وقتی ثبات به تله امنیتی تبدیل می‌شود: افغانستان، طالبان و…

نویسنده: وحیدالله نورزی افسر ارشد سابق پولیس ملی افغانستان | تحلیل‌گر…

عقاب ها پرپر می شوند؛ اما پرواز شان ادامه دارد

 نویسنده: مهرالدین مشید پرپر شدن عقاب‌ها؛ خاموشی پرواز نیست عقاب‌ های آزادی…

طلسم زمان

رسول پویان دل از طلـسـم زمان عـاشـقانـه بیرون شد قفس شکست و…

جنایات حفیظ الله امین

روایت دردی از هزاران درد بی‌درمان هم‌وطنان ما محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان مکتب…

شارل دو مونتسکیو

هغه د روښانتیا په زمانه کې یو فرانسوي فیلسوف،…

جوردانو برونو (بخش نخست)

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

حضرت دوست

نوشته نذیر ظفر  شدم خراب إزا و خوب‌تر نمیگردم نهال خشک   شدم با…

 پس از پنج سال؛ آغاز شمارش معکوس برای پایان یک…

نویسنده: مهرالدین مشید پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت،…

جوهر عشق

رسول پویان دلی از جـوهـر عشق آفریدند سری در پیکـر عشق آفریدند سفر…

۱۵ اگستروزی که نه‌تنها جمهوریت؛ بلکه رویاهای یک ملت فرو…

نویسنده: مهرالدین مشید ۱۵ اگست ۲۰۲۱ را نباید صرف به‌عنوان روز…

آیازبان پارسی گویشی مردم کابل و تهران  ویا گویش هزارگی …

نوشته: دکتر حمیدالله مفید در این پسین روز ها برخی ماجراجویان…

آسیب شناسی  استقلال افغانستان آن در بعد های سیاسی، اقتصادی،…

نوشته از بصیر دهزاد   روابط بین المللی و تکنالوژی معاصر…

کمدی الاهی یا کمدی انسانی؟ بالزاک و دانته

Balzak, Honore de (1799- 1850) آرام بختیاری بلبشو و شهر فرنگ جامعه…

         پنجساله گی چیره گی تاریکی درافغانستان       

    نوشته ی :اسماعیل فروغی                                                            پنجسال ازفاجعه ی تسلیم دادن…

میرزا تورسون‌زاده شاعر صلح و دوستی تاجیکستان

 برگردان. رحیم کاکایی زویا عثمانووا میهن‌دوستی پرشور که هرگز چیزی را بر…

 افغانستان ؛ در چنبره افراطیت دینی و تندروی قومی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در طول تاریخ معاصر خود، به‌ویژه در…

از دیدگاه علم سیاست !

تلاش و سعی چه به شکل مسلحانه باشد یا غیر…

افغانستان در بن‌بست؛ راه‌های برون‌رفت و چشم‌انداز آیند

نویسنده: مهرالدین مشید فردای افغانستان و چگونگی عبور از وضعیت موجود در…

فرانس مهرینگ؛ تئوریسین ژورنالیست، ژورنالیست صاحبنظر

France Mehring (1846- 1919 ) آرام بختیاری مهرینگ؛ کوشش در راه روشنگری…

افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

«
»

برای زنده ماندن باید متحد تر شویم

                               نوشته ی : فروغی

      کشتارهای پیهم در ارزگان ، پکتیا ، ننگرهار، کابل ، بادغیس ، غور ، فاریاب ، هلمند ، جوزجان ، قندهار ، تخار ، بلخ ، هرات ، بدخشان ووووو…. بار بار ثابت کرده است که رهبران این حکومت فاسد و دست نشانده توان تأمین امنیت شهروندان شان را ندارند .

      این رهبران فاسد و ناکاره که حالا به دستور ایالات متحده ی امریکا ( با عقب نشینی از مناطق گویا دور دست وکم جمعیت ) نیمه ی بزرگ کشور را به طلبان و طرفداران آی اس آی پاکستان خواهند سپرد ، شایسته ی ماندن در قدرت نیستند .

     همه میدانند که تصمیم دونالد ترامپ برپایه ی منافع امنیتی ـ اقتصادی امریکا برای جلوگیری از تلفات و مصارف بیشترامریکاییان و درعین حال ایجاد بهانه ی قوی تر برای حضور دوامدارامریکا در افغانستان اتخاذ شده است نه بخاطر ختم جنگ وتأمین منافع ملی افغانستان .

    این تصمیم درواقع یک عقب نشینی است و یک شکست مفتضحانه ــ شکستی در برابر یک گروه خودساخته و آماتورکه اگر امریکاییان خواسته باشند به همان سرعتی که حکومت شانرا در سال 2001 نابود کردند ، میتوانند بساط شانرا نیز به سرعت جمع نمایند .

    اما امریکاییان به جای این کار میخواهند ساحه ی نفوذ طالبان را گسترده تر کرده ، توان و اعتبار آنان را دوچندان نمایند .

    با این کارِآنان ، کشورِما صاحب دو پرچم خواهد شد . پرچم سه رنگ عنعنوی و قانونی و پرچم سفید طالبانی .

    با تحقق این تصمیم ، دایره ی اقتدار حکومت فاسد و ناکاره ی کابل که امریکاییان خود  بار بار به ناکاره گی آن مهر تأیید گذاشته اند ، محدودتر و تنگ تر خواهد شد ؛ ناامنی ، بی ثباتی ، هجوم جمعیت های کثیر بسوی شهرها بیشتر شده ، وجهه و اعتبار نیروهای امنیتی سقوط خواهد کرد و طالبان با دست بالا و قوت بیشتر مراکز شهر ها و حکومت مرکزی را همچنان تهدید بیشتر خواهند نمود .                          

      مردم باید بیندیشند . اوضاع آشفته تر و بد ترازهرزمان دیگر شده است .

      در اوضاع آشفته ی کنونی که امریکا ، انگلیس و پاکستان ، در تفاهم با گروههای تندرو اسلامی و مافیای قومی – حکومتی افغانستان ، حتا به تقسیم و کوچک کردن جغرافیای وطن ما کمربسته و آرزو دارند چهل سال دیگرهم کشور ما را همچنان همانند میدان جنگهای نیابتی و رقابتهای چپاولگرانه ی شان در اشغال داشته باشند ؛ یکپارچه گی بیشتر و مبارزات منسجم تردادخواهانه ی تمام مردم به یک نیاز تاریخی و سرنوشت ساز مبدل شده است .

      مردم و گروههای مختلف عدالتخواه باید تمام اختلافات شان را کنار گذاشته با براه انداختن یک جنبش نیرومند ملی جلو دسایس و توطئه های دشمنان داخلی و خارجی وطن را که ما را در لبه ی پرتگاه قرار داده اند ، بگیرند .

      مردم تنها در پرتو اتحاد واقعی و در زیر رهبری یک جنبش شجاع واقعاً ملی متشکل از تمام اقوام باهم برادر کشور، می توانند جلو توطئه های ننگینِ مافیای قومی – حکومتی – اسلامی و مداخلات و توطئه های بیشرمانه ی خارجی را که خطر چندپارچه شدن کشور را درقبال دارد ، بگیرند . فقط در پرتو اتحاد واقعی .

    برای زنده ماندن و برای وطن واحدِ ما ، ما باید متحد شویم .