امید زنده گی

زنده گی در همه حالات  بسر می آید گاه به تلخی…

از تو جدا نمیشوم 

نوشته نذیر ظفر 08/28/25 از همه گان جدا شوم از تو…

پرسش ۴: ساختار «پرس‌ومان» چگونه از گفت‌وگو به یک نظام…

-خراسان بزرگ دی‌‌روز، دانش‌مند، دانش و سبک کهنی نسبت به…

قهرمان‌پروری‌های احساسی و سقوط افغانستان در چنگال تروریسم

 نویسنده: مهرالدین مشید از اسطوره‌ پردازی های فریبنده تا بحران سیاسی…

پرسش ۵

از مکتب دینی فلسفی من بیش از این نه می‌دانم نقش…

نتیجه گیری از بحث های شبکه های تلویزونی و تحلیل…

بحث های داغ پیرامون این اقدام پاکستان راه افتید ،…

دموکراسي څه شی ده او سوسیال دموکراسي څه ته وايي؟

دا سوال د ډیرو ځوانانو پر مخ کې پروت او…

نام های بیشمار جنبش روشنگری غرب

Helvitius, C.A.(1715-1771) آرام بختیاری مقدمات: اصلاحات، انقلاب، عدالت، و سکولاریسم. روشنگری، جنبش برابری…

توضیحی بر فراخوان انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان در دفاع از…

نوشته از بصیر دهزاد  ‎فراخوان انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان در دفاع …

آیا انسان، نسبت به انسان، از ته‌یی دل هم‌دلی دارد؟

پاسخ: محمدعثمان نجیب به نماینده‌‌‌گی از مکتب هم‌دلی!؟؟ شما از موردی پرسان می‌کنید که…

چشم اندازی بر نشست آینده ی مخالفان طالبان در پایتخت…

نویسنده: مهرالدین مشید نشست اسلام آباد ابزار فشار بر طالبان  یا…

طاق ظفر و منار معارف (شیر دروازه) پغمان – یادگار…

پس از به‌دست آمدن استقلال افغانستان در سال ۱۹۱۹م (۱۲۹۸…

پیشرفت های شگفت انگیز فناوری و چالش ها و خطر…

نویسنده: مهرالدین مشید رهایی یا زوال؛ فناوری و چالش‌های نوین جامعه…

استقلال و آزادی

عبدالصمد ازهر از ۲۸ اسد تا ۲۴ اسد هر روز، هر ماه…

وقتیکه تبصره وتحلیل از جمهوریت می نماید دقت کامل داشته…

در این روز ها تحلیل های سیاسی پیرامون سقوط ویا…

کمند غزل

رسول پویان غـزال غـزل ار کمند افکند دل شرزه شیران ببند افکند ز…

فروپاشی شرم آور در اوجی از فساد و خیانت  و…

نویسنده: مهرالدین مشید بازخوانی یک سقوط و روایت های دردناک آن  ۱۵…

ردپای خراب‌کاری آلمان برای کشور ما و حمایت از فروپاشی…

ره‌بران طالبان خواهان پناهنده شدن به آلمان بودند. مولوی دلاور…

اسباب و عوامل سقوط جمهوری تحت اشغال

ماه اسد ماه به زانو در آمدن دو قدرت امپریالیستی…

فراخوان بخاطر انفاذ قانون اساسی

بنام خداوند حق و عدالت بدون پرداختن به چگونگی سقوط سومین…

«
»

له يوې سوړې بار بار چيچل شوی حکومت

 

ترهګر د امنيتي ځواکونو تر پوستکي لاندې

له سردار محمد داود خان پر روغتون له بريد وروسته تيره جمعې ورځ شاوخوا یوه نیمه بجه لسو وسله ‌والو طالبانو د افغان پوځ د دوو رنجر موټرو په واسطه د بلخ ولایت د ده دادي په ولسوالۍ کې د افغان پوځ د شاهین قول اردو په قوماندانۍ برید وکړ. بريد پر داسې مهال وشو چې افغان امنيتي ځواکونه د جمعې لمانځه ادا کولو لپاره مسجد کې راغونډ شوي و. د راپورونو له مخې په دغه بريد کې له ۱۴۰ تر ۲۰۰ تنه زلمي سرتېري شهیدان شوي او ۶۶ نور ژوبل شوي دي. ډيری کسان د قول اردو په جومات کې شهیدان شوي دي. وسله‌والو طالبانو د دغه برید مسولیت منلی او ادعا یې کړې، چې په دغه برید کې یې د افغان پوځ ۵۰۰ منسوبینو ته مرګ‌ ژوبله اړولې ده.

