وقتی عقل به راز و نیاز رسید

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist…

شورا در اسلام!

مقدمه  شورا ومشاوره واژه عربی است به معنی ابراز رای ،…

آئوزوف نویسنده‌ی شوروی و قزاقستان

برگردان. رحیم کاکایی نویسنده . روسلان سمیاشکین  ،فرزانه‌ای از شرق و…

۲۰۲۱؛ افغانستان چگونه به نقطه عطف شکست غرب تبدیل شد؟

سقوط یک نظام، پایان یک جنگ یا آغاز یک نظم…

 از بیست سال جمهوریت قلابی تا پنج سال امارت استبدادی…

 نویسنده: مهرالدین مشید مردم افغانستان پس از سرنگونی دور نخست حاکمیت…

 اقلیت های کامران، طردشدگان گناهکار؛ و دفاع میشل فوکو.

Michel Foucault (1926- 1984 ) آرام بختیاری فلسفه فوکو؛ ضرورت انحلال زندان…

افغانستان؛ قلب آسیا — سرزمینی که دردش از مرزهایش عبور…

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Strategic &…

د فکر خونه یا (Think Tank) څه ته وایي؟

نور محمد غفوری د سیاسي، ټولنیزو، علمي او اقتصادي ډلو او…

افغانستان؛ سرزمینی میان جغرافیا و تاریخ

چرا راه‌ها همیشه سرنوشت ما را تعیین کرده‌اند؟ گاهی برای فهم…

از اصلاحات تا شورش؛ چه بر سر انقلاب ثور افغانستان…

https://www.youtube.com/watch?v=l0ow4OzGHJQ https://www.youtube.com/watch?v=Hyq-bga7Suc https://www.youtube.com/watch?v=tOXvTwiDiOM https://www.youtube.com/watch?v=H1Qje9nj1e0 https://www.youtube.com/watch?v=oaAMDDVRm44 دوم سپتامبر ۲۰۲۶، پنجمین جلسه از سلسله گفت‌وگوهای ما با…

وقتی دین و فلسفه به ایدئولوژی بدل می‌شوند

 نویسنده: مهرالدین مشید ایدئولوژیک شدن دین و فلسفه؛ آغاز فاجعه دین و…

انتقاد،اعتراض، پاڅون او بغاوت

عبدالصمد ازهر                 …

دل « قلب » چیست؟ 

برهان الدین « سعیدی » دل نباشد غیر آن  دریای نور…

افغانستان؛ کشوری که توسعه در آن چند بار متوقف شد

نگاهی تاریخی و فرهنگی به «آغازهای ناتمام»، از دولت‌سازی تا…

نــذر

سعید، ماشینش را جلوی در ورودی امامزاده پارک کرد. پیاده…

انشاء

خانم "میر"، معلم کلاس سوم "شهید شمسه"، رو به دانش‌آموزان…

اسراف

"رها" دست مادرش را سفت گرفته بود، که در شلوغی…

از افغانستان تا هرمز؛ وقتی بحران‌های منطقه به یک زنجیره…

وحیدالله نورزی Wahidullah Noorzai Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist |…

عدالت در اسلام !

شیخ الاسلام امام ابن تیمیه می گوید . ان الله…

 افغانستان در بن‌بست پیچیده؛ روزنه‌های امید برای گشایش

 نویسنده: مهرالدین مشید قومی‌سازی جنگ؛ ترفند طالبان برای بقای انحصار قدرت  این…

«
»

اعتراف رییس جمهورغنی به گسترش قطب بندی قومی

            نوشته ی : فروغی

   اخیراً محمداشرف غنی رییس جمهور افغانستان درباره ی گسترش قطب بندی قومی و خطرات فاجعه بار آن در دولت و جامعه صحبت نموده ، خواهان مبارزه ی بی امان دربرابر این بیماری مرگبار شدند .

    هرچند ایشان اشاره مینمایند که انقطاب قومی میراث شوم گذشته است ؛ اما آیا میتوان ازین حقیقت چشم پوشی نمود که در هیچ مقطعی از تاریخِ پر از فراز و نشیب کشور ما ــ حتا در دوران ریاست جمهوری حامد کرزی ــ ، قطب بندی قومی ، سمتی و زبانی به اندازه ی امروز عمیق تر ، گسترده تر و شرم آورتر نبوده است .

