نوروز؛ ارث نیاکان

رسول پویان کهـن نـشـاط بهـاران جشن نوروز است سرور سرو خرامان جشن…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

«
»

پیشنهادی به داکترغنی

حکومت را با نظام اشتباه نگیرید !؟

                   نوشته ی : اسماعیل فروغی

       این روزها درحالی که بحث حکومت موقت ازهرسو بالا گرفته است ، رییس جمهورغنی واطرافیان نزدیکش ( محب ، فضلی ،صالح و دوسه تای دیگر) ، با داد وفریاد ، ایجادحکومت موقت را خط سرخ اعلام نموده ، بحث روی آن را حتا خیانت به منافع ملی عنوان می نمایند. آنان می کوشند با مهارت خاص ، بقای نظام را با بقای حکومت ، اشتباه به خورد مردم بدهند .

       بقای نظام میتواند خط سرخ باشد ؛ اما بقای حکومت نه . جاگزینی حکومت موقت بجای حتا یک حکومت انتخابی تا برگزاری انتخاباتِ دوباره ، درتمام کشورهای جهان تحت شرایط خاص و مطابق قوانین اساسی هرکشور، یک امرعادی وقانونی به حساب میآید. چه رسد به حکومت داکترغنی که فقط با آرای مشکوک کمترازیک میلیون نفرشکل گرفته است .

       اگرداکتراشرف غنی باورمند و متضمن ارزشهای ملی باشد ، باید بااستفاده ازتمام امکانات برای حفظ “ نظام ” پا فشاری نماید نه برای حفظ حکومتِ تک محورخودش .

      داکترغنی میتواند با درک ازتجارب تاریخی آخرین ماه ها وهفته های حکومتداری داکترنجیب الله ، بجای پافشاری و لجاجت روی حفظ قدرت ، شرایط منطقی برای حفظ وحراست قاطعانه ی نظام را اعلام نماید .

      حالا که طالبان به یاری امریکا مدعی ومستحقِ شرکت درقدرت شناخته شده است .  وحالا که دولتهای ذیدخل ، گروههای مختلف سیاسی ومردم افغانستان همه آرزو دارند به قصد ختم جنگ ، حکومت مشترکی با طالبان بوجود بیاید ، داکترغنی میتواند صادقانه اعلام نماید که : من داوطلبانه از قدرت کنارمیروم ؛ اما به شرط این که :

     اول – نظام جمهوری و دستاورد های موجود حفاظت وحراست شود . 

    دوم – آتش بس فوری درتمام مملکت اعلام وقاطعانه رعایت گردد .

  وسوم – در حکومت عبوری هیچیک ازچهره های فاسد و پول پرست جهادی و اشخاص دو پاسپورته ی دیسانتی حضورنداشته باشند .

     اگرداکترغنی تشنه ی قدرت نبوده ، به افغانستان وبه صلح باورمند است ؛ باگذاشتن این سه شرط ، میتواند صادقانه آماده گی اش را برای کناررفتن اعلام نماید . برای حفظ نظام ، ازسازمانهای بین المللی ، ازاعضای دایم شورای امنیت وازقدرتهای منطقه ، ضمانت رسمی و قابل قبول مطالبه کرده ، به تشکیل حکومت مشترک گردن بماند . مدت حکومت موقت میتواند تا دوسال درنظرگرفته شود. وهرگاه طالبان وسایرطرف های درگیرموافق باشند ، آقای غنی میتواند حتا دررأس حکومت قرارداشته باشد . البته با درنظرداشت این که اختیارات دردست شورای وزرای موقت باشد نه دردست رییس حکومت موقت . حکومت موقت وظیفه خواهد داشت تا قانون انتخابات و قانون اساسی را اصطلاح و تعدیل نموده ، انتخاباتِ عادلانه را براه انداخته و به بحران چندین ساله در کشورخاتمه ببخشد .

       اینست راه ختم غایله ی 42 ساله ومسیردرست پایان دردهای جانکاه مردم آقای رییس جمهور! نه پافشاری بربقای حکومتی که حتا حامیان امریکایی اش ، ازپشتیبانی دوامدارآن پشیمان ومتردد به نظر می رسند .