نمایندگان بخش عمده‌ای از طبقات حاکم در پارلمان، متحد بخش‌های قوه قضائیه و رسانه‌های جمعی مسلط، در فرایندی سرشار از دستکاری‌ها، مانورها، توطئه‌ها، زد‌و‌بندهای مشکوک، و بازی‌های کثیف در تمام نهادهای بورژوایی، استیضاح رئيس‌جمهور دیلما را تحمیل کرده‌اند.

چراغ سبز داده شده به روند استیضاح که توسط هیأت قانونگذاری (کنگره ملی) تأیید شده است توهین به مردم برزیل است، چرا که اقدامی ‌منفعت‌طلبانه است که از جانب یک بزهکار سیاسی انجام شده و بیش از یک صد نماینده مجلسی از آن حمایت کرده‌اند که درگیر دادگاه‌های مربوط به فسادند.

اما این امر، برای کارگران نیز درس‌آموز بود، چرا که ماهیت دموکراسی بورژوایی و طبیعت محافظه‌کارانه کنگره ملی با اکثریتی متشکل از نیروهای ارتجاعی جامعه برزیل را به‌روشنی آشکار کرد، به این معنی که، این نمایندگان منافع بانکداران، زمین‌داران بزرگ، بنگاه‌های اقتصادی مادر، انحصارات صنعتی و تجاری‌اند که مخارج انتخابات‌شان را تأمین می‌کنند. کنگره، نماینده رأی‌دهندگان نیست. نماینده تأمین‌کنندگان مخارج مبارزات انتخاباتی کنگره است.

افزون بر این، این محاکمه نشان داده است که قوانین رسمی ‌دموکراسی بورژوایی صرفاً وقتی مورد احترام طبقات مسلط قرار می‌گیرند که در خدمت منافع‌شان باشند. در لحظات بحرانی، بورژوازی ماسک خود را کنار می‌زند و آن قوانین را بدون کمترین تردیدی، به‌نفع اهداف خود دستکاری می‌کند.

این درس بی‌رحمانه‌ای برای هواداران حزب کارگران (حزب کارگران، حامیان دیلما روسوف و قبل از وی، لولا) و تمام کسانی بوده است که به اتحاد با جناح راست در «حکومت  دموکراتیک» [دولت قانونی دمکراتیک] و به دادن امتیاز به سرمایه معتقدند. با وجود این، آشتی طبقاتی شرم‌آوری که حزب کارگران طی سیزده سال اعمال کرد هیچ فایده‌ای نداشت، چرا که به‌محض اینکه دولت، گام دیگری در راستای منافع بورژوازی ـ تعجیل در اجرایی کردن اقدامات علیه اصلاحاتی که حزب کارگران به‌تدریج اجرا کرده بودند ـ برنداشت، بورژوازی از هر حیله‌ای استفاده کرد تا دولت حزب کارگران را از قدرت ساقط کند.

همه چیز از این عقیده پشتیبانی می‌کند که تصویب نشدن استیضاح در مجلس سنایی که آن را یک آشنای قدیمی ‌به محاکمات حقوقی مربوط به فساد اداره می‌کند و هنوز حزب کارگران در مورد او دچار توهم است و او را متحد خود می‌داند، دشوار خواهد بود.  «خائن» نامیدن کسانی که از قِبل مزایای دولت وی [دیلما روسف] پروار شدند و در حال حاضر از کشتی دولت، پیاده می‌شوند تا در دولت دیگری پروار شوند، بارزترین توهم طبقاتی [توسط حزب کارگران] است. بسیاری از تفاله‌هایی که به استیضاح این یکشنبه رأی دادند، تا چند روز پیش از این، تکیه‌گاه اصلی دولت بودند. این امر ممکن است در مجلس سنا هم رخ دهد.

به‌علاوه ما باید یادآور شویم که تمر [Temer]، معاون رئيس‌جمهور ، در مسیر در اختیار گرفتن دفتر دیلما روسف، تحت تعقیب یک محاکمه فساد است، و به‌عنوان سیاست‌مداری  بی‌پروا و حیله‌گر شناخته می‌شود، که در دخمه بی‌اخلاقی سیاسی، علیه همان دولتی که عضو آن است توطئه می‌کند، و همیشه جاه‌طلبانه در رویای رئيس‌جمهور شدن، حتی بدون رأی بوده است. در صورتی‌که دولت تمر به‌جای دولت رسوف بنشیند، اتحادیه‌های کارگری و جنبش کارگری، جنبش‌های مردمی ‌و جوانان، نباید او را حتی یک دقیقه راحت بگذارند. آن‌ها باید بسیج شوند تا با مبارزه در خیابان‌ها، در محل‌های کار، در خانه و مدرسه، در شهر و روستا وی را شکست دهند.

ما تأکید می‌کنیم که در ورای مانورهای بورژوایی برای به زیر کشیدن حزب کارگران از قدرت، منافع ویژه کسانی قرار دارد که مایل به تسریع و تقویت دستورکارهای ضدکارگری‌اند، دستورکارهایی که دولت های حزب کارگران قبلاً نیز انجام می‌دادند، مانند اقدامات ضداصلاحات علیه تأمین اجتماعی، «تغییرات انعطاف‌پذیر» در حقوق کارگران، تحویل ذخایر نفتی به شرکت‌های چند ملیتی، و خصوصی‌سازی.

ما می‌دانیم که به‌منظور اجرای هر دستورکاری از این نوع، دولت بورژوایی که به مجرم شناختن و سرکوب مبارزات مردمی ‌گرایش دارد، فقط کافی است از قانون ضدتروریستی که در حال حاضر اعمال می‌شود استفاده کند، قانونی که دولت حزب کارگران آن را پیشنهاد داده و تصویب کرده است. بنابراین، مبارزه طبقاتی، حادتر خواهد شد.

اما، از سوی دیگر، امکان سازش طبقاتی و توهم طبقاتی محدودتر خواهد شد، و ممکن است مقاومت کارگران و بخش های مردمی‌ به سطح نوینی فراروید، یعنی نیاز به برپایی دولتی خلقی، در مسیر سوسیالیسم در دستورکار قرار گیرد.

حزب کمونیست برزیل مبارزان، طرفداران و متحدان خود را برای پیوستن به تلاش برای سازماندهی اتحاد طبقاتی در روز کارگر در هر شهری که در آن امکان‌پذیر باشد، برای رسیدن به وحدت عمل کامل علیه هجوم سرمایه فرامی‌خواند. چنین وحدتی یکی از اولین گام‌ها در ایجاد بلوک مبارزه‌ای متشکل از تمام نیروهای ضدسرمایه‌داری و یک شرط برای سازمان دادن میتینگ ملی طبقه کارگر و جنبش‌های مردمی ‌در نیمه اول سال آینده است.