    آنگونه که معلوم است ، حکومت وحدت ملی که به اشاره ی امریکاییان و انگلیسان بربنیاد تقسیم قدرت میان گروهها ، احزاب وتنظیمهای قومی ایجاد گردیده است ، عامل عمده ی این قطب بندی قومی به شمار میآید .

    تقسیم قدرت و تقرر کدرها و مدیران  براساس قوم ، سمت و مذهب ( بدون درنظرداشت شایسته گی و مهارت ) و تمرکز قدرت به دَورِ تیم ارگ نشینان که درهیچ مقطعی از تاریخ به این حدت و شدت نبوده است ، خود سبب تشدید این انقطاب شده است .  

    اگربا دقت ببینیم ، این اظهارات رییس جمهورغنی درست زمانی صورت میگیرد که ایتلاف تازه ای میان جنرال دوستم ، عطامحمد نور ، صلاح الدین ربانی و محمد محقق به قصد گویا تمرکز زدایی و انحصار قدرت اعلام گردیده است .

    هرچند این ایتلاف که بازتاب همگونِ قومگرایانه درقبال خواهد داشت  خود سبب گسترش بیشتر قطب بندی قومی خواهد شد ؛ اما بی تردید عکس العمل روشنی است دربرابر سیاستهای انقطاب گرایانه ی ارگ نشینان و حامیان بین المللی شان .  و درست به همین دلیل است که ناظران ملی و بین المللی ، مسوولین حکومت وحدت ملی را عامل عمده ی تشدید این انقطاب قومی میدانند .

   هشدار نماینده ی دایمی سازمان ملل در نشست ویژه ی شورای امنیت ملل متحد که گفته است : « هرگاه در شیوه ی حکومتداری افغانستان تغیری اتفاق نیفتد ، این کشور با بحران های جدی تر مواجه خواهد شد که کنترول آن مشکل خواهد بود . » با درک همین حقیقت گفته شده است که رهبران حکومت وحدت ملی با سیاستهای نادرست و تبارگرایانه ی شان ، خود آتش انقطاب قومی را روشن کرده و آن را شعله ورتر میسازند .

   از سوی دیگر این اظهارات اغواگرانه درحالی صورت میگیرد که ایشان گلب الدین حکمتیار بنیادگرا را صمیمانه درآغوش گرفته و همانند آقای حامد کرزی و حامیان امریکایی شان ، تا هنوز حاضر نیستند طالبان را تروریست بپندارند ؛ تا با پیوستن و نزدیک شدن هردو گروه با تیم ارگ ، موقعیت سیاسی و قومی خویش را بیش از پیش تقویت نمایند .

   وقتی رییس جمهور و تیم قدرتمند کاری اش در ارگ ، با این مهارت و شطارت به دنبال تقویت مواضع قومی و سمتی اش باشد ؛ طبیعی است که سایر رهبران احزاب و تنظیمهای اسلامی که همه بنیاد قوم پرستانه ، سمتی و مذهبی دارند هم ، برای حفاظت از موقعیتهای قومی و منافع کلان مالی شان باهم ایتلاف نموده و درنتیجه قطب بندی قومی عمق و پهنای بیشتر کسب نماید  .  

    ناظران به این باوراند که این ، جناب رییس جمهور غنی و تیم قدرتمند و تمرکز گرای وی استند که آتش سوزان قطب بندی های قومی را بیشتر شعله ور نگهداشته و به رهبرانِ احزاب و تنظیمهای اسلامی که همه در زمان جنگ سرد بر بنیاد تبار ، سمت ، زبان و مذهب به حمایت خارجیان ــ به ویژه امریکاییان ایجاد شده اند ؛ این بستر را بیشتر هموار میسازند تا قطب بندی قومی در افغانستان راعمیق تر و گسترده تر سازند .  

   در این شکی نیست که هم تیم ارگ و هم رهبران سایر احزاب و تنظیمهای اسلامی که هیچکدام شایسته گی رهبری اقوام شریف و باهم برادر ما را ندارند ، آرزو دارند تا در سایه ی قطب بندی های قومی که اغلباً خود به آن دامن  میزنند ؛ آب را خِت کرده ماهی های کلان برای خود به چنگ بیاورند  .

  اما برملت واحد ما است تا بی پروا به این هیاهو و هوچی گری های نفاق افگنانه ( از هر سو و هرقماشی که باشد ) ، دستهای خویش را به هم نزدیک تر کرده ، با همدلی و اتفاق بیشتر و با چشمان باز برای ختم جنگ و ریشه کن کردن فساد و بیعدالتی تلاش و مبارزه نمایند .