تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

د وارې سړی ته لنډه کتنه

د ښاغلی نصیر احمد احمدی صیب د لنډو کیسو ټولګه (د واورې سړی) مې له پیله تر پایه ولوسته، خورا خوندورې او ژوندۍ کیسې یې پکې کښلې وي، چې د روان حالت یو کره او ریښتنی انځور یې ترسیم کړي او تر ډیره بریده یې د پښتنو د ټولنې هغه ترخو واقعیتونو ته اشاره کړي چې دوي یې له اصلی محور (اسلامیت، انسانیت، افغانیت، عدالت او …) څخه لیرې ساتلي دې. هغه ځانګړتیاوي چې یو لوستوونکی یې د لوستو تر څنګ د یو کره کتوونکې په توګه په کتاب کې پيدا کوي شې ځینې يې په لاندې ډول دې:

    1. انځورګرۍ (هنری سبک) یا (Symbolism): د کیسو په اوږدو کې د مفاهیمو تر څنګ لیکلی انځورونه یا نښې (سمبولونه) د کیسو هغه هستي ده چې د محتوا کیفیت لوړوي او مفاهیم په لنډه، د نښو په توګه او ژوندۍ بڼه مقابل لوری ( لوستوونکی) ته رسوي. په کیسو کې د نورو ادبی ارونو د رعایت تر څنګ انځورګرۍ ته ځانګړی پاملرنه شوي چې د لوستوونکی انځوریزه تنده ماتوي او په کیسه کې یې نور هم ډوبوي.
    2. د کلمو د صرفه جویي اصل (The Economy of Words) : هغه معاصر ادبي اصل دی چې لیکوال کوښښ کوي تر څو په کمو او د شرایطو پر بنسټ برابرو یا مناسبو کلمو (Context-Based Words) اوچت مفاهیم او ټیمونه (Themes) په لیکنه کې و نغاړي. دې اصل ته په کتو سره احمدی صیب په لنډو ټکو، ساده الفاظو او په کمو کلمو خورا لوړ لوړ مفاهیم بیان کړي او په خورا حکمت یې د ټولنې له ترخو دودونو او واقعیتونو پرده اوچته کړي او د هغو ترجمانې یې کړي.
    3. د کیسو ژبه او لهجه یې خورا خوږه، ساده او عام فهمه ده. (خوږه: یعنی د کیسه د ویلو ټکنیک یې خپلې ځانګړتیاوې لرې چې لوستوونکی د پیښې ځای ته بیايې او په ټوله مانا یې حواس ساتلي شي. سربیره پر دې لوستوونکی داسی احساس کوي لکه چې د کیسې یو کرکتر وي او یا خو له ډیر پخوا ورسره پیژني او د خواخوږۍ انرژي یې نوره زیاتوي ).
    4. سرلیکونه یا عناوین: د کیسو سرلیکونه یا عناوین په زیات مهارت، تدبر، د محتوا کیفیت او کمیت او  ژورې عقلنې انګیرنې ته په کتنې سره ټاکل شوي دې چې د یوې کیسې د لمړۍ کلمې څخه تر پایه د سرلیک ملاتړ کوي، هغه درنوي او پر واحد محور او سوژې یې څرخوي.
    5. دودیز او راڼه عباراتونه: په کیسو کې د پښتو ژبې دودیز او ورځني عباراتو او اصطلاحاتو ته ځانګړی ځای ورکول شوي چې دا په خپل وار کولای شي ورځني عبارات او الفاظ د لیکلی یا معیاری ژبې  له پامه و نه غورځوي او په ژوندی ساتلو کې یې اړینه (مهمه) ونډه درلودلي شي.
    6. د لیکوالۍ ژبه: د کیسو د لیکوالۍ ژبه هو به هو یا عینی ورتوالی د رومانتسیزم (Romanticism)  یا ( د اتلسمې پیړۍ هغه ادبي فلسفه ده چې د فرد په فکر، تخیل او بیان ټینګار کوي او په ادبیاتو کې پر احساساتو زیات اصرار لري) سره لری. دا ځکه چې د لیکوالي ژبه د عامه وګړو د خبرو او ګفتارو څخه سرچینه اخلي.
    7. د کلمو پییل (Juxtaposition) یا (د کلمو څنګ پر څنګ ایښوونه): د کیسو په اوږدو کې کلمې په داسی انداز او احساس د یو بل سره پيیلي او تړلي دې که یوه یا دوې کلمې د لیکنې د یوې برخې یا پاراګراف څخه لیرې شي او یا سمې و نه لوستل شي نو د کیسې واحد مفهموم به و نه اخیستل شي او د عباراتو او جملو ترمنځ د جوړښت (Unity) مزی یا تار به پرې شي.  

  • …  

لیکوال: پوهیالی خلیل الله توحیدیار ساپي