پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

«
»

آیا دولت در قلدر زدایی صادق است ؟ 


                       نوشته ی : فروغی

      دولت وحدت ملی که بربنیاد مصلحت و فشار امریکاییان بوجود آمده است ، از همان آغازکار ، همزمان با جنگ و گریز ناکام با طالبان ، به روفتن حریفان و مخالفان اش نیز مشغول بوده است .

      آنان برای روفتن مخالفان ، از بهانه ها و ترفند های مختلفی سودجسته اند ؛ اما طوری که معلوم است  تا هنوز نه گروهی را تضعیف و از صحنه خارج توانسته اند و نه قلدری و زورگویی را در کشور پایان بخشیده اند .

      اساساً چطور میتوان باور نمود که دولت پر از قلدر و قوماندان یک شبه مصمم به زدودن قلدرها از صحنه شده باشد .

     همین اکنون اطراف هریک از رهبران حکومت ، وزرا ، وکلا  و رهبران و قوماندانان تنظیم ها ، پراز قلدر و زورگو است و درست همین چندی پیش بود که صدها زورگوی حزب اسلامی نیز از زندان رها شده به جمع قلدران پیوستند .

     علاوه بر آن موجودیت صدها دیوارسمنتی و پاتک در گوشه و کنار شهر ها ، موجودیت هزاران میل سلاح غیر قانونی نزد قوماندانان و گروههای مختلف اسلامی و غیراسلامی ، خود بخود نشانه ی ریشه گرفتن سیستم قلدری در کشور است .

     مردم با گرفتا ری دو سه قوماندان و یا مافیای مواد مخدر که بدون شک صبغه ی سیاسی داشته و ریشه در تقسیم منافع دارد ، فریب نخواهند خورد .

    مردم خواهان پایان یافتن سیاستهای زورگویانه ی دولت و ریشه کن نمودن قلدری و زور گویی به طور دوامدار ، یکسان و در تمام سطوح است .

     حکومت کابل و طرفداران و مبلغان ساده دل اش تصور و تبلیغ می نمایند که گویا حکومت وحدت ملی گروههای زورگو ، قلدر و سلاح به دوش جهادی و غیرجهادی را از قدرت کنارزده ، بزودی به مدینه ی فاضله ی حکومت قانون دست خواهند یافت. در حالی که گروههای زورگوی اسلامی و غیر اسلامی و قوماندانان مربوط شان  از طالبان و داعشیان تا حزب اسلامی ، جمعیت اسلامی ، اتحاد اسلامی ، حرکت اسلامی ،  وحدت اسلامی ، جنبش اسلامی وغیره امروز همه قدرتمندتر ، پولدارتر و زورگو تر از پیش در پهلو یا در برابر حکومت ایستاده ، در هر گام ، در هرکوچه و محله ی کشور میخواهند پیش از قانون و پیش از دولتی ها حرف اول به زبان داشته باشند .

     یکی از معانی روشن قلدری ، فراقانونی عمل کردن است که این خصلت در تمام ارکان این دولت فاسد به وضاحت دیده می شود ؛ چون دولت خود متشکل از قلدران بزرگ است .

     به باورمن تا مردم بیدارنشده و به این قلدربازی ها خاتمه ندهند ، حکومت وحدت ملی که برعکس نام اش نفاق ، ازهم گسیخته گی و قلدربازی را دامن میزند ، هرگز نمیتواند و نمیخواهد جلو قلدران و قلدربازی ها را بگیرد .

     بیداری ، اتحاد و بسیج مردم تنها راه پیروزی در برابرحکومت قلدر ساز و قلدران رنگارنگ در کشورماست .