مدارای خرد

رسول پویان عصا برجان انسان مار زهرآگین شده امروز کهن افسانۀ کین،…

افراطیت و تروریسم زنجیره ای از توطیه های بی پایان

نویسنده: مهرالدین مشید تهاجم شوروی به افغانستان و به صدا درآمدن…

عید غریبان

عید است رسم غصه ز دلها نچکاندیم درد و غم و…

محبت، شماره یکم، سال ۲۷م

شماره جدید محبت نشر شد. پیشکش تان باد!

روشنفکر از نظر رفقا و تعریف ما زحمتکشان سابق

Intellektualismus. آرام بختیاری روشنفکر،- یک روشنگر منتقد و عدالتخواه دمکرات مردمی آرامانگرا -…

پیام تبریکی  

بسم‌الله الرحمن الرحیم اجماع بزرگ ملی افغانستان به مناسبت حلول عید سعید…

عید خونین

رسول پویان جهان با نـقـشۀ اهـریمنی گـردیـده پـر دعوا چه داد و…

بازی های ژیوپولیتیکی یا دشنه های آخته بر گلوی مردم…

نویسنده: مهرالدین مشید بازی های سیاسی در جغرافیای افتاده زیر پاشنه…

ادریس علی

آقای "ادریس علی"، (به کُردی: ئیدریس عەلی) شاعر و نویسنده‌ی…

گزیده‌ای از مقالهٔ «هدف دوگانهٔ اکوسوسیالیسم دموکراتیک»

نویسنده: جیسون هی‎کل ــ با گذشت بیش از دو دهه از…

مثلث خبیثه ی استخباراتی ایکه افغانستان را به کام آتش…

نویسنده: مهرالدین مشید اقنوم سه گانه ی شرارت در نمادی از…

اعلام دشمنی با زنان؛ زیر پرسش بردن اسلام و یا…

نویسنده: مهرالدین مشید رهبر طالبان از غیبت تا حضور و اعلان…

ګوند، ائتلاف او خوځښت

نور محمد غفوری  په ټولنیزو فعالیتونو کې د ګډون وسیلې   د سیاسي…

از روزی می‌ترسم 

از روزی می‌ترسم  که سرم را بر روی سینه‌ات بگذارم و تپش…

چرا نجیب بارور را شماتت و تقبیح نماییم ؟

                 نوشته ی : اسماعیل فروغی           به…

کهن افسانه ها

رسول پویان برآمد آفـتاب از مشـرق دل در سحـرگاهان شب یلـدای تار…

مهدی صالح

آقای "مهدی صالح" با نام کامل "مهدی صالح مجید" (به…

جنگ های جدید و متغیر های تازه و استفادۀ ی…

نویسنده: مهرالدین مشید تعامل سیاسی با طالبان یا بازی با دم…

                    زبان دری یا فارسی ؟

میرعنایت الله سادات              …

همه چیز است خوانصاف نیست !!!

حقایق وواقعیت های مکتوم لب می کشاید  نصیراحمد«مومند» ۵/۴/۲۰۲۳م افغانها و افغانستان بازهم…

«
»

آتش بس سه روزه ، رهایی فوری دوهزارطالب دهشت افگن را در پی داشت

   نوشته ی : فروغی

       حامیان خارجی طالبان با مهارت به روند بسترسازی برای حضور پرقدرت طالبان در میدان سیاست و میدان های گرم جنگ همچنان ادامه میدهند . 

       آنان با اعلان آتش بس سه روزه از سوی طالبان ، با یک تیر دو نشان زدند : هم بروی جنایات نابخشودنی و فاجعه بار چند روز پیش طالبان در زایشگاه کابل ، پرده انداخته ، آنان را با عطوفت و معتقد به ارزشهای اسلامی و ملی معرفی کردند . و هم با سازماندهی واکنش فوری و ذوق زده ی از سوی رییس جمهورغنی به این آتش بس سیاسی ، زمینه ی رهایی دوهزار تروریست افراطی دیگر را مساعد ساختند .

       فرمان رهایی دوهزار تروریستِ محکوم به اعدام یا محکوم به حبس های طویل المدت بشکل دسته جمعی و در یک نفس ، عیدانه ی نامیمونی بود ازسوی رییس جمهورکشور به طالبان کرام که ثبتِ تاریخ پراز درد ما خواهد شد . 

       بخوبی معلوم می شود که هر دو اقدام (هم آتش بس سه روزه ی طالبان و هم فرمان رهایی دوهزارتروریست طالب ) ، همچون تیاتر و خیمه شب بازیِ آشکار ، از یک دست اداره و کارگردانی شد ـ از یک دست نیرومند ؛ اما خیلی خون چکان و سیاه .

      اگر چنان نیست چگونه میتوان باورکرد که رییس جمهورکشوری مستقل ( !؟ ) یک روز با عصبانیت و خشم ، طالبان را عامل اصلی کشتارمادران باردار و کودکان نوتولد در زایشگاه دشت برچی دانسته ، فرمان سرکوب طالبان قاتل را صادر می نماید و روز دیگر با شنیدن اعلان آتش بس طالبان ، چنان ذوق زده میشود که فاجعه را مطلقاً  فراموش نموده ، بی دغدغه ی خاطر ، فرمان رهایی دوهزار تروریست دیگر را هم امضا می نماید ؟

    آنچه بیشتر پرسش برانگیزاست این است که : آیا رییس جمهورغنی نگران این نیست  که رهایی پنجهزار و شاید هم دوازده هزار تروریست جنگجو از زندان ها ، حلقه ی داری به دورگردن خود اش گردد ؟ همانند حلقه ی داری که پیش ازاین توسط همین طالبان  به دَورِ گردن دوکتور نجیب الله  رییس جمهور فقید افغانستان افتاده بود  !!!؟؟؟

    رییس جمهورغنی نگرانِ حلقه ی دار  باشد یا نباشد ، امریکاییان از رهایی گروهی طالبان ( نهصد طالب در یکروز ) ، نه نیت برقراری ثبات و تحکیم پایه های جمهوریت و دیموکراسی ، بلکه آرزوی تحکیم دوباره ی پایه های طالبانیزم را در سر می پرورانند . امریکا میخواهد با شرکت مستقیم پاکستان و سعودی ، درآینده ازطالبان منحیث سربازان نیابتی استفاده نماید .