نعره تکبیر والله اکبر چی معنی دارد
نویسنده : دوکتور طاوس وردک کابل افغانستان
هره ورځ په مجالسو – میټنګو ، جلساتو – او کنفرانسو کې چې د روحانی – یا
تنظیمی – یا جهادی رهبرانو په حضور کی بیرتنګان – دلالان – چاپلوسان –
غوړمالان – مداحیان – او نور بیسیواده ، بی مفکوری ځوانان – سپین ګیری
نارینه او ښځینه چیغې وهی او وایی نعره تکبیر – یا الله اکبر ، ددغو
کسانو چې دغه رمباړې وهی ، اصلی هدف څه ده ، آیا دغه نارې او سورې د چا
کوم درد دوا کوی ، او که د کمونستانو د وخت په شان (هورا ) معنی لري ؟؟؟
زما په نظر چی دغه خلک چې دغه ناری وهی فقط ورته د تنظیمی – جهادی
رهبرانو – اخوندی – روحانی – سیدانو – پیرانو – خلیفه ګانو له خوانه فقط
لکه صرف میر (( ضربه – ضربا – ضربو – تا اخر وغیره )) قلقله نمایید مهم
نیست که به معنی یا مفهوم ان می فهمید یانه ؟؟ ګناه ددوی نه ده ، په خاطر
ددې چې د مشرانو خاطر ېې جمع کړی او هغوی په دغو چیغو او نارو خوشحاله او
نور هم احساساتی کړی نو دغه اصطلاحات چې اصلا ېې په طول د تاریخ کی هیڅ
فایده نه ده کړی او نه کومه فایده کوی ، ځکه نعره تکبیر یعنې د تکبیر یا
شروع یا اغاز چیغه ، معلوم نه دی چې دغه اغاز خونین دی – وحشیانه دی –
تروریستی دی – انتحاری دی – او وژونکۍ دی که بله کومه معنی لری ،که څوک
وژني هم الله اکبر وای ( الله اکبر ) یعنی خدای لوی دی ، نوکه خدای لوی
دی او دوی دوژلو – په دارکول – ترورولو – په وخت کی دغه ناری وهی دوی
مستقیما هر څه په خدای مربوط ګنی حال دا چی د یوه مومن او مسلمان وژنه
بیدون له محکمی نه لویه کبیره ګناه او ناروا کار دی ، دوی ته د روحانیونو
– ملانو – پیرانو – خلیفه ګانو – اخوندانو – تنظیمی او جهادی مشرانو له
طرفه دغه اصطلاحات ویل شوی یعنی اول دغو مشرانو دغه رمباړې قلقله کړي او
بیا مقتدیانو یا مزدورانو او دلالانو تکرارکړی دی ،لکه صوفیان چې په نوبت
کله په یوه کور کې او کله په بل کور کې یا جماعت کی را غونډیژي او هلته
ډول ډول ذکر کوی او بل آخره یا د احساساستو له طرفه یا د خودخواهانه – یا
په جعلی ډول یو لویه ناره یا رمباړه وهی لکه خر اریږي یو وارې لیونۍ شي ،
دغه دی تریاک چی دوی وهلی دی ، دغه اصطلاحات فقط د انسان خبیثه – خاینانه
– غیرعلمی – غیرمنطقی- ناروا – احساسات را پاروی او انسان ددغو په اوریدو
شعور ، منطق ، عقل ، فکر له لاسه ورکوی او فقط غیر شعوری یا غریضوی عمل
ته انسانان رهنمایی کوی ، د فرخندې په بیستره کولو کی هم دغه رمباړی
تکرار شوې ، دیوې بلی نازنینې پیغلې په سنګسارولو کی هم دغه رمباړې تکرار
شوې زه فکرکوم چې زموږ ځوان نسل هلکان او نجونی وروسته له دی نه د داسې
مضحکو او بی فایدی اصطلاحاتو له استعمالولو څخه باید جدا ډه ډه وکړي او
نور ېې تکرار نه کړی ، دغه یو لیونتوب دی ، نشه یان که دا کار وکړی خو
سړۍ به وایی فلانۍ نشه وو یا نشه دی او داسې ناری او سوری وهی ، نورمال
انسان دغه رمباړی نه وهی ، سیاف – اسماعیل خان – ډبل عبدالله – امرالله
صالح – قانونی – خلیلی – محقق ویا ضیامسعود که دغه ناری یا رمباړی وهی
ددوی د بادارانو ( امریکا – پاکستان او عربانو په راس کی ېې عربستان
سعودی ) ورته دستور او فرمان صادر کړی چی دغه ناری وهی ، آیا څوک ویلای
شي چې نعره تکبیر یا الله اکبر کومه فتح یا پیروزی یا برۍ در په برخه کړۍ
، ولاړ شي په یوه دشته کی ، په یوه میدان کی ، په یوه اطاق کی دغه رمباړی
ووهی چی یوه روپۍ یوه سیکه – یو لوټ – یوه توره – یو شې د کومه ځایه در
ته را لویژي یا پیدا کیژي ، هیڅ شۍ هم نه کیژي او نه را پیدا کیژي ، فقط
د خپل ځان د تسلا او خپلو ناولو رهبرانو ته ځان ښکاره کول دی ، په همدې
خاطر خلک دغه رمباړی وهی
