وقتی عقل به راز و نیاز رسید

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist…

شورا در اسلام!

مقدمه  شورا ومشاوره واژه عربی است به معنی ابراز رای ،…

آئوزوف نویسنده‌ی شوروی و قزاقستان

برگردان. رحیم کاکایی نویسنده . روسلان سمیاشکین  ،فرزانه‌ای از شرق و…

۲۰۲۱؛ افغانستان چگونه به نقطه عطف شکست غرب تبدیل شد؟

سقوط یک نظام، پایان یک جنگ یا آغاز یک نظم…

 از بیست سال جمهوریت قلابی تا پنج سال امارت استبدادی…

 نویسنده: مهرالدین مشید مردم افغانستان پس از سرنگونی دور نخست حاکمیت…

 اقلیت های کامران، طردشدگان گناهکار؛ و دفاع میشل فوکو.

Michel Foucault (1926- 1984 ) آرام بختیاری فلسفه فوکو؛ ضرورت انحلال زندان…

افغانستان؛ قلب آسیا — سرزمینی که دردش از مرزهایش عبور…

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Strategic &…

د فکر خونه یا (Think Tank) څه ته وایي؟

نور محمد غفوری د سیاسي، ټولنیزو، علمي او اقتصادي ډلو او…

افغانستان؛ سرزمینی میان جغرافیا و تاریخ

چرا راه‌ها همیشه سرنوشت ما را تعیین کرده‌اند؟ گاهی برای فهم…

از اصلاحات تا شورش؛ چه بر سر انقلاب ثور افغانستان…

https://www.youtube.com/watch?v=l0ow4OzGHJQ https://www.youtube.com/watch?v=Hyq-bga7Suc https://www.youtube.com/watch?v=tOXvTwiDiOM https://www.youtube.com/watch?v=H1Qje9nj1e0 https://www.youtube.com/watch?v=oaAMDDVRm44 دوم سپتامبر ۲۰۲۶، پنجمین جلسه از سلسله گفت‌وگوهای ما با…

وقتی دین و فلسفه به ایدئولوژی بدل می‌شوند

 نویسنده: مهرالدین مشید ایدئولوژیک شدن دین و فلسفه؛ آغاز فاجعه دین و…

انتقاد،اعتراض، پاڅون او بغاوت

عبدالصمد ازهر                 …

دل « قلب » چیست؟ 

برهان الدین « سعیدی » دل نباشد غیر آن  دریای نور…

افغانستان؛ کشوری که توسعه در آن چند بار متوقف شد

نگاهی تاریخی و فرهنگی به «آغازهای ناتمام»، از دولت‌سازی تا…

نــذر

سعید، ماشینش را جلوی در ورودی امامزاده پارک کرد. پیاده…

انشاء

خانم "میر"، معلم کلاس سوم "شهید شمسه"، رو به دانش‌آموزان…

اسراف

"رها" دست مادرش را سفت گرفته بود، که در شلوغی…

از افغانستان تا هرمز؛ وقتی بحران‌های منطقه به یک زنجیره…

وحیدالله نورزی Wahidullah Noorzai Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist |…

عدالت در اسلام !

شیخ الاسلام امام ابن تیمیه می گوید . ان الله…

 افغانستان در بن‌بست پیچیده؛ روزنه‌های امید برای گشایش

 نویسنده: مهرالدین مشید قومی‌سازی جنگ؛ ترفند طالبان برای بقای انحصار قدرت  این…

«
»

گلیم جنایت پیشه ها باید برچیده شود

در کنار صدها مشکلی که مردم روزانه با آن دست و گریبان اند؛ یکی هم مشکل نا امنی و امنیت خراب است که زندگی را به کام باشندگان شهرها تلخ ساخته و خون در رگان مردم را خشک.
اما این برهم زدن آرامش علل و عواملی دارد؛یکی از عوامل آنانی اند که به نام ها و القاب عجیب و غریب قد علم میکنند و مخل امنیت و آرامش باشندگان شهرهای خورد و کلان استند. بدون شک؛ در این قسمت که افراد مخل نظم و امن جامعه باید سر به نیست شوند، همه متفق و همنظرند.

جای تعجب است که شماری از این جنایت پیشه ها مدعی اند، بخاطر دفاع از مردم و مبارزه با بی عدالتی همنشین اسلحه شده اند.

از این ها باید پرسیده شود که اگر عدالت پیشه و غمخور مردم هستید؛پس چرا سلاح تان هر ازگاهی خون ناحق میریزد؟

چرا هیچ خانه و کوچه یی از مزاحمت ، دزدی، قتل و بدمعاشی شما در امان نیست؟

چرا به غم ،درد و تشویش مردم می افزایید و هم رکاب دشمنان افغانستان میشوید؟

چرا نمیدانند که کارد به استخوان ملت و باشندگان شهرها رسیده؟

چرا از راه انسانی،قانونی و مشروع امرار معاش نمیکنند؟

مطمئناً این وحشی صفتان خون آشام پاسخی برای مردم ندارند،چون اینها مدافعین مردم و حامی عدالت نه،بلکه ویروس خطرناک جامعه اند که یگانه راه؛ نابودی شان است و بس.

