آیا کاسه ی صبر امریکاییان لبریز شده است ؟
نوشته ی : فروغی
خشم و هشدار تند وزارت خارجه ی امریکا برمحمد اشرف غنی وعبدالله عبدالله ، بی مسوولیت خواندن و متهم کردن آنان به توهین مردمان امریکا وافغانستان طی بیانیه ی رسمی و قطع کمک یک میلیارد دالری امریکا به افغانستان ؛ گواه روشن مناسبات نابرابرمیان دوکشورو نشانه ی بی علاقه گی امریکا نسبت به سرنوشت سیاسی هردو شخص می باشد. ــ نشاندهنده ی این حقیقت است که کاسه ی صبرامریکا لبریزشده ، میخواهد هرچه زودتر ورق برگردانده شده ، مهره های کهنه جای شان را به مهره های نو ونقشه ها و ترفند های نوتری خالی نمایند .
بی مسوولیت خواندن رهبران دوتیم مطرح انتخاباتی ومتهم کردن مستقیم آنان به جرم اهانت به قربانی های مردمان امریکا و افغانستان ، اوج عصبانیت و رابطه ی نابرابر میان دوکشور را به اثبات می رساند .
لبریزشدن کاسه ی صبرامریکا را دراظهارات صریح و تحقیرآمیز پریروز دیپلومات ارشد امریکایی درافغانستان هم به وضاحت بیشتر میتوان خواند که رهبران افغانستان را موقتی و چوکی پرست خوانده وگفته است : ” حکومت فعلی زیاد دوام نمی آورد … تنها این دو تیم کوچک است که این مشکل بزرگ را بوجود آورده اند . ارزش ندارد بر سر چوکی که برای یک مدت کوتاه و موقت خواهد بود ، اینگونه تنش صورت بگیرد و خطراتی را متوجه افغانستان نمایند … “
درچنین وضعیت حساس ـ درحالی که کشورآبستن حوادث پیچیده وخطرناکی شده است ، اینگونه اظهارات و اقدامات امریکاییان ؛ هیچ تعبیری به جز رها کردن دوباره ی افغانستان در منجلاب دشواری ها و مقدمه ی سپردن سرنوشت کشور به دست عمال پاکستانی ها و سعودی ها نمیتواند داشته باشد .
اینگونه اظهارات واقدامات نا متعارف و تهدید آمیز که میتواند کشور ما را تا سطح جنگهای میان گروهی پیش برده ، حتا تمامیت ارضی و حاکمیت ملی افغانستان را به مخاطرات جدی مواجه سازد ؛ ناکامی و شکست مفتضحانه ی سیاستهای دروغین آرمان گرایانه ی ایالات متحده ی امریکا را نیز به اثبات میرساند .
پیمان صلح با بنیادگراترین گروه تروریستی مذهبی، کوشش برای دوباره بقدرت رساتدن آنان وترویج برنامه ریزی شده ی فساد ، بیعدالتی و بی اتفاقی در کشور؛ بزرگترین تحفه های نامیمون بیست سال جنگ واشغال است .
چگونه میتوان باورکرد که با رهایی پنجهزارتروریستِ متحجر ، صلح و دیموکراسی حقیقی در افغانستان تحقق بیابد !؟
