم مسیح علینژاد نیازی به معرفی ندارد . یک چهره رسانه ای است . در ایران بزرگ شد و تا قبل از خروج از ایران بزرگترین افتخارش داشتن عکس یادگاری با خاتمی است . خود خاتمی از چهره های شارلاتان حوزه علمیه است . مسیح علینژاد ولی از زیر عبای نظام حاکم خارج شد . کاری که قبل از ایشان اکبر گنجی ، سروش ، شیرین عبادی و خیلی های دیگر کردند . گنجی حتی زورش را زد تا گاندی ایران شود ولی نشد . نهایتا جایزه نیم میلیون دلاری بنیاد فریدمن را گرفت و حالشو برد .


انگیزه این اشاره نه عملکرد شخص مسیح و نه عذرخواهی خفن و شوک آور نخست وزیر کانادا …

ملاقات در کاخ الیزه با مکرون در مسیر چهارشنبه های سفید ، آزادی های یواشکی ، پوشیدن لباس سپاه جلوی دوربین ، انواع سناریوهای ربایش وهیچکدام دیگر ازعملکرد ایشان توان انگیزه دادن ندارد  ، بلکه وقتی شعار و خواست مردم در دالانهای قدرت شنیده شد بوی خوبی ندارد .

 فرانسه و آمریکا و حاکمان فعلی جهان حدود 500 سال تجربه و سابقه بدبخت کردن ملتها را دارند دنیا را به واسطه سیاستهاشان به خون کشیده اند . حالا چطور میشود آنها را در پوزسیون مثبت باور کرد ؟ به نفعشان نباشد جواب سلامت را هم نمیدهند چه رسد وارد کاخ شوی و ملاقات کنی …


پس وقتی رسانه اش تریبون میدهد و تا کاخ الیزه بدرقه میشوی ، این نقطه آغاز شک است .


مسیری که مسیح علینژاد از فیضیه تا کاخ الیزه طی کرد ، پپیچیده نیست . از تهران به مسکو تا ایتالیا تا انگلیس تا آمریکا و عکس یادگاری با وزیر خارجه آمریکا و بالاخره ملاقات با مکرون در الیزه با لباس وزیر خارجه آمریکا و… در هر ایستگاهی هم یک جایزه شجاعت بهش میدادند و عکسش روی مجله تایم هم رفت .


غرب البته چند بار گفت هدفش جایگزینی یا تعویض نظام نیست ولی اینها نفهمیدند و هی دنبال قاچ بزرگ هنداونه بودند …


مسیح علینژاد حالا آن خبرنگار ساده زمان خاتمی نیست . سیاست بین الملل را میداند ، نخست وزیر به عذرخواهی وادار میکند ، میداند که چطور باید کار کند حرف بزند ، بخورد ، برنارد هنری لویی فرانسوی ، متخصص سناریوهای سیاه در کشورهای جهان سوم را میشناسد و میداند چطور مثل یک وزیر لباس بپوشد و میداند کلا هی در جاده خاکی ترمز دستی بکشد … وخلاصه خیلی میداند !

به نظر من همه آدمها حق تجدید نظر در مسیر یا عملکردشان را دارند . تا میتوانید از توانایی هاتان استفاده کنید ولی نمایشات روحوضی خودتان را به نام جنبش مردم و مهسا مُهر نکنید . به نوشته رسانه های چهره ساز غربی ، شاه آن جماعت اتوبوس نشین ، دستور داد که نام‌هایی را برای اضافه شدن به اتوبوس افزوده شود !

این جماعت با نام همبستگی و سازماندهی برای آزادی ایران و با نام اختصاری «مهسا» بیشتر به دزدهای ناشی شبیه هستند که به کاهدان زده اند . این جماعت زیر میکروسکوپ مدیای غرب از جنس مردم و جنبش مردم نیستند . حتی اگر با یک فرمان شاهانه اتوبوس مجانی شان پر شود ، و روی بوفه هم مسافر بزنند ، ولی باز هم از جنس و درد مردم نیستند .


از فیضیه تا الیزه اصلا مسیر سختی نیست … از فیضیه تا پیکار نیست که نیاز به تحولات عمیق فکری باشد .

05.04.2023

اسماعیل هوشیار