کیها در پشت جنایت پیشه قرار دارند؟

بر بنیاد بعضی گزارشها؛ ظن آن میرود که شماری از حلقات سیاسی مخالف حکومت به منظور ضعیف جلوه دادن و وارد کردن فشار بر حکومت، دریافت امتیاز و کسب درامد های حرام و نامشروع و برای اینکه به مردم وانمود کنند حکومت در حفظ جان و مال شان ناکام بوده؛ از گروه های آدم ربا،دزد،قاتل و… حمایت میکنند  تا از سبب افزايش آمار جرم و جنايت حکومت را ضعيف جلوه بدهند.باری یک مقام ارشد امنیتی گفته بود که “۲۰ فرد معزز اعم از افراد با نفوذ دولتی و غیر دولتی هستند از ۱۵۰۰ مجرم حمایت میکنند.

این سخنان؛خود دال بر آن است که دستانی پس پرده برای تحریک و حمایت جنایت پیشه فعال اند.

 

خوشبینی:
حالا؛ با توجه به اقدامات جدی و عملیات نیرو های امنیتی ما، معلوم میشود که شمارش معکوس برای بر هم زدن آرامش و بازار مجرمین وحشی آغاز شده،زیرا در آخرین مورد نیرو های دلیر امنیتی فردی را به کام مرگ فرستادند که  مسوولیت یک گروه ده نفری افراد مسلح تبهکار را در کابل به عهده داشت و در قضایایی مثل: دزدی،راهزنی، چپاولگری و اخلال امن و نظم عامه نقش کلیدی داشت.
قرار گرفتن نیروی جوان و تشنۀ خدمت به مردم در رأس نهاد های امنیتی نیز، خواب از چشم مجرمین ربوده و در هیچ جایی دم آرام نمیزنند.

این اقدام به مردم درد دیدۀ افغانستان جان تازه بخشیده و به آیندۀ شان خوشبین شده اند و از اقدامات اخیر وزارت امور داخله و امنیت ملی کشور جداً حمایت کرده،خواهان ادامۀ روند سرکوب مجرمین و اخلا کنندگان امن و نظم جامعه هستند.

پیشنهاد:

مردم به دور از تعلقات قومی و مذهبی با مجرمین خطرناک و باندیست ها؛ باید دوشادوش نیرو های امنیتی کشور زحمت بکشند و همکاری کنند تا از یک سو خود شان نفس راحت بکشند و از جانبی هم سعی و تلاش نیرو های امنیتی مؤثر تمام شود.

پولیس هم باید بدون استثنا به حساب همه مجرمان و جانیان برسد و گوش مردم را از این ناحیه آرام سازد؛ تا باشنده های کشور جان تازه بگیرند و باورمند شوند که پولیس شان توانایی مبارزه با مجرمین متکرر،قاتلان و دزدان را دارد و میتوانند امنیت مردم را تأمین کنند.

در کنار این؛ باید آنانیکه همدست مجرمان و تسهیل کنندگان فعالیت شان استند نیز شناسایی و کار شان یکطرفه شود.بر همگان مبرهن است؛ این گند های جامعه که سبب بر هم زدن آرامش مردم میشوند از جاهایی آب میخورند و از آدرس هایی حمایت میشوند و باید همانگونه که با مجرمین برخورد جدی میشود، با حامیان شان ولو در هر سطحی هستند قاطعانه برخورد شود ،چون نهاد های امنیتی کشور که تنفیذ نظم و قانون در جامعه مسوولیت شان است؛ در این امر تنها نیستند.

از این رو؛ بر هیچ جنایت پیشه و مجرم باید رحم نشود،زیرا این قماش افراد تمام زمینه های یک زندگی آرام ،کسب و کار و تجارت را صدمه میزند و در نهایت مانع پیشرفت جامعه میشوند.
از هر راه ممکن باید بالای شان فشار آورده شود و گلیم شان برچیده شود.

از حکومت هم متمنی ایم؛ از اقداماتی که مردم سالها پیش آرزوی پیاده شده آنرا داشتند و حالا نیروی امنیتی برای عملی شدنش کمر همت جدی تر بسته اند حمایت کند و زیر بار فشار افراد با نفوذ نروند،بلکه برعکس؛ باید اصل مکافات و مجازات مد نظر گرفته شود تا مسوولانی که کُند کار استند و در ادای مسوولیت شان تعلل ورزیده و سهل انگاری میکنند نیز متوجه شوند و حس خدمت به مردم و وطن در وجود شان زنده شود.

نویسنده: خوشحال آصفی