دا لومړی ځل نه دی چې د افغان ولس او هيواد دښمنان د افغان امنيتي ځواکونو له يونيفورم، البسې او موټرو څخه په استفادې دا ډول وحشيانه بريد کوي بلکې له دې وړاندې هم څو څو ځلي ورته پيښې ترسره شوي دي. د تير کال په لومړۍ مياشت کې د کابل ښار په لسمه امنيتي حوزه بريد، بيا د سرطان په مياشت کې د کابل ښار د پغمان ولسوالۍ په چهلتن سيمه کې د پوليسو له اکاډمۍ څخه په تازه فارغ شويو پوليسو خونړی بريد، يوه مياشت وړاندې پر سردار محمد خان روغتون خونړی بريد او اوس په تازه کې په بلخ ولايت کې د افغان پوځ د شاهین قول اردو په قوماندانۍ برید؛ هغه موارد دي چې ثابتوي د ملي يووالي حکومت له يوې سوړې څو ځلي خوړل کيږي. په دې معنا چې د يادو بريدونو د ترسره کيدو بڼه ورته ده، په هر ځل دا ډول خونړي بريد کې وسله والو مخالفينو د افغان امنيتي ځواکونو له يونيفورم او موټرو څخه استفاده کړې ده.

پښتو کې يو متل دی چې وايې «هوښياران له يوې سوړې يو ځل خوړل کيږي» يا بل متل چې وايې « هوښياران وايې که يو ځل دې دوکه کړم؛ تا دې خدای ووهي، که بيا دې دوکه کړم هم تا دې خدای ووهي او که دريم ځل دې بيا هم دوکه کړم نو ما دې خدای ووهي» دلته اوس زمونږ د ملي يووالي حکومت له يوې سوړې بار بار خوړل شوی خو له بده مرغه هوښيار شوی نه دی. د ملي يووالي حکومت په ځلونو ځلونو د هيواد او ولس دښمن دوکه کړی دی خو دا حکومت له خوبه بيدار شوی نه دی. په وروستيو کې د لويو خونړيو بريدونو د ترسره کيدو بڼه يو ډول ده او په ډيری بريدونو کې وسله والو مخالفينو د افغان پوځ له يونيفورم او امکاناتو ګټه اخيستې ده. دلته اوس پوښتنه پيدا کيږي چې حکومت ولې له يوې سوړې بار بار چيچل کيږي او ولې حکومت له دا ډول خونړيو بريدونو درس نه اخلي او د نورو احتمالي بريدونو مخنيوی ولې نه شي ترسره کولی؟

دا حقيقت دی چې افغان ولس او حکومت له يو ډېر شرميدلي، پست او رذيل دښمن سره لاس او ګريوان دی چې هيڅ قانون او مذهب ته پابند نه دی، زمونږ د ولس او خاورې دښمن له هر تاکتيکه کار اخلي څو په ولس کې مو وحشت خپور کړي، په وروستي بريد سره د هيواد دښمنانو يو ځل بيا وښودله چې دوی نه مذهب پيژني، نه مسلماني پيژني، نه د اسلام له قوانينو خبر دي، نه د دوی د جهاد دعوه برحقه ده او نه دوی کوم مذهب ته تابعدار دي، يواځې او يواځې د خپل بادار د امر تابع دي، دوی ته چې خپل پنجابی، روسی او ايرانی بادارد هر څه وايې هماغه ترسره کوي. دوی چې په جمعې مبارکه ورځ، د خدای په کور مسجد شريف کې په جماعت ولاړو مسلمانانو بريد کوي او په مسجد کې ايښی قرآن او جای نمازونه د مسلمانانو په وينو لړي نو له همدې ځايه د دوی د جهاد په باطلې داعيې د بطلان خط راکښل کيږي. د هيواد او ابادۍ دښمن مو حتی د قرآن او مسجد پابند نه دی او ترې د وژنې د وسيلې په توګه کار اخلي خو ګيله له حکومتي مشرانو کيږي چې دوی ولې خپله د ضعف نقطه نشي له منځه وړلی؟

که خبره له هر لوري وڅېړل شي بيا هم ځواب همدا دی چې حکومت بې کفايته دی، حکومتي څوکۍ د وړتيا پر اساس نه بلکې د اړيکو له مخې ويشل شوي دي، حکومتي مشران په خپلو منځو کې په ناندريو بوخت دي، په حکومتي دستګاه کې نفوذي کسان شتون لري او … نور.

په خدای ډير د شرم ځای دی چې حکومت مو بار بار له يوې سوړې چيچل کيږي او دوی يې د څيړلو لپاره کميسيون ټاکي خو تر اوسه پورې هيڅ کميسيون دغه ډول پيښو ته د مخنيوي لار نشي پيدا کولی. حکومت بايد نور ځان راويښ کړي او له حکومتي لمنې د بې کفايتۍ تور داغ ليرې کړي. تش په کميسيون جوړولو او بيا د ولس ذهنيت بدلولو په خاطر پړه په نورو اچولو د ستونزې حل نشي کيدلی. دا ځل دې حکومت د خپل ضعف نقطې له منځه يوسي او نور دې په امنيتي ليکو کې د ولس د بچيانو له قربانۍ مخنيوی وکړي.

لیکنه : خوشحال آصفي